เช้าวันรุ่งขึ้น พริมาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกสดชื่น เธอพบว่าตัวเองนอนอยู่ข้างๆ ธาม แต่เขาก็ลุกไปก่อนแล้ว เธอรีบลุกขึ้นจากเตียงและเข้าไปจัดการกับตัวเองอย่างรวดเร็ว เมื่อออกมาจากห้องนอน เธอก็เห็นธามกำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ระเบียง "ครับ... ผมจะรีบจัดการให้" ธามพูดเสียงเคร่งเครียด "ไม่ต้องห่วง" เมื่อเขาวางสายโทรศัพท์ลง เขาก็หันมามองพริมา "อรุณสวัสดิ์" เขาพูด "ไปทานอาหารเช้ากัน" "ค่ะ" พริมาตอบ เธอสังเกตเห็นว่าธามดูเครียดกว่าเมื่อวาน ขณะที่กำลังเดินลงบันไดมายังห้องอาหาร เสียงของแม่บ้านก็ดังขึ้น "คุณผู้หญิงคะ" แม่บ้านกล่าว "คุณรัญชิดามาขอพบค่ะ" พริมาชะงักไปเล็กน้อย เธอหันไปมองธาม ซึ่งกำลังขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ "ให้เธอเข้ามา" ธามตอบเสียงห้วน ไม่นาน รัญชิดาก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องอาหาร เธอยิ้มกว้างราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "สวัสดีค่ะพี่ธาม" เธอเอ่ยทักทาย "สวัสดีค่ะคุณพริมา" "คุณรัญชิดามาแต่เช้าเลยนะคะ" พริมาพูดอย่างสุภาพ แต่ก็แฝงไปด้วยความประหม่า "พอดีมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยกับพี่ธามน่ะค่ะ" รัญชิดาตอบ "เรื่องงาน" "เรื่องงานอะไร" ธามถามเสียงเย็น "ปกติคุณก็ไม่เคยสนใจเรื่องงานของผม" "ก็... อยากจะช่วยดูค่ะ" รัญชิดาตอบ "ไหนๆ เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว" คำพูดของรัญชิดาทำให้พริมาอึดอัดใจ เธอรู้สึกได้ว่ารัญชิดากำลังพยายามหาเรื่องเข้ามาในชีวิตของพวกเขา "ผมกับคุณพริมาจัดการกันเองได้" ธามพูด "คุณกลับไปก่อนเถอะ" "แต่..." รัญชิดาพยายามจะทักท้วง "ผมบอกว่าให้กลับไปไง" ธามพูดเสียงดังขึ้น ทำให้รัญชิดาถึงกับสะดุ้ง "ก็ได้ค่ะ" รัญชิดากล่าวเสียงอ่อน "ถ้าพี่ธามไม่ต้องการให้ฉันช่วย ก็ไม่เป็นไร" เธอหันไปมองพริมาด้วยแววตาที่ซ่อนความอาฆาตไว้ "หวังว่าคุณพริมาจะดูแลพี่ธามได้ดีนะคะ" พูดจบ รัญชิดาก็เดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความอึดอัดและตึงเครียด "เธอ... มาอีกแล้ว" พริมาพูดเสียงเบา "อย่าไปใส่ใจเลยพริมา" ธามพูด "เธอคงแค่อยากจะก่อกวน" "แต่... ดูเหมือนเธอจะจริงจังนะคะ" พริมาเอ่ย "เธอคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ" "ผมรู้" ธามตอบ "แต่ผมก็จะทำให้เธอรู้ว่าใครคือภรรยาของผม" คำพูดของธามทำให้พริมาใจเต้นแรง เธอรู้สึกดีใจที่เขาปกป้องเธอ แต่ก็อดกังวลไม่ได้ "คุณธามคะ" พริมาถาม "เรื่องที่คุณธามคุยโทรศัพท์เมื่อเช้า... คือเรื่องงานของคุณรัญชิดาหรือเปล่าคะ" ธามชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบ "ไม่ใช่" เขาพูด "เป็นเรื่องของบริษัทเราเอง" "อ๋อค่ะ" พริมาตอบ เธอพยายามไม่เซ้าซี้ แต่ในใจก็ยังคงสงสัย "ผมต้องออกไปข้างนอก เดี๋ยวจะกลับมาช่วงบ่าย" ธามพูด "คุณอยู่บ้านดีๆ นะ" "ค่ะ" พริมาตอบ เมื่อธามออกไปแล้ว พริมาก็ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง เธอพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอรู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้ง่าย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน ในช่วงบ่าย พริมาตัดสินใจที่จะเดินสำรวจสวนหลังบ้าน เธอเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงเรือนกระจกเล็กๆ แห่งหนึ่ง "สวยจัง" เธอพึมพำกับตัวเอง ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงคนคุยกันอยู่ข้างใน "เธอแน่ใจนะว่าไม่มีใครเห็น" เสียงผู้หญิงดังขึ้น "แน่ใจสิ" เสียงผู้ชายตอบ พริมาแอบมองเข้าไปในเรือนกระจก ก็เห็นรัญชิดากำลังยืนคุยอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ธาม "ฉันบอกแล้วไงว่าพี่ธามจะไม่มีวันเลือกเธอ" รัญชิดากล่าว "เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นก็เพราะความจำเป็นเท่านั้น" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไป" ผู้ชายคนนั้นถาม "เราก็ต้องทำให้ทุกคนเห็นว่า ผู้หญิงคนนั้นไม่คู่ควรกับพี่ธาม" รัญชิดาพูด "และเราก็ต้องทำให้พี่ธามรู้ว่า... ฉันคือคนที่ใช่สำหรับเขา" คำพูดของรัญชิดาทำให้พริมาตกใจ เธอไม่คิดว่ารัญชิดาจะวางแผนร้ายกาจขนาดนี้ "แล้ว... แผนของเราคืออะไร" ผู้ชายคนนั้นถาม "เราจะทำให้ชีวิตของเธอต้องเจอแต่เรื่องวุ่นวาย" รัญชิดาตอบ "จนกว่าเธอจะทนไม่ไหว และจากไปเอง" พริมาได้ยินดังนั้นก็รู้สึกโกรธ เธอรีบถอยหลังออกมาอย่างเงียบๆ เธอรู้แล้วว่าเธอต้องทำอะไร