บรรยากาศในห้องทำงานของภาคิน กลับมาตึงเครียดอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์ในโกดังร้างผ่านไปไม่กี่วัน มินตราและส.ส. ชัยวัฒน์ ถูกควบคุมตัวโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และกำลังอยู่ระหว่างการสอบสวน การเปิดโปงแผนการยักยอกเงินและทุจริตของพวกเขาสร้างแรงสั่นสะเทือนอย่างใหญ่หลวงในวงการธุรกิจและการเมือง รินดา นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์ รู้สึกเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ แม้ว่าเธอจะทำภารกิจสำคัญสำเร็จ แต่ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีก็ยังคงกัดกินใจเธออยู่ลึกๆ “คุณภาคินคะ” รินดาเอ่ยเรียกเขา เมื่อเขาเดินเข้ามาในห้อง “มินตรา… เธอจะเป็นอย่างไรต่อไปคะ” ภาคินนั่งลงข้างๆ เธอ ถอนหายใจเบาๆ “เธอจะได้รับโทษตามกฎหมาย” เขาตอบ “การกระทำของเธอในครั้งนี้มันร้ายแรงเกินกว่าที่จะได้รับการละเว้น” “แล้ว… ส.ส. ชัยวัฒน์ ล่ะคะ” รินดาถามต่อ “เขาก็เช่นกัน” ภาคินกล่าว “นักการเมืองที่ฉ้อฉลามักจะได้รับการลงโทษที่หนักหน่วงกว่าคนทั่วไป” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ การเปิดโปงครั้งนี้ทำให้เราได้หลักฐานเกี่ยวกับเครือข่ายการทุจริตทั้งหมดของเขา” “หมายความว่า… เราจะสามารถกำจัดพวกเขาได้อย่างถอนรากถอนโคนเลยใช่ไหมคะ” รินดาถาม “เกือบทั้งหมด” ภาคินตอบ “มันจะทำให้ธุรกิจของเราปลอดภัยขึ้น แต่ก็ยังคงมีอีกหลายอย่างที่เราต้องระวัง” รินดาพยักหน้า เธอรู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าที่เข้าครอบงำ รอยร้าวในแผนการของมินตราได้กลายเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ที่ไม่อาจประสานได้อีกต่อไป แต่ในขณะเดียวกัน รอยร้าวในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับภาคินก็กำลังจะก่อตัวขึ้นเช่นกัน “คุณภาคินคะ” รินดาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เสียงของเธอเบาลง “เรื่องที่เราตกลงกันไว้…” ภาคินหันมามองเธอ แววตาของเขาดูจริงจัง “ฉันจำได้” เขาตอบ “ฉันจะทำตามสัญญา” “แต่… คุณจะทำได้อย่างไรคะ” รินดาถาม “หลังจากนี้… เราจะยังคงเป็น ‘ตัวแทน’ กันอยู่แบบนี้ต่อไปหรือคะ” ภาคินเงียบไปชั่วขณะ เขาจ้องมองใบหน้าของรินดา นิ่งนาน เขาเห็นความสับสนและความไม่แน่ใจในดวงตาของเธอ “รินดา” ภาคินเริ่มพูด “ตอนแรก ฉันคิดว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงการแสดง เพื่อปกปิดธุรกิจของฉัน และเพื่อรักษาผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย” “ใช่ค่ะ” รินดาตอบ “และฉันก็ยินยอมที่จะทำตามนั้น” “แต่หลังจากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ได้เห็นความสามารถ และความกล้าหาญของคุณ…” ภาคินหยุดไป “ฉันเริ่มคิดว่า… การแต่งงานครั้งนี้ มันอาจจะมีความหมายที่มากกว่านั้น” รินดาเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “หมายความว่าอย่างไรคะ” “ฉันหมายความว่า… ฉันเริ่มจะ… รู้สึกอะไรบางอย่างกับคุณ” ภาคินกล่าวตรงๆ “ความรู้สึกที่มันไม่ใช่แค่ ‘ตัวแทน’ อีกต่อไป” คำพูดนั้นทำให้รินดาหัวใจเต้นแรง เธอไม่เคยคาดคิดว่าภาคินจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา “คุณ… คุณกำลังจะบอกว่า…” “ฉันกำลังจะบอกว่า… ฉันอยากจะให้การแต่งงานของเราเป็นเรื่องจริง” ภาคินตอบ “ฉันอยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคุณ… ในฐานะสามีภรรยาจริงๆ” รินดารู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้าง คำพูดของภาคินทำให้เธอสับสนจนพูดไม่ออก เธอไม่รู้ว่าควรจะดีใจ หรือควรจะระแวง เพราะภาคินคือมาเฟียผู้ไร้หัวใจที่เธอเคยรู้จัก “แต่… คุณภาคินคะ” รินดาพยายามเรียบเรียงคำพูด “คุณเคยบอกว่าคุณไม่มีหัวใจ… คุณไม่เคยรักใคร…” “ฉันรู้” ภาคินยอมรับ “และฉันก็ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกของฉันตอนนี้มันคือความรักจริงๆ หรือเปล่า” เขาหยุดไป “แต่ฉันรู้ว่า… ฉันไม่อยากเสียคุณไปอีกแล้ว” “คุณ… คุณหมายถึง…” รินดาถามอย่างลังเล “ฉันต้องการให้คุณอยู่เคียงข้างฉัน” ภาคินกล่าว “ในฐานะภรรยาของฉันจริงๆ ไม่ใช่ในฐานะ ‘ตัวแทน’ อีกต่อไป” รินดาหลับตาลง เธอสูดหายใจลึก พยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น ความรู้สึกของเธอสับสนปนเปไปหมด เธอรักภาคินหรือไม่? เธอแน่ใจได้อย่างไร? และในโลกของมาเฟีย ความรู้สึกที่ว่านี้มันจะสามารถอยู่รอดได้จริงหรือ? “ฉัน… ฉันต้องการเวลาค่ะ” รินดาตอบเสียงแผ่วเบา “ขอเวลาฉันคิดทบทวนเรื่องนี้ก่อนนะคะ” ภาคินมองเธออย่างเข้าใจ “ได้” เขาตอบ “ฉันจะรอ” เขาเอื้อมมือมาแตะที่แก้มของเธอเบาๆ เป็นการสัมผัสที่อ่อนโยนผิดกับภาพลักษณ์มาเฟียที่เธอเคยเห็น “ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร” ภาคินกล่าว “ฉันก็จะไม่ปล่อยให้คุณไปไหน” คำพูดนั้นอาจจะฟังดูเหมือนการครอบงำ แต่ในน้ำเสียงของภาคิน รินดาได้ยินถึงความจริงใจที่ซ่อนอยู่ เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา สบตาของเขาอย่างตรงไปตรงมา ในดวงตาคู่นั้น เธอเห็นแววตาที่เริ่มจะอ่อนโยนลง แววตาที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น รอยร้าวในแผนการของมินตราได้ถูกแก้ไขจนจบสิ้นแล้ว แต่รอยร้าวในใจของรินดา และในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับภาคิน เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และมันอาจจะเป็นรอยร้าวที่ยากจะประสานให้กลับคืนมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก