หลังงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสเลิกราไปแล้ว บรรยากาศในคฤหาสน์ของภาคินก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ รสาหลับใหลอยู่บนเตียงนุ่ม แต่ภาคินกลับนอนไม่หลับ เขาพลิกตัวไปมา ใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความกังวลเกี่ยวกับคำพูดของคุณสมชายและเรื่องอัญมณีที่กำลังจะถูกนำเข้ามา "ผมต้องรู้ให้ได้ว่าคุณสมชายกำลังวางแผนอะไรอยู่" ภาคินพึมพำกับตัวเอง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรายชื่อ ชายหนุ่มลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดโทรออก "ว่าไงนะภาคิน" เสียงของชานนท์ดังขึ้นมาอย่างงัวเงีย "ดึกป่านนี้มีอะไรเหรอ" "ฉันต้องการให้นายช่วยสืบเรื่องหน่อย" ภาคินกล่าวเสียงเครียด "เรื่องบริษัทอัญมณี จำกัด และโปรเจกต์ใหม่ของพวกเขา" "โปรเจกต์อะไร" ชานนท์ถาม "ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนนะ" "ฉันก็ไม่เคยได้ยินเหมือนกัน" ภาคินตอบ "แต่คุณสมชายพูดเหมือนว่ามันเป็นเรื่องใหญ่มาก เขาบอกว่ากำลังจะนำอัญมณีหายากเข้ามาในประเทศ" ชานนท์เงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังประมวลผลข้อมูล "อัญมณีหายาก... หมายถึงชนิดไหน" "ฉันไม่รู้แน่ชัด" ภาคินกล่าว "แต่เขาดูมีพิรุธมาก ฉันกังวลว่ามันอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เราเจอมา" "เข้าใจแล้ว" ชานนท์ตอบ "ฉันจะให้คนของเราช่วยตรวจสอบให้ทันที มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมไหม" "เท่าที่รู้คือ เป็นอัญมณีที่มีมูลค่าสูง และเคยมีประวัติไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องผิดกฎหมาย" ภาคินบอก "แล้วก็... คุณสมชายดูเหมือนจะพยายามปิดบังอะไรบางอย่าง" "โอเค ฉันจะเร่งให้เร็วที่สุด" ชานนท์รับปาก "แต่ภาคิน... นายแน่ใจนะว่าเราไม่กำลังคิดไปเอง" "ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ" ภาคินตอบ "แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมให้มีอะไรผิดพลาดอีกเด็ดขาด" หลังจากวางสาย ชานนท์ก็รีบติดต่อทีมงานของเขาเพื่อเริ่มปฏิบัติการทันที ภาคินยังคงนั่งอยู่ที่ขอบเตียง มองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด เขาอดคิดถึงรสาไม่ได้ เธอเหนื่อยล้าจากการเตรียมงานแต่งงาน และเพิ่งจะมีความสุขได้ไม่นาน เขาไม่อยากให้เรื่องร้ายๆ มาคุกคามเธออีก "รสา" ภาคินพึมพำ พลางเหลือบมองใบหน้าของภรรยาที่กำลังหลับใหล "ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอเด็ดขาด" เช้าวันต่อมา ภาคินตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาลงไปทานอาหารเช้ากับรสา บรรยากาศอบอุ่นเหมือนเช่นเคย แต่ภาคินยังคงมีเรื่องกังวลอยู่ในใจ "ภาคินคะ" รสาเอ่ยขึ้น เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของสามี "ยังคิดเรื่องเมื่อคืนอยู่เหรอคะ" "นิดหน่อยครับ" ภาคินตอบ "ผมแค่อยากให้แน่ใจว่าทุกอย่างจะปลอดภัย" "หนูเข้าใจค่ะ" รสาจับมือสามี "แต่เราเพิ่งจะเริ่มต้นชีวิตใหม่นะคะ เราควรจะมีความสุขกับมัน" "ผมก็อยากให้เป็นอย่างนั้นครับ" ภาคินตอบ "แต่ถ้ามีอะไรที่ไม่ถูกต้อง เราก็ต้องจัดการมัน" ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน โทรศัพท์ของภาคินก็ดังขึ้น เขาเห็นชื่อของผู้ส่งเป็นชานนท์ "ว่าไงนะ" ภาคินอุทานเบาๆ เมื่อได้ฟังข้อมูลจากปลายสาย "มีอะไรเหรอคะ" รสาถาม ด้วยความสงสัย "ชานนท์พบข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจครับ" ภาคินบอก "ดูเหมือนว่าอัญมณีที่บริษัทอัญมณี กำลังจะนำเข้ามานั้น... เป็นชนิดเดียวกับที่เคยถูกลักลอบขนมาจากแหล่งโบราณคดีแห่งหนึ่งในแถบเอเชียกลาง" "แหล่งโบราณคดี" รสากล่าวอย่างตกใจ "แล้วมันเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร" "แหล่งโบราณคดีแห่งนั้น... เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณที่ถูกทำลายไปนานแล้ว" ภาคินอธิบาย "มีข่าวลือว่ามีสมบัติจำนวนมากถูกฝังอยู่ใต้ดิน และที่สำคัญ... มีอัญมณีบางชนิดที่เชื่อกันว่ามีพลังพิเศษ" "พลังพิเศษ" รสาขมวดคิ้ว "หมายความว่าอย่างไรคะ" "ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ" ภาคินตอบ "แต่ข่าวลือบอกว่าอัญมณีชนิดนี้สามารถนำพาโชคลาภมาให้ หรือไม่ก็... นำพาหายนะมาให้" "แล้วคุณสมชายรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอคะ" รสาถาม "ผมว่าเขารู้ดีเลยล่ะครับ" ภาคินตอบ "และดูเหมือนว่าเขาจะกำลังใช้มันเพื่ออะไรบางอย่าง" "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ" รสาถาม "เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมครับ" ภาคินกล่าว "ผมจะให้ชานนท์สืบประวัติของแหล่งโบราณคดีแห่งนั้น และพยายามหาเบาะแสว่าคุณสมชายกำลังจะทำอะไร" ภาคินมองไปที่รสา เขารู้ว่าเธอคงจะกังวล แต่ก็ต้องทำ "ผมขอโทษที่ต้องทำให้คุณกังวลอีกครั้งนะครับ" "ไม่เป็นไรค่ะ" รสาตอบ พลางยิ้มให้สามี "หนูเชื่อใจคุณค่ะ และหนูพร้อมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ" ภาคินกอดรสาไว้แน่น เขาดีใจที่มีเธออยู่เคียงข้าง เขาจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสุขที่เขากับเธอเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นได้อีกครั้ง เขาจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อเปิดโปงความจริง และหยุดยั้งแผนการร้ายของคุณสมชายให้ได้