อรินดาก้าวลงจากรถแท็กซี่ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เธอมองไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่โตโอ่อ่าที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ด้วยความรู้สึกผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้น ความหวาดหวั่น และความรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ต้องยอมรับข้อตกลงที่แสนเย็นชาของภาคิน "แน่ใจนะอรินดา ว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการ" เสียงของพิมพ์ชนก เพื่อนสนิทดังขึ้นในหัว เธอมักจะเตือนสติอรินดาเสมอเมื่อเห็นว่าเธอตัดสินใจอะไรหุนหันพลันแล่นเกินไป "ก็มันไม่มีทางเลือกนี่นาพิมพ์" อรินดาพึมพำกับตัวเอง "เพื่อแม่แล้ว ฉันต้องทำ" เธอเดินเข้าไปในรั้วบ้าน ท่ามกลางสวนดอกไม้ที่จัดแต่งไว้อย่างสวยงามราวกับภาพวาด บรรยากาศภายในคฤหาสน์เงียบสงัด มีเพียงเสียงข้ารับใช้ที่เดินขวักไขว่ไปมาเท่านั้น "คุณอรินดา ยินดีต้อนรับค่ะ" แม่บ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับ เธอเป็นหญิงวัยกลางคน ใบหน้ายิ้มแย้มและดูใจดี "คุณภาคินรอคุณอยู่ในห้องรับแขกค่ะ" อรินดารับคำก่อนจะเดินตามแม่บ้านไปยังห้องรับแขกที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ทุกอย่างดูแพงและมีรสนิยม ทว่ากลับแฝงไปด้วยความรู้สึกเย็นชาและไร้ชีวิตชีวา ภาคินยืนรออยู่ริมหน้าต่าง ใบหน้าของเขาดูเรียบเฉยเช่นเคย เขาหันมามองเธอเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า "มาแล้วเหรอ" เขาเอ่ยทักทาย "ผมคิดว่าคุณคงจะเปลี่ยนใจ" "ฉันไม่มีทางเลือกอื่นค่ะ" อรินดาตอบเสียงเบา พลางเดินเข้าไปหาเขา "ฉันพร้อมแล้ว" ภาคินมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "ดี" เขาพูดสั้นๆ "งั้นเราไปกันเลย" "ไปไหนคะ" "ไปจดทะเบียนสมรส" เขาตอบ "และหลังจากนั้น เราจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่" อรินดาถอนหายใจอย่างแผ่วเบา เธอรู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน การไปจดทะเบียนสมรสเป็นไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ มีเพียงพยานสองสามคน และทั้งคู่ก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก ราวกับว่ากำลังทำตามหน้าที่ที่ถูกกำหนดไว้ เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ ภาคินก็พาเธอไปยังห้องนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ อรินดาเดินเข้าไปในห้องด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ห้องนอนนั้นกว้างขวาง เพดานสูง และตกแต่งอย่างหรูหราตามสไตล์ของภาคิน แต่กลับไม่มีความรู้สึกอบอุ่นใดๆ "นี่คือห้องของคุณ" ภาคินพูด "ผมจะนอนอยู่อีกห้องหนึ่ง" อรินดาหันกลับไปมองเขาอย่างแปลกใจ "อีกห้องหนึ่ง? คุณหมายความว่าเราจะนอนแยกห้องกันเหรอคะ" "ใช่" เขาตอบเรียบๆ "อย่างที่ผมบอก เราจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน" อรินดารู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ก็อดรู้สึกผิดหวังไม่ได้ ราวกับว่าส่วนลึกในใจของเธอยังมีความหวังเล็กๆ ที่จะให้ชีวิตแต่งงานครั้งนี้มีความหมายมากกว่าข้อตกลง "แล้ว... ฉันต้องทำอะไรบ้างคะ" เธอถามอีกครั้ง "คุณมีหน้าที่ต้องทำตามข้อตกลง" ภาคินตอบ "ดูแลตัวเองให้ดี อย่าสร้างปัญหาให้ผม และทำตัวให้เหมาะสมกับตำแหน่งภรรยาของผม" "แล้วคุณล่ะคะ" อรินดาถามกลับ "คุณจะทำอะไร" "ผมจะทำหน้าที่ของผม" เขาตอบ "และผมจะดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายทั้งหมดของครอบครัว รวมถึงค่ารักษาพยาบาลของแม่คุณ" คำพูดนั้นทำให้หัวใจของอรินดาสงบลง เธอเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอ ปล่อยให้ภาคินยืนมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป อรินดาใช้เวลาทั้งวันสำรวจคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอพบว่าที่นี่มีทุกอย่างที่เธอต้องการ เพียบพร้อมไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและความหรูหรา แต่กลับขาดสิ่งสำคัญที่สุดไป นั่นคือความรักและความผูกพัน ในตอนเย็น ภาคินก็เชิญเธอไปทานอาหารเย็นที่โต๊ะอาหารที่ใหญ่เกินกว่าสองคนจะนั่งได้ "คืนนี้มีงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้าน" ภาคินบอกเธอขณะทานอาหาร "เป็นงานเลี้ยงต้อนรับคุณ ผมอยากให้คุณไปปรากฏตัว" "งานเลี้ยง?" อรินดาถามอย่างไม่ทันตั้งตัว "ฉันไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย" "ไม่ต้องห่วง" เขาตอบ "ผมจะจัดหาชุดให้คุณ" อรินดารู้สึกประหม่า เธอไม่คุ้นเคยกับการต้องเข้าสังคมแบบนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองจะสามารถแสดงบทบาทภรรยาของภาคินได้อย่างสมบูรณ์แบบหรือไม่ คืนนั้น อรินดาอยู่ในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มที่ภาคินจัดหามาให้ มันเป็นชุดที่สวยงามและเหมาะกับเธอ แต่เธอกลับรู้สึกเหมือนกำลังสวมหน้ากาก เมื่อเดินเข้าสู่ห้องจัดเลี้ยง เธอเห็นผู้คนมากมาย หน้าตาคุ้นเคยบ้าง ไม่คุ้นเคยบ้าง ทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอ ราวกับว่าเธอกำลังถูกตัดสิน ภาคินเดินเข้ามาหาเธอ ยื่นแขนออกไปให้เธอจับ "มานี่สิ" อรินดาเอามือไปวางบนแขนของเขาอย่างเก้ๆ กังๆ เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อภายใต้สูทของเขา แต่กลับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นใดๆ "สวัสดีครับทุกท่าน" ภาคินกล่าวทักทายด้วยเสียงที่หนักแน่น "ผมขอแนะนำภรรยาของผม คุณอรินดา" เสียงปรบมือดังขึ้น แต่ดูเหมือนจะแฝงไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ อรินดารู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนผ่าว "คุณอรินดา มาพบกับคุณปรีชาและคุณหญิงมาลี" ภาคินแนะนำแขกผู้ใหญ่สองท่านที่เดินเข้ามาหา "สวัสดีค่ะ คุณปรีชา คุณหญิงมาลี" อรินดารับไหว้ด้วยรอยยิ้มที่ฝืนยิ้ม "ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณอรินดา ภาคินเล่าถึงคุณให้ฟังบ่อยๆ" คุณหญิงมาลีเอ่ยขึ้น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "จริงเหรอคะ" อรินดาแอบแปลกใจ "ฉันไม่เคยคิดว่าคุณภาคินจะพูดถึงฉัน" "เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมากหรอกค่ะ" คุณหญิงมาลีหัวเราะเบาๆ "แต่เราก็รู้ว่าเขาเลือกคุณ เพราะคุณต้องมีอะไรดีจริงๆ" อรินดายิ้มรับ เธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ตลอดทั้งคืน อรินดารู้สึกเหมือนกำลังแสดงละคร เธอต้องยิ้ม ต้องพูดคุย ต้องตอบคำถามต่างๆ ที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น "คุณภาคินดูรักคุณมากนะคะ" หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นขณะที่ภาคินเดินออกไปคุยกับแขกคนอื่น "คุณโชคดีจริงๆ" อรินดามองหญิงสาวคนนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน "ค่ะ" เธอตอบสั้นๆ เมื่อถึงเวลาที่งานเลี้ยงใกล้จะเลิก ภาคินก็เดินกลับมาหาเธอ "ผมจะพาคุณไปดูห้องทำงานของผม" เขาบอก "ห้องทำงาน?" อรินดาถาม "ใช่" เขาตอบ "ผมอยากให้คุณรู้จักอาณาเขตของผม" อรินดาเดินตามเขาไปยังอีกปีกหนึ่งของคฤหาสน์ ห้องทำงานของภาคินนั้นใหญ่โตและเต็มไปด้วยเอกสาร เขาเดินไปหยิบเอกสารสองสามแผ่นบนโต๊ะ "นี่คือข้อตกลงของเรา" เขาพูดพลางยื่นเอกสารให้เธอ "คุณสามารถอ่านมันได้ตามสบาย ถ้าคุณมีคำถามอะไร ก็ถามผมได้" อรินดาพยักหน้ารับ เธอรับเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เธอรู้ว่านี่คือพันธนาการที่กำลังจะผูกมัดชีวิตของเธอไว้