หลังจากเหตุการณ์ที่ต้นปรากฏตัวขึ้นที่ร้าน ความสัมพันธ์ของเมษากับธามก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีก เมษาเองก็รู้สึกขอบคุณธามที่ไม่เคยแสดงอาการไม่พอใจหรือหวาดระแวงเธอเลยแม้แต่น้อย เขาเข้าใจสถานการณ์และเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เมษารู้สึกปลอดภัยและรักเขามากขึ้นกว่าเดิม “ผมอยากจะชวนคุณไปทานอาหารเย็นกับครอบครัวผมนะครับ” ธามเอ่ยขึ้นขณะที่พวกเขากำลังช่วยกันเก็บร้านในช่วงเย็น “วันเสาร์นี้ครับ” เมษารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย “จริงเหรอคะ” “ครับ” ธามยิ้ม “ผมอยากให้คุณได้รู้จักกับพวกเขาจริงๆ จังๆ สักที” “ฉัน… ฉันจะเตรียมตัวให้ดีที่สุดค่ะ” เมษาตอบด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องเตรียมอะไรพิเศษหรอกครับ” ธามบอก “ไปในแบบของคุณนั่นแหละครับ” วันเสาร์มาถึง เมษารู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อย เธอเลือกชุดที่เรียบง่ายแต่ดูดี และพกพาความมั่นใจไปเต็มร้อย ธามมารับเธอที่คอนโด แล้วทั้งคู่ก็เดินทางไปยังบ้านของธาม บ้านของธามเป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่อบอุ่น มีสวนหน้าบ้านที่ร่มรื่น เมื่อธามจูงมือเมษาเข้าไปในบ้าน พ่อแม่ของเขาก็ออกมาต้อนรับอย่างอบอุ่น “สวัสดีครับแม่ สวัสดีครับพ่อ” ธามกล่าว “มาแล้วเหรอจ้ะธาม” คุณแม่ของธามยิ้มกว้าง “นี่เมษาใช่ไหมจ้ะ” ท่านเดินเข้ามาจับมือเมษา “ยินดีที่ได้รู้จักนะจ้ะ ไม่ต้องเกร็งนะจ้ะ” “สวัสดีค่ะคุณป้า คุณลุงค่ะ” เมษาพนมมือไหว้ “เมษายินดีที่ได้รู้จักค่ะ” “เชิญเลยจ้ะ นั่งก่อนนะ” คุณพ่อของธามผายมือเชิญ ตลอดมื้ออาหาร เมษารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นเรื่อยๆ ครอบครัวของธามเป็นคนสบายๆ อารมณ์ดี ชวนคุยเก่ง และที่สำคัญคือ พวกเขารับเมษาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวได้อย่างรวดเร็ว “เมษาทำงานที่คาเฟ่ด้วยใช่ไหมจ้ะ” คุณแม่ถามขณะที่กำลังตักอาหารใส่จานให้เมษา “เห็นธามเล่าให้ฟังบ่อยๆ ว่าเมษาเก่งเรื่องการจัดการ” “ค่ะคุณป้า” เมษาตอบ “เมษาชอบทำงานที่นั่นมากค่ะ” “ดีแล้วจ้ะ” คุณแม่ยิ้ม “ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะจ้ะ” “ขอบคุณมากค่ะ” เมษาตอบด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง “แล้วเมษามีครอบครัวอยู่ที่ไหนล่ะจ้ะ” คุณพ่อถาม “เรามาอยู่กรุงเทพฯ คนเดียวเหรอ” “เมษาอยู่กับคุณยายค่ะ” เมษาตอบ “คุณพ่อคุณแม่เสียไปนานแล้วค่ะ” คุณแม่ของธามรีบเข้ามาจับมือเมษา “ตายจริง ขอโทษทีนะจ้ะที่ถามไปโดยไม่รู้เรื่อง” “ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า” เมษาปลอบ “เมษาชินแล้วค่ะ” ธามมองเมษาด้วยความรัก เขาเห็นความเข้มแข็งและความอดทนของเธอผ่านเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา “คุณแม่ครับ” ธามเอ่ยขึ้น “ผมกำลังคิดที่จะขยายสาขาเพิ่มอีกสองแห่งครับ” “จริงเหรอจ้ะ” คุณแม่ตาโต “แล้วมีแผนจะให้เมษามาช่วยดูแลส่วนไหนบ้าง” “ผมอยากให้เมษามาช่วยดูเรื่องการบริหารจัดการทั้งหมดเลยครับ” ธามตอบ “ผมเชื่อมั่นในตัวเขา” คุณพ่อพยักหน้าเห็นด้วย “ดีแล้วๆ ที่มีคนเก่งๆ มาช่วย” หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ ธามก็พาเมษาเดินเล่นในสวนหลังบ้าน “เป็นไงบ้างครับ” ธามถาม “คุณแม่กับคุณพ่อถูกใจไหม” เมษายิ้ม “ชอบมากเลยค่ะ ท่านใจดีกับเมษามาก” “ผมดีใจนะ” ธามจับมือเมษา “ที่อย่างน้อยก็ทำให้คุณรู้สึกอบอุ่นขึ้น” “คุณธามก็เหมือนกันนะคะ” เมษาเงยหน้ามองเขา “คุณทำให้เมษารู้สึกว่า… ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว” ธามดึงเมษาเข้ามากอด “ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันครับ” เขากระซิบข้างหูเธอ “ขอบคุณนะเมษา ที่เข้ามาในชีวิตผม” ก่อนที่เมษาจะกลับบ้าน คุณแม่ของธามก็เรียกเธอไปคุยที่ห้องรับแขก “เมษาจ้ะ” คุณแม่เอ่ย “คุณแม่มีเรื่องอยากจะบอก” เมษามองคุณแม่ด้วยความสงสัย “คะ” “คือ… คุณแม่รู้ว่าธามเคยชอบต้นมาก่อน” คุณแม่พูดเสียงเบา “แต่คุณแม่ก็รู้ว่าธามเองก็เคยถูกต้นหักอก” เมษาอึ้งไปเล็กน้อย เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “จริงเหรอคะ” “จริงจ้ะ” คุณแม่พยักหน้า “แต่แม่ไม่เคยว่าอะไรนะ เพราะแม่รู้ว่าธามเข้มแข็งพอ” ท่านหยุดไปครู่หนึ่งแล้วมองเมษา “แต่แม่ก็เป็นห่วงว่า… เรื่องของต้นมันจะกลับมาทำให้ธามเสียใจอีก” “เมษาเข้าใจค่ะ” เมษาตอบ “เมษามั่นใจว่าเมษาจะดูแลคุณธามให้ดีที่สุดค่ะ” “แม่เชื่อใจเมษานะจ้ะ” คุณแม่ยิ้ม “แม่เห็นว่าธามมีความสุขมากที่มีเมษาอยู่ข้างๆ” เมื่อกลับถึงคอนโด เมษาก็ยังคงนึกถึงเรื่องที่ได้คุยกับคุณแม่ของธาม เธอรู้สึกเห็นใจธามที่ต้องเจอเรื่องราวมากมายในอดีต และยิ่งทำให้เธอรักและอยากจะดูแลเขาให้มากขึ้นไปอีก “มีอะไรหรือเปล่า” ธามถามเมื่อเห็นเมษานั่งเงียบไป “ดูเหมือนคิดอะไรอยู่” “เปล่าค่ะ” เมษาตอบ “แค่คิดว่า… เมษาโชคดีมากเลยนะคะที่มีคุณ” ธามยิ้ม “ผมต่างหากที่โชคดี” เขาดึงมือเมษามาวางบนแก้มของเขา “ขอบคุณนะเมษา ที่ทำให้ผมได้รู้จักกับคำว่ารักอีกครั้ง” เมษารู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เธอกำลังจะได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตธามจริงๆ จังๆ แล้ว และเธอก็พร้อมที่จะพิสูจน์ความรักและความไว้วางใจที่เขามีให้เธอเสมอ