เมื่อแสงแห่งรุ่งอรุณสาดส่องลงมาบนขุนเขา เอริค ลูเซีย และไซเฟอร์ ก็มาถึงบริเวณที่เรียกว่า ‘น้ำตกแห่งศรัทธา’ ภาพเบื้องหน้าทำให้ทั้งสามตื่นตาตื่นใจ น้ำตกขนาดมหึมาทิ้งตัวลงมาจากหน้าผาสูงชัน ละอองน้ำที่กระจายออกไปกลายเป็นรุ้งกินน้ำเจ็ดสีที่ทอดยาวราวกับสะพาน เสียงน้ำตกที่ดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเสียงสวดอันศักดิ์สิทธิ์ที่ดังก้องไปทั่วหุบเขา “ที่นี่...งดงามจริงๆ” ลูเซียกล่าว พลางสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอด “ความงดงามนี้แฝงไว้ด้วยพลังอันบริสุทธิ์” ไซเฟอร์กล่าว “นี่คือแหล่งพลังงานของสายน้ำที่แท้จริง” เอริครู้สึกถึงพลังงานที่แผ่ซ่านออกมาจากน้ำตก มันช่วยปลอบประโลมความเหนื่อยล้าของเขา ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นมาอย่างประหลาด เขากระชับหนังสือบทสวดในมือ และรู้สึกได้ว่ามันมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “ข้าจะเริ่มผนึกบทสวดให้สมบูรณ์ที่นี่” ไซเฟอร์กล่าว “พวกเจ้าคอยระวังรอบๆ ด้วย” ไซเฟอร์วางมือลงบนหนังสือบทสวดศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาของเขาหลับลง และเริ่มร่ายมนตร์โบราณ แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากตัวบทสวดก็เปล่งประกายออกมาแรงขึ้นเรื่อยๆ ผสมผสานกับแสงสีเขียวอ่อนๆ ที่มาจากตัวไซเฟอร์ ขณะที่ไซเฟอร์กำลังผนึกบทสวด เอริคและลูเซียก็คอยสังเกตการณ์รอบๆ พวกเขาได้ยินเสียงใบไม้ไหว และเสียงฝีเท้าที่ย่องเข้ามาจากพุ่มไม้ “มีคนกำลังเข้ามา!” เอริคร้องเตือน ทันใดนั้น ร่างเงาจำนวนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นจากพุ่มไม้ พวกมันคือ ‘เงาแห่งเพลิง’ ที่เอริคเคยเผชิญหน้ามาแล้ว นำโดยหัวหน้ากลุ่มคนเดิม “แก...แกมาที่นี่อีกแล้วรึ!” หัวหน้าเงาแห่งเพลิงตะโกน “แกคิดว่าแกจะหยุดเราได้งั้นรึ?” “ข้าจะไม่มีวันยอมให้พวกแกทำลายสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้!” เอริคตอบ “แกไม่มีทางหยุดเราได้หรอก!” หัวหน้าเงาแห่งเพลิงกล่าว “เพราะอัครากำลังจะมา!” สิ้นเสียงของหัวหน้าเงาแห่งเพลิง เสียงคำรามอันดุดันของอัคราก็ดังสะท้อนมาจากท้องฟ้า ร่างมหึมาของมันปรากฏขึ้นเหนือหน้าผา ดวงตาของมันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีแดงฉาน “ข้า...ตามเจ้ามาจนเจอ!” อัคราคำราม “เจ้ามนุษย์ตัวเล็ก! เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีข้าพ้นไปได้งั้นรึ?” เอริครู้สึกถึงความหวาดกลัว แต่เขาก็พยายามรวบรวมสติ “ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายที่นี่!” “หึ! เจ้าคิดว่าบทสวดนั่นจะช่วยเจ้าได้งั้นรึ?” อัคราเยาะเย้ย “มันยังไม่สมบูรณ์!” “มันกำลังจะสมบูรณ์!” เสียงของไซเฟอร์ดังขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นมองอัครา “อัครา! เจ้าจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้!” “ข้าคือผู้ทำลายล้าง! ข้าคือเพลิงนิรันดร์!” อัคราตอบ “และเจ้า...