พลอยชมพูเดินกลับมาที่ออฟฟิศด้วยหัวใจที่ปั่นป่วน เธอไม่สามารถโฟกัสกับการทำงานได้เลย ภาพใบหน้าของธีรดนย์ที่เธอรัก กลับถูกแทนที่ด้วยภาพของอลิซที่เสียชีวิตไป และเรื่องราวการหลอกลวงที่เธอเพิ่งได้รับรู้ เธออดไม่ได้ที่จะมองหาธีรดนย์ เธอต้องการคำอธิบาย ต้องการความจริง "คุณธีรดนย์คะ" เธอเดินเข้าไปหาเขาที่ห้องทำงาน "ดิฉันมีเรื่องอยากจะคุยด้วยค่ะ" ธีรดนย์เงยหน้าขึ้นมามองเธอ เขาเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและเจ็บปวดของเธอ "มีอะไรเหรอ พลอยชมพู" "เมื่อเช้า... ดิฉันได้เจอคุณสุนีย์ค่ะ" พลอยชมพูพูดเสียงสั่น เมื่อได้ยินชื่อนั้น ใบหน้าของธีรดนย์ก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือด เขารู้ทันทีว่าพลอยชมพูได้รู้เรื่องราวในอดีตเข้าแล้ว "คุณ... คุณได้คุยอะไรกับเธอมาบ้าง" เขาถามเสียงแผ่ว "คุณสุนีย์เล่าเรื่องอลิซให้ดิฉันฟังค่ะ" พลอยชมพูถามตรงๆ "เธอเล่าเรื่องการหมั้นหมายของคุณ เรื่องการที่ครอบครัวคุณมีปัญหา" ธีรดนย์หลับตาลงชั่วครู่ ราวกับจะรวบรวมสติ "ผม... ผมรู้ว่าสักวันเธอต้องมาเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง" "ทำไมคุณไม่เคยบอกดิฉันเลยคะ" พลอยชมพูถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง "คุณหลอกดิฉันมาตลอดเหรอคะ" "ไม่ครับ พลอยชมพู" ธีรดนย์รีบปฏิเสธ "ผมไม่ได้หลอกคุณ ผมแค่... ผมแค่ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเล่ามันอย่างไร" "แต่คุณบอกว่าคุณรักดิฉัน" พลอยชมพูพูดเสียงสั่น "คุณบอกว่าคุณต้องการเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่จริงจัง แล้วความจริงนี้ล่ะคะ มันจริงจังแค่ไหน" "ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณ มันจริงจังเสมอ" ธีรดนย์ยืนยัน "เรื่องในอดีตมันเป็นเรื่องที่ผมควบคุมไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ผมต้องแบกรับ" "แบกรับอย่างนั้นเหรอคะ" พลอยชมพูถาม "คุณยอมหมั้นกับผู้หญิงคนอื่น เพื่อบริษัทของคุณ คุณยอมปล่อยให้อลิซเข้าใจผิด จนเธอเสียใจถึงขนาดนั้น" "มันเป็นสถานการณ์ที่บีบบังคับครับ" ธีรดนย์พยายามอธิบาย "ผมไม่มีทางเลือกอื่นในตอนนั้น พ่อของผมมีหนี้สินมหาศาล บริษัทกำลังจะล้มละลาย ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น ทุกอย่างก็จะพังทลายลง" "แล้วความรู้สึกของคนอื่นล่ะคะ คุณเคยคิดถึงบ้างไหม" พลอยชมพูถามอย่างตัดพ้อ "ผมเสียใจมากจริงๆ ครับ พลอยชมพู" ธีรดนย์กล่าว "ผมเสียใจที่อลิซต้องจากไป ผมเสียใจที่ผมไม่สามารถทำให้เธอเข้าใจได้" "แล้วกับดิฉันล่ะคะ" พลอยชมพูถาม "คุณกำลังจะหลอกดิฉันอีกคนหนึ่งหรือเปล่า" "ไม่ครับ" ธีรดนย์ส่ายหน้า "ผมรักคุณจริงๆ ผมไม่ได้ต้องการหลอกคุณเลย" "แต่คุณก็มีข้อตกลงกับทางสยามพร็อพเพอร์ตี้" พลอยชมพูพูดต่อ "คุณจะยอมร่วมมือกับพวกเขาจริงๆ เหรอคะ" ธีรดนย์ลังเล "ผม... ผมกำลังพิจารณาอยู่" "พิจารณาอย่างนั้นเหรอคะ" พลอยชมพูหัวเราะอย่างขมขื่น "หรือว่าคุณกำลังจะยอมรับข้อเสนอของพวกเขา เพื่อรักษาบริษัทของคุณไว้เหมือนเดิม" "พลอยชมพู ได้โปรดฟังผมก่อน" ธีรดนย์พยายามจับมือของเธอ แต่พลอยชมพูก็สะบัดออก "ดิฉันไม่รู้แล้วค่ะว่าควรจะเชื่ออะไร" พลอยชมพูพูด "คุณธีรดนย์ คุณทำให้ดิฉันสับสนไปหมด" "ผมขอโทษครับ" ธีรดนย์กล่าว "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเสียใจ" "ดิฉันต้องการเวลาค่ะ" พลอยชมพูพูด "ดิฉันต้องการเวลาที่จะคิด" เธอเดินออกจากห้องทำงานของธีรดนย์ไป ทิ้งให้เขายืนอยู่เพียงลำพังกับความจริงที่โหดร้าย พลอยชมพูเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของเมือง เธอรู้สึกเหมือนหัวใจของเธอกำลังแตกสลาย ความรักที่เพิ่งจะเริ่มต้น กลับต้องมาเผชิญหน้ากับอดีตที่ซับซ้อนและคำโกหกที่ถูกปกปิด เธอจะทำอย่างไรต่อไป จะเลือกเชื่อธีรดนย์ และให้อภัยเขา หรือจะเลือกเดินจากไป และปล่อยให้เขาเผชิญหน้ากับอดีตของตัวเอง นี่คือทางแยกในชีวิตของเธอ และเธอจะต้องตัดสินใจเลือกเส้นทางของตัวเอง ท่ามกลางความจริงที่เธอเพิ่งจะค้นพบ.