เช้าวันรุ่งขึ้น พลอยชมพูมาถึงออฟฟิศด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเมื่อวาน เธอรู้สึกหนักใจน้อยลง แต่ก็ยังมีเรื่องที่ต้องคิดอีกมาก การเปิดใจของธีรดนย์ทำให้เธอเข้าใจเขามากขึ้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าปัญหาทั้งหมดจะคลี่คลายลง "คุณธีรดนย์คะ" เธอเดินเข้าไปหาเขาที่ห้องทำงาน "ฉันคิดว่าเราควรจะไปพบคุณดารินทร์" ธีรดนย์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร "คุณแน่ใจเหรอ พลอยชมพู" "แน่ใจค่ะ" พลอยชมพูพยักหน้า "เราต้องเคลียร์เรื่องนี้ให้ชัดเจน การปล่อยให้ทุกอย่างคลุมเครือแบบนี้ ยิ่งทำให้เราเป็นกังวล" "ก็ได้" ธีรดนย์ตอบรับ "คุณอยากจะนัดเจอเธอเมื่อไหร่" "เร็วที่สุดก็ดีค่ะ" พลอยชมพูบอก "ฉันอยากจะให้เราไปพร้อมกัน" ธีรดนย์โทรศัพท์หานายใหญ่ของสยามพร็อพเพอร์ตี้ และขอพบกับคุณดารินทร์ในบ่ายวันนั้น การนัดหมายเป็นไปอย่างรวดเร็ว ขณะรอเวลา พลอยชมพูสังเกตเห็นว่าธีรดนย์มีท่าทีประหม่าอยู่เล็กน้อย "คุณกังวลเหรอคะ" เธอถาม "นิดหน่อย" ธีรดนย์ยอมรับ "ผมไม่รู้ว่าคุณดารินทร์จะแสดงท่าทีอย่างไร" "ไม่เป็นไรค่ะ" พลอยชมพูยื่นมือไปจับมือเขา "เราจะเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ไปด้วยกัน" ธีรดนย์มองพลอยชมพูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "คุณทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาก พลอยชมพู" เมื่อถึงเวลาบ่าย ทั้งสองเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของสยามพร็อพเพอร์ตี้ อาคารสูงตระหง่านที่สะท้อนถึงอำนาจและความมั่งคั่ง พลอยชมพูรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่กดดันตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามา พวกเขาถูกนำตัวไปยังห้องรับรองที่หรูหรา ตกแต่งอย่างโอ่อ่า ไม่นานนัก คุณดารินทร์ก็ปรากฏตัว เธอเป็นหญิงสาววัยสามสิบต้นๆ สวมชุดสูทสีดำดูสง่างาม แต่แววตาของเธอกลับฉายประกายบางอย่างที่ดูเย็นชา "สวัสดีค่ะ คุณธีรดนย์" คุณดารินทร์กล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่จริงใจนัก "และนี่คงเป็นคุณพลอยชมพู ใช่ไหมคะ" "สวัสดีค่ะ คุณดารินทร์" พลอยชมพูตอบรับอย่างสุภาพ แต่ก็รักษาระยะห่าง "เชิญนั่งก่อนค่ะ" คุณดารินทร์ผายมือเชิญ หลังจากนั่งลง คุณดารินทร์ก็เริ่มการสนทนา "ฉันดีใจที่คุณธีรดนย์ให้โอกาสฉันในการนำเสนอโปรเจกต์ The Aurora" "เรามาที่นี่เพื่อพูดคุยเรื่องข้อเสนอของคุณค่ะ" ธีรดนย์กล่าวตรงๆ "ก่อนที่เราจะตัดสินใจ เราอยากจะทำความเข้าใจเจตนาที่แท้จริงของคุณก่อน" คุณดารินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เจตนาที่แท้จริงของฉันคืออะไรคะ" "จากข้อมูลที่เรารู้" พลอยชมพูเป็นฝ่ายพูด "ดูเหมือนว่าโปรเจกต์ของเราอาจจะไม่ได้อยู่ในขอบเขตความสนใจปกติของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่อย่างสยามพร็อพเพอร์ตี้" "แล้วคุณคิดว่าทำไมล่ะคะ" คุณดารินทร์ถามด้วยน้ำเสียงท้าทาย "เพราะว่าคุณมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับครอบครัวของคุณธีรดนย์" พลอยชมพูพูดอย่างตรงไปตรงมา "คุณมีความสัมพันธ์กับครอบครัวเขาในอดีต และเราเชื่อว่านั่นอาจเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้คุณสนใจโปรเจกต์นี้" สีหน้าของคุณดารินทร์เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงตั้งสติได้ "ความสัมพันธ์ในอดีตเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว" เธอพูด "แต่ธุรกิจก็คือธุรกิจ ฉันมองเห็นศักยภาพในโปรเจกต์ของคุณธีรดนย์ และนั่นคือเหตุผลที่ฉันเสนอตัวเข้ามา" "แต่คุณก็รู้เรื่องราวในอดีตของครอบครัวคุณธีรดนย์ดี" พลอยชมพูสวนกลับ "คุณรู้เรื่องการหมั้นหมายของเขากับคุณอลิซ และคุณก็รู้เรื่องปัญหาที่ครอบครัวเขากำลังเผชิญ" คุณดารินทร์ยิ้มมุมปาก "ฉันเป็นคนที่มองเห็นโอกาสเสมอค่ะ คุณพลอยชมพู และฉันก็เห็นโอกาสในการร่วมงานกับคุณธีรดนย์" "คุณกำลังพยายามที่จะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ใช่ไหมคะ" ธีรดนย์ถามเสียงเข้ม "คุณกำลังกล่าวหาฉันแบบนั้นเหรอคะ" คุณดารินทร์เลิกคิ้วสูง "ฉันแค่พยายามทำธุรกิจ" "ถ้าคุณต้องการทำธุรกิจจริงๆ" พลอยชมพูพูดแทรก "คุณก็ควรจะเสนอเงื่อนไขที่ยุติธรรมกับเรา ไม่ใช่เข้ามาพร้อมกับข้อเสนอที่ดูเหมือนจะมีเงื่อนไขซ่อนเร้น" "เงื่อนไขซ่อนเร้นอะไรคะ" คุณดารินทร์ถาม "ฉันเสนอเงินลงทุนที่มากพอสมควร และฉันก็คาดหวังผลตอบแทนที่เหมาะสม" "ผลตอบแทนที่เหมาะสมของคุณ อาจจะหมายถึงการได้เข้าควบคุมบริษัทของเราก็ได้" ธีรดนย์กล่าว "เราไม่ต้องการตกเป็นเครื่องมือของใคร" คุณดารินทร์เงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประเมินสถานการณ์ "ฉันเข้าใจความกังวลของคุณ" เธอพูดในที่สุด "แต่ฉันขอยืนยันว่า เจตนาของฉันคือการลงทุนเพื่อผลกำไร ไม่ใช่การแก้แค้นหรือการแก้แค้นส่วนตัว" "ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง" พลอยชมพูพูด "คุณก็ควรจะแสดงให้เราเห็นถึงความจริงใจของคุณ" "คุณอยากให้ฉันทำอย่างไร" คุณดารินทร์ถาม "คุณควรจะเปิดเผยเงื่อนไขทั้งหมดอย่างโปร่งใส" ธีรดนย์กล่าว "และเราจะพิจารณาอีกครั้ง" คุณดารินทร์พยักหน้าช้าๆ "ก็ได้ค่ะ ฉันจะส่งรายละเอียดเพิ่มเติมให้คุณ" เธอเงยหน้าขึ้นมองธีรดนย์ "หวังว่าคุณจะพิจารณาข้อเสนอของฉันอีกครั้งนะคะ" "เราจะพิจารณา" ธีรดนย์ตอบ "แต่เราขอสงวนสิทธิ์ในการตัดสินใจ" การพบปะในครั้งนี้ไม่ได้ทำให้ความขัดแย้งคลี่คลายลงทั้งหมด แต่ก็เป็นการเปิดหน้าพูดคุยกันอย่างตรงไปตรงมา ทำให้ทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้ถึงจุดยืนของกันและกัน เมื่อเดินออกมาจากสำนักงานใหญ่ของสยามพร็อพเพอร์ตี้ พลอยชมพูถอนหายใจยาว "ฉันไม่ไว้ใจเธอเลยค่ะ ธีรดนย์" "ผมก็เช่นกัน" ธีรดนย์ตอบ "แต่เราก็ยังคงมีโอกาสต่อรอง" "คุณคิดว่าเธอจะยอมเปิดเผยเงื่อนไขทั้งหมดจริงๆ เหรอคะ" พลอยชมพูถาม "ผมไม่แน่ใจ" ธีรดนย์ยอมรับ "แต่เราต้องลองดู" "แล้วเราจะตัดสินใจอย่างไร ถ้าเธอไม่ยอมเปิดเผยเงื่อนไข หรือเงื่อนไขนั้นไม่เป็นธรรมกับเรา" พลอยชมพูถาม ธีรดนย์มองพลอยชมพูด้วยสายตาที่มั่นคง "ถ้าเป็นเช่นนั้น เราก็จะปฏิเสธข้อเสนอของเธอ" "แต่ถ้าเราปฏิเสธ" พลอยชมพูถาม "เราจะรับมือกับปัญหาทางการเงินที่อาจจะเกิดขึ้นได้อย่างไร" "เราจะหาทางอื่น" ธีรดนย์ตอบอย่างหนักแน่น "เราจะสู้ไปด้วยกัน" พลอยชมพูมองใบหน้าของธีรดนย์ เธอเห็นความมุ่งมั่นและความเชื่อมั่นในตัวเขา เธอรู้สึกว่าเธอได้ตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกที่จะเชื่อใจเขา "ค่ะ" พลอยชมพูยิ้ม "เราจะสู้ไปด้วยกัน" ทั้งสองเดินจับมือกันออกจากที่นั่น ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมา ความสัมพันธ์ของพวกเขาดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นจากการเผชิญหน้ากับอุปสรรคครั้งนี้