สายฝนโปรยปรายราวกับจะกลบเกลื่อนความซุ่มซ่ามของเธอในวันนั้น ใบหน้าสวยหวานที่เปียกชื้นด้วยละอองฝน ดวงตาคู่โตที่ฉายแววตกใจระคนหวาดกลัว กำลังจ้องมองไปยังร่างสูงที่ยืนสงบนิ่งราวกับพายุที่สงบลงแล้ว เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เคยเรียบเนี้ยบ บัดนี้เปียกโชกแนบเนื้อ เผยให้เห็นเรือนร่างแข็งแรงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผืนผ้าบางเบา เขาคือ “ภาคิน” นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ผู้มีบุคลิกเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง และมีรอยยิ้มอันตรายที่ทำให้สาวๆ หลงใหล “คุณ…คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ” เสียงเล็กๆ สั่นเครือของ “รสา” ดังขึ้น เธอพยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงไปกับอุบัติเหตุเมื่อครู่ รถยนต์คันหรูของเขาที่เธอเพิ่งขับเฉี่ยวชนจนบุบเสียหายไปไม่น้อย เป็นฝีมือของเธอเองที่กำลังใจร้อนรีบจะไปให้ทันนัดสำคัญ ภาคินก้าวเท้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอ ดวงตาคมกริบที่เคยเย็นชา บัดนี้ฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน “ผมไม่เป็นอะไร แต่รถของผมสิ คุณคิดว่ามันจะเป็นอะไร” น้ำเสียงของเขาเข้มขึ้นทุกขณะ รสาหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นสภาพรถสปอร์ตสีดำเงาวับที่บัดนี้มีรอยขีดข่วนยาวเหยียด และส่วนหน้ารถยุบเข้าไป “คือ…คือฉัน…ฉันขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ฉันรีบมากไปหน่อย” เธอพยายามอธิบายอย่างร้อนรน “รีบมากไปหน่อย? คุณรู้ไหมว่ารถคันนี้ราคาเท่าไหร่” เขาเอ่ยถามเสียงห้วน ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด “แล้วคุณจะรับผิดชอบยังไง” รสารู้สึกเหมือนโลกจะถล่มลงมาตรงหน้า เธอเป็นเพียงนักศึกษาปีสุดท้ายที่ต้องหาเงินเลี้ยงดูตัวเองและน้องชายที่กำลังป่วยหนัก ค่าซ่อมรถคันนี้คงเป็นจำนวนเงินมหาศาลที่เธอไม่มีทางหามาได้ “ฉัน…ฉันไม่มีเงินมากพอที่จะชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดค่ะ” เธอบอกตามตรง น้ำตาคลอหน่วย ภาคินมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า หญิงสาวตรงหน้ามีรูปร่างบอบบาง ใบหน้าสวยหวาน ดวงตาใสซื่อที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความทุกข์ เขาเห็นแววตาที่จริงใจของเธอ แต่สัญญาทาสที่เขาต้องชดใช้ให้กับพ่อของเธอ ทำให้เขาต้องหาทางเอาคืน “ไม่มีเงินสินะ” เขาพูดพลางก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออีกนิด ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะใบหน้าของเธอ “ถ้าอย่างนั้น…คุณก็ต้องชดใช้ด้วยวิธีอื่น” รสาเงยหน้ามองเขาด้วยความสงสัย “วิธีอื่น? คุณหมายถึงอะไรคะ” ภาคินยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ ที่ดูอันตราย “ผมกำลังจะไปเข้าร่วมงานเลี้ยงที่บริษัทกำลังจะจัดขึ้นที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในคืนวันศุกร์นี้ คุณคงรู้ว่าผมเป็นใคร” เขาผายมือไปทางรถของเขา “ถ้าคุณอยากจะชดใช้ ผมอยากให้คุณมาเป็นคู่ควงของผมในงานนั้น” ดวงตาของรสาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เป็น…เป็นคู่ควงของคุณ? คุณจะให้ฉันไปเป็นอะไรในงานนั้นคะ” “แค่ไปเป็นคู่ควง ไม่ได้ขอให้คุณเป็นอะไรมากกว่านั้น” เขาตอบเสียงเรียบ “คุณจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าซ่อมรถให้ผม และผมก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปแจ้งความหาคนผิด” รสาอึ้งไปชั่วขณะ ข้อเสนอของเขาฟังดูเหมือนจะง่าย แต่ก็ยากเหลือเกิน เธอไม่เคยไปงานเลี้ยงหรูๆ แบบนั้นมาก่อนเลย และการต้องไปในฐานะคู่ควงของนักธุรกิจหนุ่มผู้โด่งดังอย่างเขา ยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่า “แต่…ฉันไม่เคยไปงานแบบนั้นมาก่อนเลยนะคะ ฉันจะทำตัวไม่ถูก” “ผมจะสอนคุณเอง” ภาคินพูดอย่างมั่นใจ “คุณแค่ต้องทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง ห้ามมีปัญหา ห้ามทำให้ผมเสียหน้า แค่นั้น” “แล้ว…ถ้าฉันทำไม่ได้ล่ะคะ” เธอถามอย่างกังวล “ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณก็ต้องชดใช้ค่าซ่อมรถให้ผมเต็มจำนวน” เขาตอบกลับทันควัน “คุณมีเวลาคิดถึงวันศุกร์นี้” เขายื่นนามบัตรให้กับเธอ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป ปล่อยให้รสามายืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ยังคงโปรยปราย ถนนที่เคยคุ้นเคย บัดนี้ดูแปลกตาไปถนัดตา หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งสับสน กังวล และหวาดหวั่นกับข้อเสนอที่เขาหยิบยื่นให้ ภาคิน...เขาคือใครกันแน่ ทำไมเขาถึงยื่นข้อเสนอแปลกๆ แบบนี้ให้เธอ ภาคินขับรถออกจากที่เกิดเหตุด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย แต่ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ปั่นป่วน เขาไม่ได้อยากจะหาเรื่องใคร แต่พ่อของเขาก็ได้ทิ้งมรดกที่เป็นหนี้สินก้อนโตไว้ให้ และยังมีสัญญาบางอย่างที่เขาต้องชดใช้ และรสา…หญิงสาวที่เขาเพิ่งเฉี่ยวชน เธออาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เขาหลุดพ้นจากพันธนาการนั้นได้ รสาหยิบนามบัตรขึ้นมาดู ชื่อของภาคิน ภาคินพัฒน์ พิมพ์อยู่บนบัตรสีดำหรูหรา พร้อมตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ เธอเคยได้ยินชื่อเสียงของเขามาก่อน เขาเป็นผู้ชายที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง มีข่าวคราวปรากฏตามหน้าสื่ออยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเขาในลักษณะนี้ “บ้าไปแล้วแน่ๆ” เธอพึมพำกับตัวเอง “ฉันจะไปเป็นคู่ควงให้เขาทำไมกัน” แต่เมื่อนึกถึงค่าซ่อมรถ และนึกถึงใบหน้าของน้องชายที่กำลังรอคอยยาดี เธอก็รู้สึกว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ “เพื่อชดใช้ หรอ” เธอทวนคำพูดของเขาในใจ “นี่มันไม่ใช่การชดใช้ แต่มันเหมือนการขายตัวเองชัดๆ” แต่สุดท้าย เธอก็รู้ดีว่าเพื่อครอบครัว เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง แม้จะต้องแลกกับการไปเป็น “คู่ควง” ของผู้ชายที่เธอเพิ่งสร้างเรื่องให้เขาก็ตาม