ภายใต้แสงแดดที่เจิดจ้าของยามบ่าย อัครเดชยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างบานใหญ่ของห้องทำงาน มองออกไปยังทิวทัศน์ของเมืองที่กำลังเต็มไปด้วยความปั่นป่วนจากข่าวลือและข่าวสารที่หลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ตลาดหุ้นดิ่งเหว ชื่อเสียงของเขาเสื่อมเสียไปจนแทบไม่เหลือชิ้นดี เขาได้ยินเสียงรถไซเรนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ ราวกับเป็นเสียงประกอบฉากของหายนะที่กำลังจะมาถึง "คุณมานะ คุณแน่ใจนะว่าคุณพิมรดาอยู่ที่นี่จริงๆ?" เขาถามเสียงแหบพร่า ขณะที่มานะยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ผมได้เบาะแสที่น่าเชื่อถือที่สุดมาครับท่านประธาน" มานะตอบ "คุณพิมรดากำลังจะเข้าพบกับทนายความส่วนตัวของเธอที่นี่... ที่ตึกของเรานี่แหละครับ" คำว่า "ตึกของเรา" ฟังดูประชดประชันในหูของอัครเดช เขากำลังจะเสียทุกอย่างไป และคนที่เข้ามาในสถานที่แห่งนี้ กลับเป็นคนที่เขารู้สึกว่าทำร้ายเขามากที่สุด "เธอต้องการอะไรกันแน่?" อัครเดชพึมพำกับตัวเอง "หลังจากที่เธอทำลายทุกอย่างของผมไปแล้ว" "ผมว่า... เราควรจะเข้าไปคุยกับเธอเลยครับท่านประธาน" มานะเสนอ "ก่อนที่เรื่องมันจะบานปลายไปมากกว่านี้" อัครเดชพยักหน้า เขาเดินนำมานะออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าไปยังห้องประชุมส่วนตัวที่อยู่ชั้นเดียวกัน การก้าวเท้าแต่ละก้าวราวกับแบกน้ำหนักของโลกทั้งใบไว้บนบ่า เมื่อมาถึงหน้าห้องประชุม เขาก็เห็นว่าประตูแง้มอยู่ เห็นร่างบางของพิมรดาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง หันหลังให้กับประตู ใบหน้าของเธอซบอยู่บนฝ่ามือ สภาพของเธอเหมือนคนไร้เรี่ยวแรง "พิมรดา..." อัครเดชเอ่ยเรียกชื่อเธอ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสับสน พิมรดาเงยหน้าขึ้นทันที ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้ แต่แววตาของเธอกลับฉายประกายบางอย่างที่ทำให้อัครเดชรู้สึกได้ถึงความเด็ดเดี่ยวที่ซ่อนอยู่ "คุณมาทำไมที่นี่คะ?" เธอถามเสียงสั่นเครือ "ผมมาเพื่อหาคำตอบ" อัครเดชก้าวเข้าไปในห้องช้าๆ มานะยืนนิ่งอยู่ข้างหลังเขา "คำตอบอะไรคะ?" พิมรดาถาม พยายามรวบรวมสติ "คุณรู้ดีว่าผมหมายถึงอะไร" อัครเดชกล่าว "คุณคือคนที่ส่งอีเมลนั่นไปใช่ไหม? คุณคือคนที่หักหลังผม?" พิมรดาหลับตาลงช้าๆ ก่อนจะลืมขึ้นมา สบตาอัครเดชโดยตรง "ใช่ค่ะ ฉันเอง" คำตอบนั้นเหมือนเป็นหมัดที่ชกเข้ากลางใจของอัครเดช เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้อีก เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้ "ทำไม... ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับผม?" เขาถาม เสียงของเขาแทบจะกระซิบ "คุณทำลายชีวิตของฉัน คุณหลอกใช้ฉัน คุณทำให้ฉันเสียทุกอย่างไป" พิมรดาตอบ เสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ "ฉันไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ฉันเลยต้องทำแบบนี้" "แต่... ผมรักคุณนะพิมรดา" อัครเดชพูดออกมาอย่างไม่รู้ตัว คำพูดที่ออกมาจากใจจริงของเขา "ผมไม่เคยคิดที่จะหลอกใช้คุณเลย" พิมรดาสะอื้นไห้เบาๆ "โกหกค่ะ คุณโกหก ฉันไม่เชื่อคุณอีกแล้ว" "ผมไม่ได้โกหก!" อัครเดชเผลอขึ้นเสียง "ผม... ผมแค่ต้องการปกป้องคุณ ผมกลัวว่าคุณจะเข้าไปพัวพันกับเรื่องอันตรายพวกนี้" "ปกป้องฉัน?" พิมรดาหัวเราะอย่างขมขื่น "นี่คือการปกป้องเหรอคะ? การที่คุณหลอกใช้ฉัน การที่คุณวางแผนจะทำลายชีวิตคนอื่น การที่คุณไม่เคยคิดถึงผลที่ตามมาเลยสักนิด?" "ผม... ผมผิดไปแล้ว" อัครเดชยอมรับ "ผมขอโทษจริงๆ ที่ทำให้คุณเสียใจ" "คำขอโทษของคุณ มันไม่สามารถลบล้างทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้หรอกค่ะ" พิมรดากล่าว "คุณทำลายความเชื่อใจของฉันไปหมดแล้ว" "แล้ว... ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังคุณ?" อัครเดชถาม "ใครคือคนที่ช่วยคุณ? คุณไม่ได้ทำทั้งหมดนี้คนเดียวใช่ไหม?" พิมรดาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงเบา "ฉันไม่ได้ทำคนเดียวค่ะ" "ใคร?" อัครเดชย้ำ "ก็คนที่คุณควรจะระวังมากที่สุดนั่นแหละค่ะ" พิมรดาตอบ "คนที่คอยอยู่ข้างๆ คุณเสมอ... และเป็นคนที่คุณไว้ใจที่สุด" อัครเดชเบิกตากว้าง เขารู้ทันทีว่าพิมรดากำลังพูดถึงใคร "มานะ?" เขาถามเสียงแข็ง พิมรดาพยักหน้าช้าๆ "ใช่ค่ะ คุณมานะ เขามีเหตุผลของเขาที่จะต้องทำแบบนั้น" "เหตุผลอะไร?" อัครเดชถามด้วยความไม่เชื่อ "ครอบครัวของเขา... กำลังตกอยู่ในอันตรายเพราะแผนการของคุณ" พิมรดาอธิบาย "เขาจำเป็นต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเขา" อัครเดชหันไปมองมานะที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าของมานะซีดเผือด ดวงตาของเขาสะท้อนความรู้สึกผิดและความหวังเล็กๆ ที่ปะปนกัน "มานะ..." อัครเดชเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง มานะก้มหน้าลง "ผมขอโทษครับท่านประธาน" เขาพูดเสียงแผ่ว "ผมไม่มีทางเลือกอื่นจริงๆ" "คุณหลอกใช้ผมมาตลอดเลยใช่ไหม?" อัครเดชถาม "ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลอกใช้คุณครับท่านประธาน" มานะตอบ "แต่ผมต้องทำเพื่อครอบครัวของผม" อัครเดชยืนนิ่ง เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป เขาถูกหักหลังโดยคนที่เขาไว้ใจที่สุด และคนที่เขาเคยคิดว่าจะรักมากที่สุด "ตอนนี้... ทุกอย่างมันจบแล้วค่ะ" พิมรดากล่าว "คุณไม่มีอะไรเหลือแล้ว" "ผมจะสู้" อัครเดชกล่าวเสียงหนักแน่น "ผมจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผม" "คุณกำลังจะทำอะไรคะ?" พิมรดาถาม "ผมจะเปิดโปงคนที่เป็นเบื้องหลังที่แท้จริง" อัครเดชตอบ "ผมจะทำให้ทุกคนรู้ว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้" เขากล่าวทิ้งท้ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น แม้ว่าเขาจะรู้ว่าหนทางข้างหน้าจะยากลำบากเพียงใดก็ตาม