ตอนที่ 21 — กับดักที่ซ้อนกับดัก
บ่ายวันถัดมา พลอยชมพูและธีรดนย์เดินทางไปยังสำนักงานของสยามพร็อพเพอร์ตี้อีกครั้ง คราวนี้พวกเขามีเอกสารในมือที่หนาแน่นขึ้น และมีแผนการที่ชัดเจนในใจ การเผชิญหน้าครั้งก่อนได้ทำให้พวกเขาตระหนักถึงเล่ห์เหลี่ยมของคุณดารินทร์ แต่ครั้งนี้ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อรับฟังเพียงอย่างเดียว แต่มาเพื่อยื่นข้อเสนอของตนเอง
ห้องประชุมหรูหราเช่นเดิม คุณดารินทร์นั่งรออยู่แล้ว ใบหน้าของเธอฉายแววคาดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเรียบเฉย
"สวัสดีค่ะ คุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู" คุณดารินทร์ทักทายด้วยรอยยิ้มที่ดูประดิษฐ์ "ฉันดีใจที่คุณทั้งสองสนใจข้อเสนอของฉัน"
"สวัสดีค่ะ คุณดารินทร์" ธีรดนย์ตอบอย่างสุภาพ แต่แฝงไว้ด้วยความหนักแน่น "เราได้พิจารณาข้อเสนอของคุณอย่างละเอียดแล้ว และเราก็มีข้อเสนอของเราเช่นกัน"
คุณดารินทร์เลิกคิ้วเล็กน้อย "โอ้ อย่างนั้นหรือคะ ฉันรอฟังอยู่ค่ะ"
พลอยชมพูเป็นคนยื่นเอกสารข้อเสนอที่ปรับปรุงใหม่ให้กับคุณดารินทร์ "นี่คือข้อเสนอของเราค่ะ คุณดารินทร์" เธอพูด "เราได้พิจารณาถึงผลประโยชน์ร่วมกัน และเชื่อว่าข้อเสนอนี้จะเป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่ายอย่างแท้จริง"
คุณดารินทร์รับเอกสารไปอ่าน สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อยขณะที่เธอไล่อ่านตัวอักษรต่างๆ "ข้อเสนอของคุณ... ค่อนข้างแตกต่างจากที่ฉันคาดไว้" เธอพูด น้ำเสียงของเธอเริ่มเย็นลง
"เราเชื่อว่านี่คือข้อเสนอที่ยุติธรรมและสมเหตุสมผลที่สุดค่ะ" ธีรดนย์กล่าว "โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องสัดส่วนการถือหุ้น และโครงสร้างการบริหารจัดการ"
"คุณกำลังเสนอให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารร่วม โดยให้มีอำนาจตัดสินใจเท่าเทียมกัน?" คุณดารินทร์ถาม พลางมองธีรดนย์ด้วยสายตาที่แหลมคม "และคุณยังต้องการให้มีการตรวจสอบบัญชีอย่างสม่ำเสมอ โดยบริษัทอิสระ?"
"ถูกต้องค่ะ" ธีรดนย์ตอบ "เราเชื่อว่าการมีความโปร่งใส และการมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ จะช่วยให้โปรเจกต์ The Aurora ประสบความสำเร็จได้มากยิ่งขึ้น"
"และสัดส่วนการถือหุ้น..." คุณดารินทร์เว้นจังหวะ "คุณต้องการปรับเปลี่ยนสัดส่วนการถือหุ้นใหม่ โดยอิงจากมูลค่าสินทรัพย์ที่แท้จริง?"
"ใช่ค่ะ" พลอยชมพูยืนยัน "เราต้องการให้การลงทุนและทรัพย์สินที่เรานำมาสู่โปรเจกต์นี้ ได้รับการประเมินอย่างเป็นธรรม"
คุณดารินทร์หัวเราะเบาๆ แต่ก็เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย้ยหยัน "คุณกำลังจะบอกว่า ข้อเสนอของฉันมันไม่ยุติธรรมอย่างนั้นหรือคะ?"
"เราไม่ได้กล่าวเช่นนั้นค่ะ" ธีรดนย์กล่าว "แต่เราเชื่อว่าข้อเสนอของเรา จะนำมาซึ่งความสมดุล และความยั่งยืนในระยะยาวมากกว่า"
บรรยากาศในห้องตึงเครียดขึ้น คุณดารินทร์วางเอกสารลงบนโต๊ะ เธอมองพลอยชมพูและธีรดนย์ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก
"คุณธีรดนย์ คุณพลอยชมพู" คุณดารินทร์กล่าว "ฉันต้องยอมรับว่า ข้อเสนอของคุณทำให้ฉันประหลาดใจ แต่ก็ทำให้ฉันคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง"
"คิดถึงเรื่องอะไรหรือคะ?" พลอยชมพูถาม
"ฉันกำลังคิดถึงข้อตกลงเดิมระหว่างบริษัทของฉันกับบริษัทของคุณ" คุณดารินทร์กล่าว "ซึ่งแน่นอนว่า คุณคงจะลืมไปแล้ว หรืออาจจะไม่ได้ศึกษาอย่างละเอียด"
ธีรดนย์และพลอยชมพูมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ "ข้อตกลงเดิม?" ธีรดนย์ทวนคำ
"ใช่ค่ะ" คุณดารินทร์ยิ้มกว้าง "ข้อตกลงที่ว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขได้ หรือหากมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารอย่างมีนัยสำคัญ บริษัทของอีกฝ่ายมีสิทธิ์ในการเข้าซื้อหุ้นส่วนที่เหลือทั้งหมดในราคาที่ตกลงกันไว้"
พลอยชมพูรู้สึกใจหายวาบ เธอจำได้ว่ามีข้อตกลงบางอย่างที่คลุมเครือในสัญญาเดิม แต่ไม่เคยคิดว่ามันจะถูกนำมาใช้ในสถานการณ์แบบนี้
"แต่เราไม่ได้ผิดเงื่อนไขอะไรเลยนะคะ" ธีรดนย์กล่าว "และข้อเสนอของเราก็มีจุดประสงค์เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับโปรเจกต์ ไม่ใช่เพื่อบ่อนทำลาย"
"การที่คุณยื่นข้อเสนอที่เปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารอย่างสิ้นเชิง ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญแล้วค่ะ" คุณดารินทร์กล่าวอย่างใจเย็น "และโดยเงื่อนไขในสัญญาเดิม บริษัทของฉันมีสิทธิ์ที่จะเข้าซื้อหุ้นส่วนที่เหลือทั้งหมดของคุณ ในราคาพาร์"
ธีรดนย์และพลอยชมพูตะลึงงัน นี่คือกับดักที่ซ้อนกับดักอย่างแท้จริง คุณดารินทร์รู้ดีว่าพวกเขาจะต่อรอง และใช้มันเป็นข้ออ้างในการยึดครองบริษัท
"คุณกำลังจะบอกว่า คุณจะบังคับซื้อหุ้นของเราในราคาต่ำกว่าความเป็นจริงอย่างนั้นหรือคะ?" ธีรดนย์ถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
"ฉันกำลังทำตามเงื่อนไขของสัญญาที่ถูกต้องตามกฎหมายค่ะ" คุณดารินทร์ตอบ "และฉันขอแนะนำให้คุณทั้งสองยอมรับข้อเสนอนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ใหญ่กว่า"
พลอยชมพูรู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องจะบานปลายมาถึงขนาดนี้ "แต่คุณดารินทร์คะ..."
"คุณมีเวลาตัดสินใจหนึ่งสัปดาห์ค่ะ" คุณดารินทร์ขัดจังหวะ "หลังจากนั้น ฉันจะดำเนินการตามกฎหมายต่อไป"
เมื่อการประชุมจบลง พลอยชมพูและธีรดนย์ก็เดินออกจากห้องประชุมด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง พวกเขาตกหลุมพรางของคุณดารินทร์อย่างจัง แต่ในขณะเดียวกัน ความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น พวกเขาต้องหาทางออกให้ได้ และพวกเขาจะต้องชนะเกมนี้ให้ได้
4,035 ตัวอักษร