วันเวลาแห่งความสุขดำเนินต่อไป รินดาตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว เธอมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ และมีความสุขกับการรอคอยการมาถึงของลูกน้อย ภูผายังคงคอยดูแลเธออย่างใกล้ชิด ไม่เคยมีวันไหนที่เขาไม่แสดงความรักและความห่วงใย “คุณอยากได้อะไรทานอีกไหมครับ” ภูผาถามขณะที่เขากำลังปอกผลไม้ให้รินดา “ไม่แล้วค่ะ” รินดาตอบ “หนูอิ่มแล้วค่ะ” เธอเอื้อมมือไปสัมผัสท้องที่นูนขึ้น “เขาดิ้นเก่งจังเลยค่ะ” ภูผายิ้ม “เขาก็คงจะอยากเจอหน้าคุณพ่อคุณแม่เร็วๆ แล้วล่ะ” “คุณว่า… ลูกของเราจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงคะ” รินดาถาม “ผมว่า… เป็นผู้หญิงนะครับ” ภูผาเดา “จะได้เหมือนคุณแม่” “แล้วถ้าเป็นผู้ชายล่ะคะ” รินดาหยอกเย้า “ถ้าเป็นผู้ชาย… ก็จะได้เป็นเหมือนคุณพ่อครับ” ภูผาตอบ “แต่ไม่ว่าจะเป็นเพศไหน… ผมก็รักทั้งคู่หมดหัวใจ” รินดาซบหน้ากับไหล่ของภูผา “หนูก็เหมือนกันค่ะ” อรุณีมักจะแวะมาเยี่ยมรินดาที่บ้านอยู่เสมอ เธอคอยดูแลและช่วยเหลือรินดาในทุกๆ ด้าน “หลานไหวไหม” อรุณีถามขณะที่เธอกำลังจัดเตรียมอาหารเพื่อสุขภาพสำหรับรินดา “ถ้าเหนื่อย… ก็บอกน้านะ” “หนูไหวค่ะน้า” รินดาตอบ “แต่ก็ขอบคุณนะคะ” “ไม่ต้องเกรงใจหรอก” อรุณีกล่าว “นี่ก็เหมือนบ้านของน้าเหมือนกัน” วันหนึ่ง ภูผาก็ةจัดงานฉลองวันเกิดให้กับรินดาอย่างยิ่งใหญ่ เขาเชิญญาติสนิทและเพื่อนสนิทมาร่วมงานมากมาย รวมถึงอรุณีด้วย “สุขสันต์วันเกิดนะครับที่รัก” ภูผากล่าวขณะที่เขามอบเค้กก้อนโตให้รินดา “ขอให้คุณมีความสุขมากๆ นะ” รินดาปลาบปลื้มใจ “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบ “นี่เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดในชีวิตหนูเลยค่ะ” “ผมรักคุณนะ” ภูผากระซิบข้างหู “หนูก็รักคุณค่ะ” รินดาตอบ ขณะที่งานกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้น ประตูบ้านก็เปิดออก และมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา หญิงสาวคนนั้นมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับรินดาอย่างมาก รินดาตกใจมากเมื่อเห็นหญิงสาวคนนั้น “ใครคะ” เธอถามภูผา ภูผาเองก็ดูประหลาดใจไม่แพ้กัน “ผม… ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ” เขาตอบ หญิงสาวคนนั้นเดินตรงเข้ามาหา “คุณ… คุณคือรินดาใช่ไหมคะ” เธอถาม รินดาพยักหน้า “ค่ะ” “ฉัน… ฉันชื่อ นลิน” หญิงสาวคนนั้นแนะนำตัว “ฉันคือ… น้องสาวของคุณค่ะ” ทุกคนในงานตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของนลิน รินดาเองก็ถึงกับพูดไม่ออก เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าตัวเองมีน้องสาว “คุณ… คุณพูดเรื่องอะไรคะ” รินดาถามด้วยความไม่เชื่อ “คุณแม่… คุณแม่ของเรา… ท่านไม่ได้เสียชีวิตไปแล้วค่ะ” นลินบอก “ท่าน… ท่านถูกบังคับให้ยกฉันให้คนอื่นไป” เรื่องราวทั้งหมดถูกเปิดเผยในที่สุด แม่ของรินดาไม่ได้เสียชีวิต แต่ถูกบิดาของภูผาบังคับให้แต่งงานกับนักธุรกิจพันล้านคนอื่น และถูกบังคับให้ยกนลิน ลูกสาวคนเล็กให้กับเขา เพื่อแลกกับการที่ไม่ต้องแต่งงานกับภูผา เมื่อภูผาทราบเรื่องราวทั้งหมด เขาก็รู้สึกผิดอย่างมาก เขาพยายามติดต่อแม่ของรินดา แต่ก็ไม่สำเร็จ “ผมขอโทษนะรินดา” ภูผาบอก “ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย” “ไม่เป็นไรค่ะ” รินดาบอก “ตอนนี้ทุกอย่างก็ชัดเจนแล้ว” ทั้งรินดาและภูผาช่วยกันตามหาแม่ของรินดา จนในที่สุดก็พบตัว เมื่อได้เจอกัน รินดาก็โผเข้ากอดแม่ด้วยความรักและความคิดถึง “แม่คะ” รินดากล่าว “หนูคิดถึงแม่มากเลยค่ะ” “ลูก… ลูกของแม่” แม่ของรินดาร้องไห้ “แม่ขอโทษนะลูก” “ไม่เป็นไรค่ะแม่” รินดาปลอบ “ตอนนี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะคะ” การกลับมาของแม่ และการปรากฏตัวของน้องสาว ทำให้ครอบครัวของรินดากลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง รินดาและภูผาได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกัน พร้อมกับลูกน้อยที่กำลังจะลืมตาดูโลก วันคลอดของลูกน้อยมาถึง รินดาให้กำเนิดลูกสาวที่น่ารัก ภูผามีความสุขมาก เขาเฝ้ามองลูกสาวด้วยความรัก “เธอเหมือนคุณแม่เลยนะ” ภูผาบอกรินดา “ส่วนคุณพ่อ… ก็เหมือนคุณพ่อค่ะ” รินดาหยอกเย้า ทั้งสองมองหน้ากันและกัน รอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา “ผมรักคุณนะรินรดา” ภูผากล่าว “หนูก็รักคุณค่ะภูผา” รินดาตอบ ความรักของพวกเขาเริ่มต้นจากเงื่อนไขที่ไร้หัวใจ แต่กลับเติบโตกลายเป็นความรักที่บริสุทธิ์และมั่นคงที่สุด ชีวิตของรินดาได้พบกับความสุขที่แท้จริง หลังจากผ่านพ้นอุปสรรคและความเจ็บปวดต่างๆ นานา เธอได้เรียนรู้ว่า แม้ในกรงทอง ก็สามารถสร้างความสุขได้ หากมีคนที่รักและเข้าใจเราอย่างแท้จริง