หลังจากที่ธามได้เล่าเรื่องราวในอดีตให้แพรวฟังอย่างหมดเปลือก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดูเหมือนจะแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น แพรวรู้สึกว่าเธอเข้าใจธามมากขึ้น และธามเองก็ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ต้องแบกรับความลับอีกต่อไป และสามารถเผชิญหน้ากับแพรวได้อย่างเต็มที่ อย่างไรก็ตาม การเปิดเผยความจริงครั้งนี้ กลับนำมาซึ่งผลกระทบที่คาดไม่ถึง การที่อรรู้ว่าธามได้เปิดเผยเรื่องราวในอดีตให้แพรวฟัง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง ความโกรธและความเจ็บปวดที่เก็บกดไว้มานาน พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง อรตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับธามอีกครั้ง เธอไม่ต้องการให้เรื่องราวของเธอและธามจบลงเพียงแค่นี้ เธอเชื่อว่าธามยังคงมีความรู้สึกบางอย่างให้กับเธออยู่ลึกๆ และเธอจะใช้โอกาสนี้เพื่อทวงคืนสิ่งที่เธอคิดว่าเธอควรจะได้ "คุณธามคะ... ฉันได้ยินมาว่า... คุณเล่าเรื่องของเราให้คุณแพรวฟังแล้ว" อรพูดขณะที่เธอเดินเข้าไปหาธามที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศของเขา ธามเงยหน้าขึ้นมองอรด้วยความประหลาดใจ "อร... คุณ... มาทำไมครับ" "ฉันมาทวงคืนในสิ่งที่ควรจะเป็นของฉันค่ะ" อรพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "คุณอรครับ... ผมบอกคุณไปแล้ว... ว่าผมเลือกคุณแพรว" ธามกล่าวอย่างหนักแน่น "ผมไม่มีอะไรจะให้คุณอีกแล้ว" "โกหกค่ะ!" อรตะโกน "คุณกำลังโกหกฉัน! คุณยังรักฉันอยู่! ฉันรู้สึกได้! คุณแค่กลัวคุณแพรว!" "ผมไม่ได้กลัวใครทั้งนั้นครับ" ธามตอบ "ผมรักคุณแพรว... แล้วก็... ผมไม่ต้องการให้คุณมาวุ่นวายกับชีวิตของผมอีก" "คุณธาม... คุณทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ" อรเริ่มร้องไห้ "เราเคยรักกันมากแค่ไหน... คุณลืมไปแล้วเหรอคะ" "ผมจำได้ครับ" ธามยอมรับ "แต่ความรักมันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว" "ฉันไม่เชื่อค่ะ!" อรพูดพลางเดินเข้าไปใกล้ธามมากขึ้น "ฉันจะทำให้คุณแพรวรู้ความจริง... ว่าคุณธามไม่ได้รักเธอเลย... คุณแค่สงสารเธอ" "อย่าทำแบบนั้นนะครับ อร" ธามกล่าว "ผมขอร้อง" "ฉันจะทำค่ะ!" อรประกาศก้อง "ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่าคุณธามเป็นคนยังไง!" ทันใดนั้น ประตูออฟฟิศก็ถูกเปิดออก แพรวเดินเข้ามา เธอเห็นอรยืนอยู่ตรงหน้าธาม และได้ยินบทสนทนาทั้งหมด "คุณอรคะ... คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่คะ" แพรวถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ อรหันมามองแพรว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอาฆาต "ฉันกำลังบอกคุณธามว่า... คุณธามไม่ได้รักคุณเลย" แพรวหันไปมองธาม "คุณธามคะ... นี่มันเรื่องอะไรกันแน่" ธามมองแพรวด้วยความลำบากใจ "คุณแพรว... ผมขอโทษ..." "คุณธามคะ... คุณบอกฉันว่าคุณรักฉัน..." แพรวพูด น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "คุณบอกฉันว่าคุณเลือกฉันแล้ว..." "ผมเลือกคุณครับ! ผมเลือกคุณแพรว!" ธามตะโกน "ผมรักคุณแพรว!" "แต่คุณธาม... คุณก็ยังมีความรู้สึกกับฉันอยู่" อรพูดเสียงแผ่วเบา "คุณยังจำวันที่เราเคยมีความสุขด้วยกันได้... คุณยังจำวันที่คุณบอกว่าจะแต่งงานกับฉันได้" "นั่นมันอดีต อร!" ธามกล่าวเสียงดัง "ผมเดินหน้าต่อไปแล้ว!" แพรวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี คำพูดของอรทำให้เธอสับสน และท่าทีของธามก็ดูเหมือนจะมีความลังเลอยู่บ้าง "คุณธามคะ..." แพรวเรียกชื่อเขาอย่างแผ่วเบา "คุณ... คุณรักฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ" ธามมองแพรวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ผมรักคุณครับ... คุณแพรว... ผมรักคุณมาก" "แล้วทำไม... ทำไมคุณอรถึงพูดแบบนั้น" แพรวถาม "เธอ... เธอคิดไปเองครับ" ธามกล่าว "เธอไม่ยอมรับความจริง" "ฉันไม่ยอมรับความจริงเหรอคะ" อรพูดขึ้นมา "คุณธาม... คุณไม่เคยลืมฉันเลยใช่ไหม" ธามเงียบไป คำตอบที่เขาไม่ได้พูดออกมา ทำให้แพรวรู้สึกเหมือนถูกแทงข้างหลัง "ฉัน... ฉันเข้าใจแล้วค่ะ" แพรวพูด น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง "ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว" แพรวหันหลังกลับ เธอเดินออกจากออฟฟิศของธามไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจเสียงเรียกของธามที่ดังตามหลังมา ธามมองตามแพรวไปจนลับตา เขารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดอะไรออกไปไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าทำไมเขายังคงลังเลที่จะตัดขาดจากอดีตอย่างเด็ดขาด อรยืนมองธามอยู่เงียบๆ เธอรู้ว่าเธอได้ทำลายความสัมพันธ์ของธามกับแพรวลงแล้ว แต่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าเธอจะได้ธามกลับคืนมาหรือไม่ เส้นทางความรักของธามและแพรว กำลังมาถึงทางแยกที่สำคัญ ความผิดพลาดในอดีต และความลังเลในปัจจุบัน กำลังทำให้ความสัมพันธ์ที่ควรจะเป็นไปอย่างราบรื่น ต้องตกอยู่ในภาวะวิกฤต แพรวต้องตัดสินใจว่าเธอจะสามารถให้อภัยและเชื่อใจธามได้อีกครั้งหรือไม่ ในขณะที่ธามเอง ก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง และเลือกทางเดินที่เขาต้องการจริงๆ