ตอนที่ 18 — หมากตัวสุดท้ายของเมขลา
บรรยากาศในห้องทำงานของวรัญญูเต็มไปด้วยความตึงเครียดหลังจากการกลับมาจากบ้านพักตากอากาศ อรพิมนั่งลงตรงข้ามเขา ใบหน้าของทั้งคู่ยังคงดูอ่อนล้า แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"จากเอกสารที่เราเจอ" อรพิมกล่าว "เราพอจะรู้แล้วว่าคุณเมขลามีเจตนาอะไร"
"ใช่" วรัญญูพยักหน้า "เธอต้องการยึดทั้งบริษัทของพ่อผม และของผมไปด้วย"
"แล้วเรื่องที่พ่อของหนู...ฆ่าตัวตาย..." อรพิมเอ่ยเสียงสั่น "หนูยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ"
"ผมเข้าใจ" วรัญญูจับมือเธอ "แต่นั่นคืออดีตที่เราต้องเผชิญหน้า"
"แล้วตอนนี้เราจะทำอย่างไรคะ" อรพิมถาม "คุณเมขลาถูกจับไปแล้ว...แต่เธออาจจะมีแผนสำรองก็ได้"
"ผมก็คิดเหมือนกัน" วรัญญูตอบ "เธอเป็นคนเจ้าเล่ห์เกินกว่าจะยอมแพ้ง่ายๆ"
ทันใดนั้น โทรศัพท์ของวรัญญูก็มีสายเข้า เขาหยิบขึ้นมาดูแล้วก็ขมวดคิ้ว
"ใครโทรมาคะ" อรพิมถาม
"เป็นคนจากทางบริษัท" วรัญญูตอบ "น่าจะเป็นเรื่องงาน"
เขาเชื่อมต่อสายไปยังลำโพง เพื่อให้อรพิมได้ยินด้วย
"สวัสดีครับคุณวรัญญู" เสียงของพนักงานคนหนึ่งดังขึ้น "มีข่าวร้ายครับ"
"เรื่องอะไร" วรัญญูถาม
"มีข่าวลือออกมาว่า...บริษัทของเรากำลังจะล้มละลายครับ" พนักงานคนนั้นกล่าว "แล้วก็มีข่าวเกี่ยวกับ...เรื่องแต่งงานกำมะลอของคุณกับคุณอรพิมด้วยครับ"
อรพิมและวรัญญูมองหน้ากันอย่างตกใจ
"ใครเป็นคนปล่อยข่าวพวกนี้!" วรัญญูตะคอก
"เราไม่แน่ใจครับ" พนักงานตอบ "แต่ข่าวแพร่ออกไปเร็วมากครับ ตอนนี้ราคาหุ้นของเรากำลังร่วงลงอย่างหนักเลยครับ"
"เป็นแผนของเมขลาแน่ๆ" อรพิมพูดเสียงเย็น
"ผมรู้" วรัญญูตอบ "ถึงแม้เธอจะถูกจับไปแล้ว แต่เธอก็ยังมีคนอื่นที่ทำงานให้เธออยู่"
"แล้วเราจะทำอย่างไรคะ" อรพิมถาม "ถ้าเรื่องนี้ถูกพูดถึงในวงกว้าง...เราจะเสียทุกอย่างที่เราสร้างมา"
"เราต้องรีบแก้ข่าว" วรัญญูบอก "เราต้องแสดงให้เห็นว่าข่าวที่ออกมามันไม่เป็นความจริง"
"แต่เราจะพิสูจน์ได้อย่างไรคะ" อรพิมสงสัย
"เรามีหลักฐานที่ได้จากเซฟนิรภัย" วรัญญูตอบ "เราจะใช้มันเปิดโปงแผนการของเมขลา"
"แล้ว...แล้วเราจะทำลายความน่าเชื่อถือของข่าวลือเรื่องการแต่งงานกำมะลอได้อย่างไรคะ" อรพิมถาม
วรัญญูเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองหน้าอรพิม สายตาของเขามีประกายบางอย่าง
"เราจะทำลายมัน...ด้วยการทำให้มันกลายเป็นความจริง" วรัญญูพูด
อรพิมเบิกตากว้าง "คุณหมายความว่ายังไงคะ"
"เราจะประกาศให้ทุกคนรู้" วรัญญูตอบ "ว่าการแต่งงานของเรา...มันคือเรื่องจริง"
"แต่...แต่มันไม่จริงนะคะ" อรพิมท้วง
"ผมรู้" วรัญญูยอมรับ "แต่ในสถานการณ์แบบนี้...เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว"
"ถ้าเราทำแบบนั้น...แล้วหลังจากนี้ล่ะคะ" อรพิมถาม
"ผมจะหาทางรับผิดชอบเธอเอง" วรัญญูสบตาเธอ "ผมจะดูแลเธอเอง"
อรพิมมองเข้าไปในดวงตาของวรัญญู เธอเห็นความจริงใจที่แฝงอยู่ในคำพูดนั้น แม้ว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่เสี่ยงและอาจจะนำไปสู่ปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิม แต่ในตอนนี้ เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น
