เช้าวันรุ่งขึ้น พิมพ์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่สดใสขึ้นกว่าเมื่อวานเล็กน้อย การได้นอนหลับพักผ่อนท่ามกลางความอบอุ่นของบ้านป้า และการได้ระบายความในใจออกมาเมื่อคืน ทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยภาระหนักอึ้งบางส่วนไป “อรุณสวัสดิ์จ้ะพิมพ์” คุณป้าทักทายด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นพิมพ์เดินออกมาจากห้องนอน “อรุณสวัสดิ์ค่ะป้า” พิมพ์ตอบรับ “วันนี้ป้าจะไปตลาดรึเปล่าคะ ให้พิมพ์ไปด้วยนะคะ” “ไม่ต้องหรอกจ้ะ พิมพ์เพิ่งกลับมา พักผ่อนอยู่บ้านเถอะ” คุณป้าตอบ “ไม่เป็นไรค่ะ พิมพ์อยากช่วยป้า” พิมพ์ยืนกราน “ถ้าอย่างนั้นก็ได้จ้ะ” คุณป้าตอบรับ “เดี๋ยวเราไปกันตอนสายๆ นะ” ขณะที่พิมพ์กำลังช่วยคุณป้าจัดของในครัว เสียงกริ่งประตูบ้านก็ดังขึ้น ป้าของเธอเดินไปเปิดประตู และพบกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง เขาสวมชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาดูเฉลียวฉลาด “สวัสดีครับ ผมทนายความของธนาครับ” ชายคนนั้นแนะนำตัว “ผมมาขอคุยกับคุณพิมพ์ครับ” พิมพ์ชะงักมือที่กำลังจับถุงผักอยู่ทันที ความรู้สึกไม่สบายใจก่อตัวขึ้นในใจ เธอไม่คิดว่าธนาจะส่งคนมาหาเธอที่นี่ “มีอะไรคะ” พิมพ์เดินไปเผชิญหน้ากับทนายความอย่างระมัดระวัง “คุณธนาต้องการให้คุณพิมพ์เซ็นเอกสารบางอย่างครับ” ทนายความยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลมาให้ “เป็นเอกสารเกี่ยวกับการหย่าร้างครับ” พิมพ์รับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เธอเปิดมันออกดูอย่างรวดเร็ว รายละเอียดต่างๆ ถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน ข้อตกลงเกี่ยวกับการแบ่งสินสมรส และรายละเอียดอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการสิ้นสุดชีวิตสมรสของเธอกับธนา “ทำไมเขาถึงรีบร้อนขนาดนี้” พิมพ์พึมพำกับตัวเอง “คุณธนาแจ้งว่าต้องการให้เรื่องนี้จบลงโดยเร็วที่สุดครับ” ทนายความอธิบาย “และเขาได้เตรียมข้อเสนอที่ยุติธรรมสำหรับคุณพิมพ์ไว้แล้ว” พิมพ์อ่านข้อเสนอที่ธนาเตรียมไว้ให้ เธอสังเกตเห็นว่าข้อเสนอของธนาค่อนข้างเอื้อประโยชน์ให้กับเธอมากกว่าที่เธอคาดคิดไว้มาก แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังรู้สึกไม่สบายใจกับความเร่งรีบนี้ “ดิฉันขอเวลาพิจารณาเอกสารก่อนได้ไหมคะ” พิมพ์ถาม “ได้ครับ แต่คุณธนาอยากให้คุณตัดสินใจโดยเร็วที่สุด” ทนายความตอบ “ผมจะรอการติดต่อกลับจากคุณนะครับ” หลังจากทนายความกลับไป พิมพ์ก็นั่งลงมองเอกสารการหย่าร้างด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ธนาต้องการหย่าจริงๆ หรือนี่ เขาไม่เคยคิดจะกลับมาขอคืนดีเธอเลยใช่ไหม “มีอะไรรึเปล่าพิมพ์” คุณป้าถามด้วยความเป็นห่วง “ไม่มีอะไรค่ะป้า” พิมพ์ตอบเสียงเบา “แค่เรื่องเอกสารบางอย่าง” “ธนาส่งคนมาให้เซ็นเอกสารหย่าเหรอ” คุณป้าเดาได้อย่างแม่นยำ พิมพ์พยักหน้าเบาๆ “ค่ะป้า” “แล้วลูกจะทำยังไง” “พิมพ์ยังไม่รู้ค่ะป้า” พิมพ์ถอนหายใจ “มันเร็วเกินไป” “ลูกไม่ต้องรีบร้อนนะ” คุณป้าปลอบ “คิดให้ดีก่อนตัดสินใจ ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้ลูกสบายใจที่สุด” พิมพ์มองไปที่เอกสารในมือ เธอรู้ว่าการเซ็นเอกสารนี้หมายถึงการยอมรับว่าความสัมพันธ์ของเธอกับธนาสิ้นสุดลงอย่างแท้จริง แต่มันก็หมายถึงการหลุดพ้นจากความเจ็บปวดที่เธอต้องเผชิญอยู่ทุกวันเช่นกัน “พิมพ์... พิมพ์อยากจะคุยกับธนาค่ะป้า” พิมพ์ตัดสินใจ “พิมพ์อยากรู้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้” “ลูกแน่ใจนะ” “แน่ใจค่ะ” พิมพ์ยืนกราน “ถึงแม้เขาจะทำร้ายพิมพ์ แต่พิมพ์ก็ยังอยากได้คำอธิบายค่ะ” พิมพ์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้เธอตัดสินใจโทรหาธนา เธอรอคอยเสียงรอสายด้วยใจที่เต้นระรัว “ฮัลโหล” เสียงของธนาที่ปลายสายดังขึ้นมาอย่างราบเรียบ “ธนา... ฉันพิมพ์นะ” พิมพ์เอ่ยเสียงสั่น “พิมพ์... มีอะไร” เสียงของธนาฟังดูเย็นชา “ฉันได้รับเอกสารหย่าแล้ว” พิมพ์บอก “ฉันแค่อยากจะถามว่า... ทำไม” “ทำไมเรื่องมันต้องเป็นแบบนี้ใช่ไหม” ธนาถอนหายใจเบาๆ “พิมพ์... ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้” “แต่คุณกำลังจะหย่าฉันนะ!” เสียงของพิมพ์เริ่มดังขึ้น “ฉันรู้... แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่น” “ไม่มีทางเลือกอื่นงั้นเหรอ! คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกันแน่ธนา!” พิมพ์แทบจะตะโกนออกมา “พิมพ์... ฉันจะอธิบายให้ฟัง” ธนาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย “แต่ตอนนี้... ฉันขอเวลาหน่อยได้ไหม” “เวลาอะไรอีกคะ! คุณบอกว่าคุณจะอธิบาย แต่คุณก็หนีฉันมาตลอด!” “พิมพ์... ได้โปรด” เสียงของธนาเต็มไปด้วยความเหนื่อยอ่อน “วันพรุ่งนี้... ฉันจะไปหาพิมพ์ที่บ้านป้า” พิมพ์เงียบไป เธอไม่รู้จะพูดอะไร น้ำเสียงของธนาทำให้เธอรู้สึกสับสน แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ผุดขึ้นมา “ก็ได้” พิมพ์ตอบรับ “ฉันจะรอ” เธอวางสายโทรศัพท์ลง ก่อนจะหันไปมองหน้าคุณป้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พรุ่งนี้ธนาจะมาค่ะป้า” “แล้วลูกจะทำยังไง” “พิมพ์ยังไม่รู้ค่ะป้า” พิมพ์ตอบ “แต่พิมพ์พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับเขาแล้ว”