เจ้าคือสิ่งกีดขวาง!” อัครากางปีกออก และพุ่งเข้าใส่ไซเฟอร์ที่กำลังผนึกบทสวดอยู่ “ไม่!” เอริคร้อง เขาพยายามจะวิ่งเข้าไปช่วย แต่เขาก็ถูกเงาแห่งเพลิงขวางไว้ “แกจะไปไหนไม่ได้!” หัวหน้าเงาแห่งเพลิงตะโกน “ลูเซีย! ช่วยไซเฟอร์!” เอริคสั่ง “ได้เลย!” ลูเซียตอบ ลูเซียรีบวิ่งเข้าไปหาไซเฟอร์ พยายามใช้พลังแห่งน้ำของเธอสร้างม่านป้องกัน แต่พลังของอัครานั้นมหาศาลเกินไป ลำแสงเพลิงสีดำที่พ่นออกมาจากปากของมัน สามารถทะลุผ่านม่านน้ำของลูเซียได้อย่างง่ายดาย “ข้าจะเผาผลาญทุกสิ่งให้เป็นเถ้าถ่าน!” อัคราคำราม ในขณะนั้นเอง หนังสือบทสวดในมือของไซเฟอร์ก็พลันเปล่งแสงสีฟ้าสว่างจ้าขึ้นมาอย่างรุนแรง พลังของบทสวดที่ผนึกเสร็จสมบูรณ์แล้ว ได้ปะทะเข้ากับลำแสงเพลิงของอัครา เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง แสงสีฟ้าและแสงสีดำสว่างวาบไปทั่วบริเวณ ละอองน้ำจากน้ำตกถูกแรงระเบิดซัดกระจายออกไป “เป็นไปไม่ได้!” อัคราคำรามด้วยความเจ็บปวด “พลังแห่งน้ำ...แข็งแกร่งเกินไป!” เอริครู้สึกถึงพลังงานที่หลั่งไหลเข้ามาในตัวเขาจากบทสวดที่สมบูรณ์แล้ว เขากระชับหนังสือบทสวดไว้ในมือ และนึกถึงรอยปานรูปมังกรสีน้ำเงินบนแขนของเขา “วารุณ! บรรพบุรุษแห่งสายน้ำ! ข้าขอพลังของท่าน!” ทันใดนั้น รอยปานรูปมังกรบนแขนของเอริคก็เปล่งแสงสีฟ้าสว่างจ้า พลังงานอันมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในตัวเขา ผสมผสานกับพลังของบทสวด “ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำร้ายใครอีกต่อไป!” เอริคตะโกน เอริครวบรวมพลังทั้งหมดที่มี และอ่านบทสวดศักดิ์สิทธิ์ออกมา เสียงของเขาดังกังวาน ผสมผสานกับเสียงของน้ำตก และเสียงคร่ำครวญของอัครา “สายน้ำแห่งการชำระล้าง โปรดผนึกเพลิงมารของอัครา! ชำระล้างความอาฆาตแค้น นำพาสันติสุขกลับคืนมา!” ลำแสงสีฟ้าสว่างจ้า พุ่งออกจากหนังสือบทสวด และปะทะเข้ากับร่างของอัคราอย่างจัง อัครากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เกล็ดสีดำบนตัวมันเริ่มสลายตัวไปทีละน้อย “ไม่! ข้า...ข้าจะกลับมา!” อัคราคำราม แต่พลังของมันก็ค่อยๆ ลดน้อยลง ร่างของอัคราถูกลำแสงสีฟ้ากลืนกินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมันสลายตัวไป กลายเป็นเพียงกลุ่มควันสีดำที่ค่อยๆ จางหายไปในอากาศ เมื่ออัคราสลายตัวไป เงาแห่งเพลิงที่เหลืออยู่ก็กรีดร้องด้วยความตกใจ พวกมันพยายามจะหนี แต่ก็ถูกเอริคและลูเซียขวางไว้ “พวกแกจะไปไหน?” เอริคถาม “พวกแกจะไม่มีวันได้ทำร้ายใครอีกต่อไป!” ลูเซียกล่าว เงาแห่งเพลิงที่เหลืออยู่ พยายามจะต่อสู้ แต่พวกมันก็อ่อนแรงลงอย่างมากเมื่ออัคราสลายตัวไป เอริคและลูเซียจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย จนเหลือเพียงเถ้าถ่าน เมื่อทุกอย่างสงบลง เอริคก็ทรุดตัวลงนั่งบนพื้น เขาเหนื่อยอ่อนอย่างที่สุด แต่ก็รู้สึกถึงความโล่งอก “เราทำได้แล้ว...” ลูเซียกล่าว พลางทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เอริค ไซเฟอร์เดินเข้ามาหาพวกเขา สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโล่งใจ “พวกเจ้าทำได้สำเร็จแล้ว” เอริคมองไปยังหนังสือบทสวดที่ยังคงเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ อยู่ในมือ “เราทำได้...เพราะพวกเราทุกคนร่วมมือกัน” “ใช่” ไซเฟอร์พยักหน้า “พลังแห่งความร่วมมือ คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุด” เอริครู้สึกได้ว่าโลกของเขาได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล การเดินทางของเขาเพิ่งเริ่มต้นขึ้น เขาได้ครอบครองบทสวดศักดิ์สิทธิ์ และได้ค้นพบพลังที่แท้จริงของตนเอง แต่เขาก็รู้ดีว่า ยังมีภารกิจอีกมากมายรอเขาอยู่เบื้องหน้า.