เช้าวันรุ่งขึ้น นทีและพิมพ์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นกว่าเมื่อคืน แม้จะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น แต่พวกเขาก็เลือกที่จะไม่ปล่อยให้มันมาบั่นทอนความสุขของกันและกัน "เมื่อคืน... คุณลลิลดูแย่มากเลยนะคะ" พิมพ์เอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน "ดูเหมือนเธอจะเจอปัญหาหนักจริงๆ" นทีพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่ครับ ผมรู้สึกสงสารเธออยู่เหมือนกัน" เขาถอนหายใจ "แต่การกระทำของเธอเมื่อคืนมันไม่ถูกต้องจริงๆ" "พิมพ์เข้าใจค่ะ" พิมพ์ตอบ "แต่เราจะช่วยเธอได้ยังไงคะ" "ผมคิดว่า... เราควรจะช่วยเธอในฐานะเพื่อนร่วมงานเก่า" นทีกล่าว "ผมจะลองเข้าไปดูสถานการณ์ของบริษัทเธอ แล้วก็ให้คำแนะนำเท่าที่ผมจะทำได้" "แล้ว... แล้วถ้าเธอหาทางกลับมาปั่นหัวคุณอีกล่ะคะ" พิมพ์ถามด้วยความเป็นห่วง "ผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" นทีจับมือพิมพ์ไว้ "ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมเลือกใคร และผมจะรักคุณเพียงคนเดียว" พิมพ์ยิ้มให้กับคำพูดของนที "พิมพ์เชื่อคุณค่ะ" หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ นทีก็เตรียมตัวที่จะเดินทางเข้าเมืองเพื่อไปดูสถานการณ์ของบริษัทลลิล "ผมจะรีบกลับมานะครับ" นทีกล่าวกับพิมพ์ก่อนออกเดินทาง "ถ้ามีอะไร... โทรหาผมทันทีนะ" "ค่ะ" พิมพ์ตอบ "เดินทางปลอดภัยนะคะ" ตลอดทาง นทีคิดถึงเรื่องราวในอดีต เขารู้สึกผิดที่เคยทิ้งลลิลไปอย่างไม่ใยดี แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกว่าตัวเองได้เลือกเส้นทางที่ถูกต้องแล้ว การได้อยู่กับพิมพ์และสร้างครอบครัวด้วยกันคือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุด เมื่อไปถึงบริษัทของลลิล นทีก็พบว่าบรรยากาศภายในบริษัทเต็มไปด้วยความตึงเครียด พนักงานดูเหนื่อยล้าและหมดหวัง เขาตรงเข้าไปหาลลิลที่ห้องทำงาน ซึ่งเธอกำลังนั่งหน้าเครียดอยู่กับกองเอกสาร "คุณลลิล" นทีเอ่ยขึ้น "ผมมาแล้ว" ลลิลเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ "คุณนที... คุณมาจริงๆ ด้วย" "ผมมาเพื่อดูสถานการณ์" นทีกล่าว "คุณบอกผมได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง" ลลิลเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง เธออธิบายถึงปัญหาการบริหารงานที่ผิดพลาด การทุจริตภายในบริษัท และหนี้สินจำนวนมหาศาลที่บริษัทกำลังเผชิญอยู่ "ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริงๆ นที" ลลิลกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ทุกอย่างมันพังทลายไปหมด" นทีตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ เขาพยายามรวบรวมข้อมูลและประเมินสถานการณ์ "คุณลลิล" นทีกล่าวหลังจากฟังจนจบ "ผมคิดว่า... เราต้องเริ่มจากการตรวจสอบบัญชีอย่างละเอียดก่อน" "ตรวจสอบบัญชีเหรอ" ลลิลถาม "ใช่ครับ" นทีอธิบาย "เราต้องรู้ว่าเงินหายไปไหน ใครเป็นคนทำ และเราจะสามารถกู้คืนได้มากน้อยแค่ไหน" "แล้ว... แล้วถ้าเราไม่สามารถกู้คืนได้ล่ะ" ลลิลถามด้วยความหวังที่ริบหรี่ "ถ้าเป็นเช่นนั้น... เราอาจจะต้องพิจารณาการปรับโครงสร้างหนี้ หรืออาจจะต้องขายสินทรัพย์บางส่วนเพื่อนำเงินมาชำระหนี้" นทีตอบอย่างตรงไปตรงมา ลลิลถึงกับทรุดตัวลงบนเก้าอี้ "ขายสินทรัพย์... นั่นหมายความว่า... เราอาจจะต้องขายบริษัททิ้ง?" "อาจจะเป็นเช่นนั้นครับ" นทีกล่าว "แต่เราจะพยายามหาทางออกที่ดีที่สุด" ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็เปิดออก หญิงสาวคนหนึ่งก้าวเข้ามา เธอคือวรินทร์ เลขานุการส่วนตัวของลลิล "คุณลลิลคะ" วรินทร์กล่าว "มีเรื่องด่วนค่ะ... เรื่องเกี่ยวกับการเงิน" ลลิลหันไปมองวรินทร์ด้วยความสงสัย "เรื่องอะไร" "คือ... คือมีผู้หญิงคนหนึ่งโทรมาค่ะ" วรินทร์อึกอัก "เธออ้างว่าเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่... แล้วก็บอกว่า... เธอรู้ความลับของคุณลลิล" "ความลับอะไร!" ลลิลถามเสียงดัง "เธอ... เธอไม่ได้บอกรายละเอียดค่ะ" วรินทร์ตอบ "แต่เธอขู่ว่าจะเปิดเผยเรื่องนี้ต่อสาธารณะ ถ้าคุณลลิลไม่ยอมจ่ายหนี้" นทีหันไปมองลลิลด้วยความแปลกใจ "ความลับอะไรครับคุณลลิล" ลลิลหน้าซีดเผือด เธอหลบตานที "มัน... มันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันน่ะค่ะ" "คุณลลิลครับ" นทีพูดเสียงหนักแน่น "ถ้ามันเกี่ยวข้องกับบริษัท หรืออาจจะส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจของผมในการช่วยเหลือคุณ... คุณควรจะบอกผม" ลลิลลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรวบรวมความกล้า "ก็ได้ค่ะ" เธอสูดหายใจลึก "ความจริงแล้ว... ฉัน... ฉันแอบมีหนี้ส่วนตัวจำนวนมาก นอกเหนือจากหนี้ของบริษัท" "หนี้ส่วนตัว?" นทีขมวดคิ้ว "แล้วทำไมถึงมีหนี้เยอะขนาดนั้น" "มัน... มันเป็นเพราะฉันเคยเล่นการพนันค่ะ" ลลิลสารภาพ "ฉันติดการพนันอย่างหนักในช่วงที่ผ่านมา" คำสารภาพนั้นทำให้นทีถึงกับอึ้ง เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย "คุณลลิล... คุณกำลังพูดเรื่องอะไร" "ฉัน... ฉันหมดตัวไปกับการพนันจริงๆ ค่ะ" ลลิลกล่าว "ฉันพยายามจะหาเงินมาใช้หนี้ แต่ก็ยิ่งเป็นหนี้มากขึ้น" "แล้วผู้หญิงคนนั้น... เป็นใคร" นทีถาม "ฉันไม่รู้ค่ะ" ลลิลตอบ "แต่เธอรู้เรื่องของฉัน... ฉันกลัวจริงๆ" นทีรู้สึกสับสน เขาไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใจลลิลได้มากน้อยแค่ไหน ความลับที่ถูกเปิดเผยนี้ ทำให้สถานการณ์ยิ่งซับซ้อนขึ้นไปอีก