วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความตึงเครียดที่ยังคงคุกรุ่น ต้นนทีพยายามหาทางประนีประนอมกับบิดามารดาของเขา เขาแวะเวียนไปหาพวกเขาอยู่บ่อยครั้ง แต่ทุกครั้งที่เอ่ยถึงเรื่องลดา บรรยากาศก็จะกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ท่านประธานยังคงยืนกรานในจุดยืนเดิมว่า ต้นนทีจะต้องหมั้นกับเพชรนภาเท่านั้น เพื่อผลประโยชน์ของบริษัทและวงศ์ตระกูล "ต้น! พ่อบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอาเรื่องนี้มาพูดกันอีก!" ท่านประธานกล่าวเสียงดังขณะที่ต้นนทีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับเขาและมารดา "เรื่องมันจบไปแล้ว! ถ้าต้นยังทำตัวแบบนี้ พ่อก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว" "ผมขอโทษครับพ่อ" ต้นนทีตอบอย่างใจเย็น "แต่ผมไม่สามารถลืมลดาได้จริงๆ" "ไม่สามารถลืมได้?" ท่านประธานหัวเราะในลำคอ "ลูกเคยเห็นเพชรนภาบ้างไหม? เคยคุยกับเธอสักคำสองคำไหม? เธอเป็นผู้หญิงที่เหมาะสมกับต้นมากกว่าลดาตั้งเยอะ! เธอฉลาด เธอมีการศึกษา เธอมาจากครอบครัวที่ดี! สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่จะส่งเสริมต้นในอนาคต ไม่ใช่เด็กสาวธรรมดาๆ ที่ไหนก็ไม่รู้!" "พ่อครับ ลดาไม่ใช่คนธรรมดาๆ ที่ไหนก็ไม่รู้" ต้นนทีสวนกลับ "เธอเป็นคนดี จิตใจดี มีความเข้มแข็ง และที่สำคัญที่สุด เธอคือคนที่ผมรัก" "ความรักน่ะ มันกินไม่ได้!" ท่านประธานตวาด "ต้น! พ่อกับแม่เลี้ยงต้นมาอย่างดี ให้การศึกษาที่ดี ให้ชีวิตที่ดี ต้นไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าโลกแห่งความเป็นจริงมันเป็นยังไง! โลกที่การเงินอำนาจมันสำคัญกว่าความรู้สึกโง่ๆ นั่น!" มารดาของต้นนทีที่นั่งเงียบมาตลอด พยายามเอ่ยขึ้น "ต้นลูก... แม่เข้าใจว่าลูกรักลดา... แต่บางครั้ง... การเสียสละเล็กๆ น้อยๆ เพื่อครอบครัว... มันก็เป็นสิ่งจำเป็นนะลูก..." "เสียสละเล็กๆ น้อยๆ เหรอครับแม่" ต้นนทีถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ "แล้วที่ผมต้องเสียสละลดาไปเนี่ยนะ มันคือการเสียสละเล็กๆ น้อยๆ เหรอครับ" "ถ้าต้นยังดื้อดึงแบบนี้" ท่านประธานกล่าวเสียงเย็น "พ่อก็คงต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด" "มาตรการอะไรครับพ่อ" ต้นนทีถามอย่างระแวง "ก็... พ่อคงต้องตัดต้นออกจากกองมรดก" ท่านประธานพูดเรียบๆ "แล้วก็... ถอนชื่อต้นออกจากคณะกรรมการบริหารบริษัท" ต้นนทีอึ้งไป เขารู้ว่าบิดาของเขาพูดจริง ท่านประธานเป็นคนเด็ดขาด และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ "พ่อจะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอครับ" ต้นนทีถามเสียงสั่น "ถ้าต้นยังไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับลดา พ่อก็พร้อมจะทำ" ท่านประธานตอบอย่างไม่ลังเล "พ่อทำเพื่ออนาคตของต้นนะลูก! พ่อไม่อยากให้ต้นต้องลำบากภายหลัง" "ผมขอบคุณในความหวังดีของพ่อนะครับ" ต้นนทีตอบ "แต่ผมก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกทางเดินชีวิตของผมเอง" "ดี! ถ้าอย่างนั้นก็รับผลของการเลือกของต้นให้ได้แล้วกัน" ท่านประธานกล่าว "พ่อขอตัว" ต้นนทีนั่งมองบิดาเดินออกไปจากห้องด้วยความรู้สึกที่ปวดร้าว เขาหันไปมองมารดาที่กำลังร้องไห้อยู่ เขาเดินเข้าไปหาและกอดปลอบเธอ "แม่ครับ ผมขอโทษ" ต้นนทีกล่าว "ผมไม่อยากให้แม่เสียใจ" "แม่รู้ลูก" มารดาของต้นนทีพึมพำ "แม่ก็แค่อยากให้ลูกมีความสุข... แต่บางที... ความสุขของลูก... มันก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบที่แม่กับพ่อคาดหวัง" "ผมจะพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดครับแม่" ต้นนทีให้คำมั่น "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเรา" ในขณะเดียวกัน ลดาก็กำลังเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากอีกด้านหนึ่ง คุณหญิงกัลยาไม่ยอมแพ้ เธอยังคงพยายามสร้างข่าวลือและบ่อนทำลายชื่อเสียงของลดาในสังคมชั้นสูง "ฉันได้ยินมาว่า... ลดา... เธอคบซ้อนอยู่นะ" เสียงกระซิบกระซาบดังมาจากโต๊ะข้างๆ ของกลุ่มสตรีมีอันจะกินในงานเลี้ยงน้ำชา "แอบไปเจอกับผู้ชายคนอื่นตอนที่ต้นนทีไม่อยู่" "จริงเหรอคะ" หญิงสาวอีกคนถาม "ไม่น่าเชื่อเลยนะ ปกติเห็นดูเรียบร้อย" "ก็เพราะแววตาเธอมันไม่ซื่อไงล่ะ" คุณหญิงกัลยาที่นั่งร่วมวงอยู่ด้วย กล่าวเสริม "ฉันเห็นมาตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอเป็นคนแบบไหน" ลดาที่บังเอิญมาเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชานี้กับคุณนายสุรีย์ ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด เธอพยายามเก็บอาการ แต่ภายในใจกลับเดือดพล่าน "คุณหญิงคะ" ลดาเดินเข้าไปหาอย่างไม่เกรงกลัว "ที่คุณหญิงพูดมาทั้งหมด... มันคือความจริงเหรอคะ" คุณหญิงกัลยาหันมามองลดาดวยสีหน้าตกใจเล็กน้อย แต่ก็รีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ "คุณลดา... มางานนี้ด้วยเหรอคะ" "ค่ะ" ลดาตอบ "แต่ก่อนที่คุณหญิงจะกล่าวหาหนูด้วยเรื่องที่ไม่เป็นความจริง อยากให้คุณหญิงคิดให้ดีก่อนค่ะ" "ฉันพูดไปตามที่ได้ยินมาค่ะ" คุณหญิงกัลยาตอบอย่างเย่อหยิ่ง "ถ้าไม่จริง คุณก็พิสูจน์สิคะ" "หนูไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้นค่ะ" ลดาตอบเสียงหนักแน่น "เพราะสิ่งที่หนูทำ... มันคือสิ่งที่หัวใจหนูต้องการ และต้นนทีก็รับรู้ทุกอย่าง" "ต้นนทีเหรอคะ" คุณหญิงกัลยาเลิกคิ้ว "คุณแน่ใจเหรอว่าต้นนทีจะยอมรับเรื่องนี้ได้" "หนูแน่ใจค่ะ" ลดาตอบ "เพราะความรักของเรามันบริสุทธิ์" "บริสุทธิ์แค่ไหน... เราก็คงจะได้เห็นกัน" คุณหญิงกัลยากล่าวทิ้งท้าย ก่อนจะหันไปพูดคุยกับคนอื่นต่อ คุณนายสุรีย์เดินเข้ามาจับมือของลดา "ลูก... ไม่เป็นไรนะ" "หนูไม่เป็นไรค่ะแม่" ลดาตอบ พลางส่งยิ้มให้แม่ "หนูจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความรักของเรา" "แม่เชื่อในตัวลูกนะ" คุณนายสุรีย์กล่าว "ลูกเป็นเด็กดี เข้มแข็ง แล้วก็รักต้นนทีจริงๆ" หลังจากงานเลี้ยงน้ำชา ลดาตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาอย่างตรงไปตรงมา เธอรู้ว่าการหลบหนีหรือการปล่อยให้ข่าวลือแพร่สะพัดไปเรื่อยๆ จะยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง "ต้นคะ" ลดาโทรศัพท์หาต้นนที "มีเรื่องที่หนูอยากจะคุยด้วยค่ะ" "ว่ามาเลยครับลดา" ต้นนทีตอบ "เรื่องข่าวลือในสังคมน่ะค่ะ" ลดาอธิบาย "คุณหญิงกัลยากำลังปล่อยข่าวว่าหนูกำลังคบซ้อน และต้น... ก็กำลังจะถอนตัว" ต้นนทีเงียบไปครู่หนึ่ง "อะไรนะคะ! ใครเป็นคนปล่อยข่าวแบบนี้!" "หนูไม่รู้แน่ชัดค่ะ แต่คาดว่าน่าจะเป็นคุณหญิงกัลยา" ลดาตอบ "หนูเลยคิดว่า เราควรจะออกมายืนยันความสัมพันธ์ของเราให้ชัดเจนอีกครั้ง" "แน่นอนครับลดา" ต้นนทีตอบทันที "ผมจะให้สัมภาษณ์สื่อ ผมจะบอกทุกคนว่าผมรักคุณ และเราจะแต่งงานกัน" "แต่... พ่อแม่ของคุณต้นล่ะคะ" ลดาถามอย่างกังวล "ผมจะคุยกับท่านอีกครั้ง" ต้นนทีกล่าว "ผมจะบอกท่านว่าผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสัมพันธ์ของเรา" "ต้นคะ... หนูเป็นห่วงคุณ" ลดาเอ่ย "ไม่ต้องห่วงนะลดา" ต้นนทีให้คำมั่น "เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ต้นนทีตัดสินใจว่าจะไม่ยอมให้อะไรมาขวางกั้นความรักของเขากับลดาอีกต่อไป เขาได้ปรึกษาทนายความเกี่ยวกับเรื่องการตัดออกจากกองมรดก และเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้เพื่อความรักของเขาอย่างเต็มที่ เขาตัดสินใจที่จะจัดงานแถลงข่าวเล็กๆ เพื่อชี้แจงสถานการณ์และยืนยันความสัมพันธ์ของเขากับลดา "ผมขอเชิญพี่ๆ สื่อมวลชนทุกท่านมาร่วมงานแถลงข่าวเล็กๆ ของผมในวันพรุ่งนี้ ที่โรงแรม..." ต้นนทีโทรศัพท์แจ้งนักข่าวที่เขาไว้ใจ วันแถลงข่าวมาถึง ต้นนทีปรากฏตัวพร้อมกับลดาที่ยืนเคียงข้างเขาด้วยความมั่นใจ "สวัสดีครับพี่ๆ สื่อมวลชนทุกท่าน" ต้นนทีเริ่มต้นกล่าว "ผมต้นนที ทรัพย์ไพศาล ขอใช้โอกาสนี้เพื่อชี้แจงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา" เขาหันไปมองลดา แล้วจับมือเธอไว้แน่น "ผมรักลดาครับ ผมรักเธอหมดหัวใจ และเธอคือคนที่ผมเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วย" "ข่าวลือต่างๆ ที่เกิดขึ้น เป็นเพียงข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริง" ต้นนทีกล่าวต่อ "ผมกับลดา เรามีความสัมพันธ์ที่มั่นคง และเรากำลังจะแต่งงานกันในอนาคตอันใกล้นี้" "ผมขอขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาให้เราสองคน" ต้นนทีกล่าว "และผมก็ขอให้ทุกคนเคารพการตัดสินใจของเรา" เมื่อต้นนทีกล่าวจบ ลดาจึงได้กล่าวบ้าง "สวัสดีค่ะ" ลดาเอ่ยเสียงนุ่มนวล "หนูชื่อลดาค่ะ หนูขอขอบคุณต้นนทีที่รักและให้เกียรติหนูเสมอมา" "หนูรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเรา อาจจะไม่ได้เป็นที่ยอมรับของทุกคน" ลดาพูดต่อ "แต่หนูเชื่อว่า ความรักที่แท้จริง... ไม่ควรมีอุปสรรคใดๆ มาขวางกั้น" "หนูขอขอบคุณคุณแม่ (คุณนายสุรีย์) ที่คอยให้กำลังใจหนูเสมอมา" ลดาหันไปยิ้มให้มารดาที่นั่งอยู่ด้านหลัง "และหนูก็จะขอพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ความรักของเรา... มันคือความรักที่แท้จริง" การแถลงข่าวครั้งนี้สร้างความฮือฮาอย่างมากในวงสังคม ต้นนทีและลดากลายเป็นประเด็นร้อนที่ทุกคนพูดถึง แต่ทั้งสองคนก็จับมือกันแน่น พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะตามมา