ธามเดินออกจากบ้านของอดุลย์ด้วยหัวใจที่เบาลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน การพูดคุยกับพ่อในวันนี้ได้มอบทั้งกำลังใจและการสนับสนุนที่เขาต้องการอย่างแท้จริง คำแนะนำของอดุลย์เกี่ยวกับการหาข้อมูลเกี่ยวกับสถานะทางการเงินของแพรวานั้นเป็นสิ่งสำคัญ เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองตกเป็นเหยื่อของการหลอกลวงอีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามีอรุณรัศมีและเอมอรเป็นครอบครัวที่ต้องดูแล เมื่อกลับถึงบ้าน ธามพบว่าอรุณรัศมียังคงรอเขาอยู่ เธอเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของเขาจึงรีบถามด้วยความเป็นห่วง "คุณธามคะ เป็นยังไงบ้างคะ คุณพ่อสบายดีไหม" ธามยิ้มให้ภรรยา "พ่อสบายดีครับ แล้วก็... พ่อให้กำลังใจผมมากเลย" เขาตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้อรุณรัศมีฟังอย่างละเอียด "พ่อจะช่วยเรื่องเงินทุนสำหรับโครงการของผม ถ้าโครงการผ่านการอนุมัติ" อรุณรัศมียิ้มกว้างด้วยความดีใจ "ดีจังเลยค่ะคุณธาม ฉันรู้ว่าคุณทำได้" เธอเดินเข้าไปกอดเขาเบาๆ "แล้วเรื่องแพรวา ล่ะคะ คุณธามตัดสินใจแล้วหรือยัง" "พ่อแนะนำให้ผมลองหาข้อมูลดูก่อน" ธามตอบ "ผมเลยคิดว่าจะลองไปสืบดูสักหน่อย" "คุณจะไปเองเหรอคะ" อรุณรัศมีถาม "ให้ฉันไปด้วยไหมคะ" "ไม่เป็นไรครับ" ธามตอบ "ผมคิดว่าผมอยากจะลองไปดูคนเดียวสักครั้ง ผมจะพยายามไม่ให้มีปัญหา" วันรุ่งขึ้น ธามเริ่มต้นการสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับแพรวา เขาจำได้ว่าแพรวาเคยทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เขาจึงลองติดต่อเพื่อนเก่าคนหนึ่งที่ยังทำงานในวงการธุรกิจการเงิน เพื่อขอความช่วยเหลือในการตรวจสอบประวัติทางการเงินของแพรวา "เอก... หวังว่านายคงจะสบายดีนะ" ธามทักทายเพื่อนเมื่อเอกรับสาย "ธาม! ไม่ได้เจอกันนานเลย สบายดีไหม" เสียงเอกฟังดูสดใส "มีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า" "ก็... มีเรื่องหนึ่งที่นายอาจจะช่วยฉันได้" ธามเอ่ย "ฉันกำลังมีปัญหาเรื่องเพื่อนเก่าคนหนึ่งน่ะ เขาชื่อแพรวา" "แพรวา... จำได้" เอกตอบ "เคยทำงานที่เดียวกับเรานี่แหละ" "ใช่แล้ว" ธามกล่าว "ตอนนี้เขาอ้างว่ามีปัญหาทางการเงินหนักมาก แล้วก็มาขอความช่วยเหลือจากฉัน" "อ้อ" เอกถอนหายใจ "เรื่องแบบนี้เจอบ่อยนะ" "ฉันเลยอยากจะขอให้นายช่วยตรวจสอบข้อมูลทางการเงินของแพรวาหน่อย" ธามเอ่ย "ดูว่าเขามีหนี้สิน หรือมีปัญหาจริงตามที่เขาว่าหรือเปล่า" เอกเงียบไปครู่หนึ่ง "เรื่องนี้อาจจะยากหน่อยนะธาม แต่ฉันจะลองดูให้" "ขอบคุณมากเลยเอก" ธามรู้สึกขอบคุณเพื่อนมาก "ถ้ามีอะไรคืบหน้า นายช่วยรีบแจ้งฉันนะ" ตลอดทั้งวัน ธามพยายามจดจ่ออยู่กับงาน แต่ใจของเขาก็ยังคงกังวลเรื่องแพรวา เขาไม่แน่ใจว่าแพรวาจะโกหกเขาหรือไม่ หรือว่าเธอต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ในตอนบ่าย ธามได้รับอีเมลจากเอก มีข้อความสั้นๆ ว่า "ฉันได้ข้อมูลบางอย่างแล้ว แต่ยังไม่สมบูรณ์นัก ฉันจะลองหาเพิ่มเติมให้ แล้วจะติดต่อกลับไป" ธามรู้สึกใจหายวาบ เขาไม่รู้ว่าข้อมูลที่เอกได้มานั้นเป็นข่าวดีหรือข่าวร้าย เย็นวันนั้น ขณะที่ธามกำลังทานอาหารเย็นกับอรุณรัศมีและเอมอร เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น ธามมองชื่อผู้โทรเข้าด้วยความประหลาดใจ "คุณธามคะ" อรุณรัศมีทัก "ใครโทรมาคะ" "แพรวา" ธามตอบอย่างอึ้งๆ "เธอโทรมาอีกแล้ว" ธามตัดสินใจกดรับสาย "ว่าไงนะ" ธามเอ่ย "มีอะไรอีก" "ธาม... ฉันขอโทษที่ต้องรบกวนอีก" เสียงแพรวาฟังดูอ่อนแรง "คือ... คือฉันกำลังจะถูกไล่ออกจากบ้าน" ธามขมวดคิ้ว "อะไรนะ" "บ้านที่ฉันเช่าอยู่หมดสัญญาแล้ว" แพรวาอธิบาย "แล้วฉันก็ไม่มีเงินพอที่จะต่อสัญญา หรือจะหาที่อยู่ใหม่ได้" "เธอ... เธอต้องการให้ฉันช่วยเรื่องค่าเช่าบ้านเหรอ" ธามถามอย่างไม่แน่ใจ "ได้โปรดเถอะธาม" แพรวาร้องขอ "ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปหาใครแล้วจริงๆ" ธามลังเล เขาเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกสงสารแพรวา "ฉัน... ฉันจะลองดู" ธามตอบ "แต่ฉันไม่สามารถสัญญาอะไรได้นะ" หลังจากวางสาย ธามหันไปมองอรุณรัศมีที่มองเขาด้วยสีหน้าเป็นห่วง "เขาต้องการอะไรอีกคะ" อรุณรัศมีถาม "เขาบอกว่ากำลังจะถูกไล่ออกจากบ้าน" ธามตอบ "ต้องการเงินค่าเช่า" อรุณรัศมีพยักหน้า "คุณธามคะ ฉันเชื่อใจคุณค่ะ แต่คุณก็ต้องระวังตัวด้วยนะคะ" ธามพยักหน้า เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังทำสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่าเขาต้องพยายามสืบหาความจริงให้ได้ก่อน