"หนู...หนูยอมค่ะ" อรพิมตอบ "หนูจะทำตามที่คุณวรัญญูเห็นสมควร"
"ขอบคุณนะ" วรัญญูกล่าว "ผมรู้ว่านี่เป็นเรื่องยากสำหรับเธอ"
"ไม่เป็นไรค่ะ" อรพิมยิ้มบางๆ "หนูเชื่อใจคุณ"
ทั้งสองเริ่มวางแผนอย่างเร่งด่วน พวกเขาติดต่อทนายความและทีมประชาสัมพันธ์ เพื่อเตรียมแถลงการณ์และเอกสารต่างๆ
"เราต้องจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด" วรัญญูกล่าว "ก่อนที่ข่าวลือจะบานปลายไปมากกว่านี้"
ในวันต่อมา วรัญญูและอรพิมได้จัดงานแถลงข่าวขึ้นที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยสื่อมวลชนจำนวนมากที่มารอทำข่าว
"วันนี้ครับ" วรัญญูเริ่มต้นกล่าว "ผมขอชี้แจงเกี่ยวกับข่าวลือที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา"
เขาหันไปมองอรพิมที่ยืนอยู่ข้างๆ "ข่าวลือเกี่ยวกับการแต่งงานกำมะลอของผมกับคุณอรพิมนั้น...ไม่เป็นความจริง"
อรพิมเงยหน้ามองวรัญญูด้วยความประหลาดใจ วรัญญูส่งยิ้มให้เธอเล็กน้อย
"แต่..." วรัญญูกล่าวต่อ "สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ คือ...เราสองคนได้ตัดสินใจที่จะแต่งงานกันในเร็ววันนี้"
เสียงฮือฮาดังขึ้นในห้องประชุม อรพิมยืนนิ่งด้วยความตกใจ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมวรัญญูถึงพูดแบบนั้น
"เราสองคนมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน" วรัญญูพูดต่อ "และเราก็ได้ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน"
เขาหันไปมองอรพิม "คุณอรพิมครับ...คุณจะแต่งงานกับผมไหมครับ"
อรพิมยืนตะลึง เธอไม่รู้จะตอบอย่างไร แต่เมื่อเห็นสายตาที่จริงจังของวรัญญู เธอก็ตัดสินใจ
"ค่ะ...หนูจะแต่งงานกับคุณค่ะ" อรพิมตอบเสียงเบา แต่ชัดเจน
เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างกึกก้อง วรัญญูยิ้มให้กับอรพิม เขารู้ว่านี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ แต่เขาก็พร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง
"ขอบคุณครับ" วรัญญูกล่าว "และสำหรับข่าวลือเกี่ยวกับความไม่มั่นคงทางการเงินของบริษัท...ผมขอยืนยันว่า...บริษัทของเรายังคงแข็งแกร่ง และจะดำเนินธุรกิจต่อไปอย่างมั่นคง"
เขาหยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมา "และเพื่อเป็นการยืนยัน...เราจะเปิดเผยหลักฐานทั้งหมดเกี่ยวกับแผนการอันชั่วร้ายของเมขลา...ที่พยายามจะทำลายชื่อเสียงและธุรกิจของเรา"
วรัญญูเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เขาได้มาจากเซฟนิรภัยของบิดา โดยมีอรพิมคอยเสริมข้อมูลในส่วนที่เกี่ยวกับพ่อของเธอ
เมื่อการแถลงข่าวสิ้นสุดลง อรพิมและวรัญญูได้เดินออกจากห้องประชุมไปด้วยกัน
"คุณทำอะไรลงไปคะ" อรพิมถามขณะเดินข้างๆ เขา
"ผมแค่...ทำในสิ่งที่ต้องทำ" วรัญญูตอบ "ผมต้องปกป้องทั้งตัวผมเอง...และปกป้องคุณด้วย"
"แล้ว...หลังจากนี้ล่ะคะ" อรพิมถาม
"เราจะค่อยๆ หาทางออกไปด้วยกัน" วรัญญูกล่าว "ผมสัญญา"
อรพิมมองหน้าวรัญญู เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขาคืออะไรแน่ แต่ในตอนนี้ เธอรู้เพียงว่า เธอได้ก้าวเข้าสู่เกมที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม...เกมแห่งหนี้รักและเดิมพันหัวใจที่อาจจะนำพาเธอไปสู่อนาคตที่ไม่คาดฝัน
4,498 ตัวอักษร