แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ก่อให้เกิดเงาทอดยาวบนพื้น แต่สำหรับแพรวาแล้ว แสงสว่างเหล่านั้นกลับไม่ได้ช่วยขับไล่ความมืดมนในใจของเธอได้เลย ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา เธอแทบจะไม่ได้ข่มตาหลับ การสนทนากับชายชุดดำของวีรยุทธ์ยังคงดังก้องอยู่ในหู ราวกับเสียงกระซิบจากปีศาจร้าย "เขาบอกว่า... เขาจะยกหนี้สินทั้งหมดให้... แลกกับการที่ฉันต้องไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษของบริษัทเขา..." แพรวากล่าวกับนทีที่นั่งอยู่ข้างๆ บนเตียง ร่างกายของเธอยังคงอ่อนเพลียจากการอดนอน "ฟังดูเหมือนเป็นข้อเสนอที่ดีนะ... แต่... ฉันไม่ไว้ใจวีรยุทธ์เลย" นทีตอบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "เขาเป็นคนอันตราย แพรวา... การที่เขาเสนอสิ่งเหล่านี้... มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ" "เขาบอกว่า... การเข้าไปทำงานที่นั่น... จะเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างตระกูลเรากับตระกูลของเขา... แล้วก็... เขาบอกว่า... มีคนกำลังพยายามจะทำร้ายครอบครัวเรา... การอยู่ภายใต้การปกป้องของเขา... จะทำให้เราปลอดภัย..." แพรวากล่าวพลางขยับตัวเล็กน้อย "คนกำลังพยายามทำร้ายครอบครัวเรา... เขาหมายถึงวิรัชแน่ๆ" นทีพูดขึ้นมาอย่างมั่นใจ "วิรัชกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ แพรวา... เขาคงอยากจะใช้หนี้สินของครอบครัวเรา... บีบคั้นเรา... จนเราต้องยอมทำตามที่เขาต้องการ" "แล้ว... ถ้า... ถ้าเรา... ปฏิเสธ... ข้อเสนอ... ของ... คุณวีรยุทธ์... ล่ะคะ?" แพรวาถามอย่างลังเล "ถ้าเราปฏิเสธ... หนี้สินก็ยังคงอยู่... และวิรัชก็จะยิ่งได้ใจ... เขาอาจจะยิ่งกดดันเราหนักขึ้น..." นทีถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน "แต่ถ้าเราตอบรับ... เราก็ต้องเข้าไปอยู่ในเกมของวีรยุทธ์... ซึ่งอาจจะอันตรายกว่าเดิมก็ได้" "คุณนทีคะ... ฉัน... ฉันรู้สึกเหมือน... กำลังจะจมน้ำ... ไม่มีทางออกเลย..." แพรวาเริ่มร้องไห้ "ไม่นะ... แพรวา... อย่าเพิ่งท้อแท้..." นทีดึงเธอมากอดปลอบ "เราจะหาทางออกไปด้วยกัน... เราต้องคิดให้รอบคอบที่สุด" ทั้งสองนั่งเงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง ต่างคนต่างครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ หนี้สินก้อนใหญ่ที่ถาโถมเข้ามา การเข้ามาของวีรยุทธ์ที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำ และแผนการร้ายของวิรัชที่กำลังคืบคลานเข้ามา "คุณวีรยุทธ์... เขา... เขาเคยพูดถึง... พ่อของฉัน... ด้วยนะคะ..." แพรวาเอ่ยขึ้นมาเบาๆ "เขาบอกว่า... หนี้สินก้อนนี้... มันมาจาก... ข้อตกลง... เก่าแก่... ระหว่าง... พ่อของฉัน... กับ... ตัวเขาเอง..." นทีหันมามองแพรวาด้วยความแปลกใจ "ข้อตกลงเก่าแก่? หมายความว่ายังไง?" "ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ... แต่... ชายคนนั้น... บอกว่า... พ่อของฉัน... เคย... ยื่นมือ... เข้ามา... ช่วย... คุณวีรยุทธ์... ตอนที่... ธุรกิจ... ของ... เขากำลัง... มี... ปัญหา..." แพรวาเล่าต่อ "และ... หนี้สิน... ที่ปรากฏ... ขึ้นมา... ตอนนี้... คือ... ผล... ของ... ข้อตกลง... นั้น..." "พ่อของเธอ... เคยช่วยเหลือวีรยุทธ์?" นทีทวนคำอย่างไม่เชื่อสายตา "แต่... ทำไม... พ่อของเธอ... ถึง... ไม่เคย... พูดเรื่องนี้... ให้เรา... ฟังเลย... ล่ะ?" "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ... แต่... ฉันจำได้ว่า... พ่อเคยพูดถึง... การร่วมงาน... กับ... ตระกูล... อัศวเมธี... ใน... อดีต... ด้วย... แต่... มัน... เป็น... ความสัมพันธ์... ที่... ไม่ค่อย... ดี... นัก..." แพรวาพยายามนึกย้อนความทรงจำ "ถ้าอย่างนั้น... อาจจะเป็นไปได้ว่า... หนี้สินก้อนนี้... ไม่ใช่หนี้สินที่เกิดขึ้นจากการกู้ยืมทั่วไป... แต่อาจจะเป็น... ผล... ของ... ข้อตกลง... อะไร... บางอย่าง... ที่... พ่อของเธอ... และ... วีรยุทธ์... เคย... ทำ... ร่วมกัน... ไว้..." นทีวิเคราะห์ "แล้ว... ถ้า... เป็น... อย่างนั้น... จริงๆ... ล่ะคะ? เรา... ควรจะ... ทำอย่างไร... ดี... คุณนที?" แพรวาถามอย่างมีความหวัง "เรา... ต้อง... หา... ข้อมูล... เพิ่มเติม... แพรวา" นทีตอบอย่างหนักแน่น "เราต้องรู้... ความจริง... ทั้งหมด... เกี่ยวกับ... ข้อตกลง... นั้น... เพื่อ... ที่จะ... ตัดสินใจ... ได้... อย่าง... ถูกต้อง..." "แต่... เรา... จะ... หา... ข้อมูล... จาก... ที่ไหน... ล่ะคะ?" แพรวาถาม "ฉัน... จะ... ลอง... ติดต่อ... ผู้ใหญ่... บางคน... ที่... ฉัน... รู้จัก... ซึ่ง... อาจจะ... พอ... มี... ข้อมูล... เกี่ยวกับ... เรื่อง... เก่าแก่... ระหว่าง... ตระกูล... ของเรา... และ... ตระกูล... อัศวเมธี... ได้..." นทีกล่าว "ส่วน... เธอ... ก็... คิด... เรื่อง... ข้อเสนอ... ของ... วีรยุทธ์... ให้... ดี... ที่สุด... เท่าที่จะ... ทำได้..." "ฉัน... จะ... พยายาม... ค่ะ..." แพรวากล่าว ในช่วงบ่ายวันเดียวกันนั้น นทีได้นัดพบกับคุณอมร ชายสูงอายุที่เคยเป็นที่ปรึกษาใกล้ชิดของบิดาของเขา คุณอมรเป็นนักธุรกิจเก่าแก่ที่คร่ำหวอดในวงการมานาน และน่าจะมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต "คุณอมรครับ... ผมมีเรื่องสำคัญ... ที่อยากจะรบกวนปรึกษา..." นทีเริ่มต้นบทสนทนาหลังจากทักทายกันเรียบร้อยแล้ว คุณอมรมองนทีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเมตตา "ว่ามาสิ... หลานชาย... มีอะไรให้ฉันช่วย... เรื่องที่เกี่ยวกับ... คุณแพรวา... ใช่ไหม?" นทีแปลกใจที่คุณอมรรู้เรื่องแพรวา แต่ก็พยักหน้าตอบ "ครับ... คุณอมร... ตอนนี้... ครอบครัว... ของ... ผม... กำลัง... มี... ปัญหา... หนี้สิน... จำนวน... มาก... ซึ่ง... ผม... สงสัยว่า... มัน... อาจจะ... เกี่ยวข้อง... กับ... ข้อตกลง... บางอย่าง... ใน... อดีต... ระหว่าง... บิดา... ของ... ผม... และ... บิดา... ของ... คุณ... แพรวา... กับ... ตระกูล... อัศวเมธี..." คุณอมรเงียบไปครู่หนึ่ง ใบหน้าแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด "เรื่อง... ตระกูล... อัศวเมธี... เนี่ยนะ... มัน... เป็น... เรื่อง... ที่... นาน... มาแล้ว... แต่... ฉัน... ก็... จำ... ได้... เลาๆ... ว่า... เคย... มี... ปัญหา... กัน... อยู่... บ้าง..." "บิดาของผม... กับ... บิดาของแพรวา... เคย... ทำ... ข้อตกลง... อะไร... กัน... ไว้... กับ... คุณวีรยุทธ์... หรือเปล่าครับ... คุณอมร?" นทีถามอย่างกระตือรือร้น คุณอมรพยักหน้าช้าๆ "จำได้... ว่า... ตอนนั้น... ธุรกิจ... ของ... คุณ... วีรยุทธ์... กำลัง... จะ... ล้มละลาย... พ่อ... ของ... เธอ... คุณ... สุรเชษฐ์... ได้... เข้าไป... ช่วย... ไว้... จริงๆ... ด้วย... เงิน... จำนวน... หนึ่ง..." "แล้ว... หนี้สิน... ที่... ปรากฏ... ขึ้นมา... ตอนนี้... ล่ะครับ? มัน... เกี่ยวข้อง... กับ... เรื่อง... นั้น... อย่างไร?" นทีถามต่อ "อืม... เรื่อง... นั้น... มัน... ซับซ้อน... กว่า... ที่... เธอ... คิด... นะ... นที..." คุณอมรกล่าว "การช่วยเหลือ... ของ... คุณ... สุรเชษฐ์... ไม่ใช่... แค่... การ... ให้... เงิน... อย่าง... เดียว... เขา... ได้... ทำ... ข้อตกลง... บางอย่าง... กับ... คุณ... วีรยุทธ์... ไว้... เป็น... การ... ตอบแทน... ซึ่ง... ข้อตกลง... นั้น... มัน... มี... เงื่อนไข... พิเศษ... อยู่..." "เงื่อนไข... พิเศษ... อย่างไร... ครับ... คุณอมร?" นทีถามเสียงเครียด "มัน... เกี่ยวข้อง... กับ... ทรัพย์สิน... ชิ้นหนึ่ง... ซึ่ง... คุณ... สุรเชษฐ์... ได้... รับ... มา... จาก... ปู่... ของ... เขา... แล้ว... คุณ... วีรยุทธ์... ก็... หวัง... ที่จะ... ได้... มัน... มา... ครอบครอง... เป็น... การ... ตอบแทน..." คุณอมรอธิบาย "แต่... คุณ... สุรเชษฐ์... ไม่... ยอม... ที่จะ... ยก... ทรัพย์สิน... ชิ้นนั้น... ให้... โดย... ง่าย... เขา... ต้องการ... ผล... ตอบแทน... ที่... สูงกว่า... นั้น..." "ทรัพย์สินชิ้นนั้น... คืออะไรครับ?" นทีถาม "มันคือ... โฉนด... ที่ดิน... ผืนใหญ่... ที่... ตั้งอยู่... ใจกลาง... เมือง... ซึ่ง... ตอนนี้... กลาย... เป็น... ทำเล... ทอง... แล้ว... คุณ... วีรยุทธ์... ต้องการ... ที่ดิน... ผืนนั้น... เพื่อ... ขยาย... อาณาจักร... ของ... เขา..." คุณอมรอธิบาย "และ... ข้อตกลง... ก็คือ... ถ้า... คุณ... สุรเชษฐ์... ไม่... ยอม... ที่จะ... โอน... ที่ดิน... ให้... คุณ... วีรยุทธ์... ภายใน... เวลา... ที่... กำหนด... เขา... ก็... จะ... เรียก... เก็บ... เงิน... จำนวน... มหาศาล... กลับคืน... มา... แทน..." นทีอ้าปากค้างด้วยความตกใจ "หมายความว่า... หนี้สิน... ที่... เรา... กำลัง... เผชิญ... อยู่... ตอนนี้... มัน... คือ... จำนวน... เงิน... ที่... คุณ... วีรยุทธ์... เรียก... เก็บ... คืน... จาก... พ่อ... ของ... ผม... หรือ... ครับ?" "ถูกต้อง... นที..." คุณอมรกล่าว "และ... ดูเหมือนว่า... เวลา... ใน... การ... ชำระ... หนี้... กำลัง... จะ... หมดลง... แล้ว..." ความจริงที่น่าสะพรึงกลัวนี้ ทำให้หัวใจของนทีบีบรัดเข้าหากัน เขาเพิ่งจะเข้าใจว่าปัญหาที่แท้จริงนั้นใหญ่หลวงกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก