ยิ่งลักษณ์วางสายจากนภัทร หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวด้วยความสับสน แม้ว่านภัทรจะอธิบายว่าเจนจิราคือน้องสาวของเขาที่เสียชีวิตไปแล้ว และเลขาคนใหม่เข้าใจผิดไปเอง แต่คำอธิบายนั้นก็ยังไม่สามารถลบล้างความรู้สึกไม่สบายใจที่ก่อตัวขึ้นในใจของเธอได้ “น้องสาว... ที่มีลักษณะคล้ายฉันมาก” ยิ่งลักษณ์พึมพำกับตัวเอง “แล้วทำไมเขาถึงไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังเลย” ความรู้สึกที่ถูกปิดบังบางอย่างยังคงค้างคา ยิ่งลักษณ์จำได้ถึงความสัมพันธ์อันดีที่เธอเคยมีกับคุณหญิงวิมล มารดาของนภัทร เธอตัดสินใจว่าจะไปคุยกับท่าน “คุณหญิงคะ” ยิ่งลักษณ์เอ่ยขณะที่เธอนั่งอยู่ตรงข้ามคุณหญิงวิมลในห้องรับแขกของคฤหาสน์ “หนูมีเรื่องอยากจะเรียนถามคุณหญิงค่ะ” คุณหญิงวิมลวางหนังสือในมือลง “มีอะไรหรือจ๊ะยิ่งลักษณ์ ดูเครียดๆ นะ” “คือ... หนูได้ยินชื่อ ‘เจนจิรา’ จากคนอื่นค่ะ” ยิ่งลักษณ์กล่าวอย่างลังเล “เขาบอกว่า... เจนจิราเป็นคนที่เคยรักคุณนภัทรมาก แล้วก็... มีลักษณะเหมือนหนู” เมื่อได้ยินชื่อเจนจิรา คุณหญิงวิมลก็ถอนหายใจเบาๆ “อ้อ... เจนจิรา” ท่านกล่าว “เธอคือน้องสาวของนภัทรจ้ะ” “หนูทราบแล้วค่ะคุณหญิง” ยิ่งลักษณ์กล่าว “แต่... ทำไมเขาถึงไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้หนูฟังเลยคะ” “นภัทรเป็นคนเก็บตัวนะจ๊ะ” คุณหญิงวิมลอธิบาย “เขาไม่ค่อยพูดถึงเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับน้องสาว เพราะมันเป็นบาดแผลในใจของเขา” “บาดแผล... ในใจ?” ยิ่งลักษณ์ถาม “ใช่จ้ะ” คุณหญิงวิมลพยักหน้า “เจนจิราเสียชีวิตไปอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน นภัทรรักน้องสาวมาก เขาเสียใจมากกับการจากไปของเธอ” “แล้ว... ทำไมเลขาคนนั้นถึงคิดว่าเจนจิราเป็นผู้หญิงที่ขึ้นเครื่องบินไปกับคุณนภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์ยังคงสงสัย “อาจจะเป็นเพราะว่า... ลักษณะของเจนจิรากับยิ่งลักษณ์คล้ายกันมากจริงๆ” คุณหญิงวิมลกล่าว “และนภัทรเองก็อาจจะกำลังคิดถึงเจนจิราอยู่ก็ได้” “คิดถึง?” ยิ่งลักษณ์เอ่ย “ใช่จ้ะ” คุณหญิงวิมลกล่าว “ยิ่งลักษณ์... เธอทำให้ฉันนึกถึงเจนจิราในหลายๆ อย่างนะ” ยิ่งลักษณ์รู้สึกเหมือนถูกกระชากกลับไปสู่ความจริงอีกครั้ง “คุณหญิงคะ” ยิ่งลักษณ์กล่าวเสียงสั่น “หนู... หนูกลัวว่าคุณนภัทรจะยังไม่ลืมเจนจิรา” คุณหญิงวิมลจับมือยิ่งลักษณ์ “ลูกรัก... ความรักของคนเรามีหลายรูปแบบนะ” ท่านกล่าว “นภัทรเขารักเจนจิราในฐานะน้องสาวที่เขาต้องดูแล และเขาก็รักยิ่งลักษณ์ในฐานะผู้หญิงที่จะเข้ามาเป็นคู่ชีวิต” “แต่... ความรู้สึกของหนูมันไม่เหมือนเดิมค่ะคุณหญิง” ยิ่งลักษณ์กล่าว “หนูรู้สึกเหมือนถูกหลอกลวง” “ฉันเข้าใจนะจ๊ะ” คุณหญิงวิมลกล่าว “แต่บางครั้ง... การที่เราไม่รู้ความจริงทั้งหมด อาจจะทำให้เราตีความไปเองก็ได้” “แล้ว... หนูควรจะทำอย่างไรดีคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “คุยกับนภัทรอย่างเปิดอกนะจ๊ะ” คุณหญิงวิมลแนะนำ “บอกความรู้สึกของเธอให้เขาฟัง เขาจะได้เข้าใจ” ยิ่งลักษณ์รับฟังคำแนะนำของคุณหญิงวิมล แต่ในใจเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยความกังวล เรื่องราวของเจนจิราได้สร้างรอยร้าวเล็กๆ ขึ้นในความสัมพันธ์ของเธอกับนภัทร ยิ่งลักษณ์กลับมาที่คอนโดของเธอ เธอหยิบรูปถ่ายของเธอกับนภัทรขึ้นมาดู ภาพของความสุขในวันนั้น ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปทุกที เธอตัดสินใจว่า เธอจะต้องคุยกับนภัทรอีกครั้ง “นภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์โทรหาเขาอีกครั้ง “หนูอยากจะคุยกับคุณเรื่องเจนจิราค่ะ” “ได้สิ ยิ่งลักษณ์” นภัทรตอบ “ผมก็อยากจะอธิบายเรื่องนี้ให้คุณเข้าใจ” ทั้งคู่ตกลงที่จะเจอกันที่ร้านอาหารโปรดของพวกเขาในเย็นวันนั้น เมื่อมาถึงร้าน ยิ่งลักษณ์เห็นนภัทรกำลังนั่งรอเธออยู่ “นั่งก่อนสิครับ” นภัทรกล่าว พลางดึงเก้าอี้ให้เธอ ยิ่งลักษณ์นั่งลง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล “นภัทรคะ” ยิ่งลักษณ์เริ่มต้น “หนู... หนูรู้สึกไม่ดีเลยค่ะที่รู้ว่าคุณมีน้องสาวที่หน้าเหมือนหนู แล้วก็... คุณไม่เคยบอกเรื่องนี้กับหนูเลย” “ผมขอโทษครับ ยิ่งลักษณ์” นภัทรกล่าวเสียงจริงจัง “ผมรู้ว่าผมผิดที่ไม่ได้บอกคุณ” “แล้ว... ทำไมคุณถึงไม่บอกคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “ผมกลัวว่าคุณจะคิดมาก” นภัทรตอบ “ผมกลัวว่าคุณจะรู้สึกไม่มั่นคงในความสัมพันธ์ของเรา” “แต่มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ค่ะ” ยิ่งลักษณ์กล่าว “หนูรู้สึกเหมือนถูกหลอกลวง” “ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงคุณเลยนะครับ” นภัทรยืนยัน “ผมรักคุณ ยิ่งลักษณ์ ผมรักคุณคนเดียว” “แล้ว... ทำไมเลขาของคุณถึงเห็นคุณไปกับผู้หญิงคนนั้นที่สนามบินคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “ผมไม่ได้ไปไหนทั้งนั้นครับ” นภัทรกล่าว “ผมอยู่ที่นี่เสมอ... เพื่อคุณ” “แต่... คุณหญิงวิมลก็บอกว่าเจนจิรามีลักษณะคล้ายหนูมาก” ยิ่งลักษณ์กล่าว “แล้วคุณก็บอกว่าคุณกำลังคิดถึงเธอ” “ผม... ผมอาจจะคิดถึงเธอจริงๆ ครับ” นภัทรยอมรับ “แต่ผมก็ไม่ได้รักเธอในแบบนั้นแล้ว” “แล้ว... คุณจะรักหนูได้จริงๆ หรือคะ” ยิ่งลักษณ์ถาม “ผมรักคุณ ยิ่งลักษณ์” นภัทรจับมือของเธอ “ผมรักคุณมากกว่าใครๆ” ยิ่งลักษณ์มองเข้าไปในดวงตาของนภัทร เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา แต่รอยร้าวที่เกิดขึ้น มันจะหายไปได้จริงหรือ? “หนู... หนูไม่แน่ใจค่ะนภัทร” ยิ่งลักษณ์กล่าว “หนูต้องการเวลา” นภัทรมองยิ่งลักษณ์ด้วยความเข้าใจ “ผมเข้าใจครับ” เขาตอบ “ผมจะรอคุณ” ยิ่งลักษณ์นั่งมองนภัทร เธอรู้สึกว่าความรักของพวกเขากำลังถูกทดสอบอีกครั้ง เรื่องราวของเจนจิรา... มันได้กลายเป็นเงาที่ทาบทับความสัมพันธ์ของพวกเขา แต่ยิ่งลักษณ์ก็เชื่อว่า ถ้าความรักของพวกเขามั่นคงพอ... พวกเขาก็จะผ่านมันไปได้ เธอหวังเช่นนั้นจริงๆ