ร่างของเอริคถูกกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากกระหน่ำซัดลงไปในหุบเหวเบื้องล่าง เขากลั้นหายใจสุดกำลัง และรู้สึกถึง “ลมหายใจแห่งสายน้ำ” ที่ลูเซียมอบให้ ช่วยให้ปอดของเขารับแรงดันได้ดีขึ้น เขาพยายามเพ่งมองผ่านม่านน้ำที่หนาทึบ แต่ทุกอย่างก็ยังคงมืดมิดราวกับถูกห่อหุ้มด้วยผ้ากำมะหยี่สีดำสนิท แรงดันน้ำมหาศาลพยายามจะบดขยี้ร่างกายของเขา แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ด้วยพลังที่ลูเซียส่งมอบให้ เขาเริ่มรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่กัดกินเข้าสู่กระดูก แต่ก็ยังไม่ถึงกับทนไม่ไหว “ผลึกแห่งความบริสุทธิ์…” เอริคพึมพำ เขาต้องหาให้เจอ เขาค่อยๆ ใช้มือปัดป่ายไปตามพื้นหินใต้น้ำตก สัมผัสได้ถึงก้อนกรวดและตะกอนต่างๆ ความมืดมิดทำให้การมองเห็นเป็นไปไม่ได้เลย เขาต้องอาศัยเพียงประสาทสัมผัสจากการสัมผัสเท่านั้น ขณะที่เขากำลังคลำหาไปเรื่อยๆ ปานมังกรบนแขนขวาของเขาก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ความร้อนนั้นแผ่ซ่านไปทั่วแขนของเขา มันไม่ใช่ความร้อนที่เจ็บปวด แต่เป็นความรู้สึกที่เหมือนมีบางสิ่งกำลังถูกปลุกขึ้นมา “อะไรกัน…?” เอริคสงสัย ทันใดนั้นเอง แสงสีแดงสว่างจ้าก็ปรากฏขึ้นจากปานมังกรบนแขนของเขา แสงนั้นส่องสว่างไปทั่วบริเวณใต้น้ำตก เผยให้เห็นทัศนียภาพที่น่าตื่นตะลึง เบื้องหน้าเขา ไม่ใช่พื้นหินธรรมดาๆ แต่เป็นแท่นหินขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใต้น้ำตก และบนแท่นหินนั้น มีผลึกใสขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มันเปล่งประกายระยิบระยับราวกับเพชร และรอบๆ ผลึกนั้น มีลวดลายที่ซับซ้อน สลักเสลาอยู่บนแท่นหิน “ผลึกแห่งความบริสุทธิ์…” เอริคอุทานด้วยความดีใจ แต่แล้ว สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น แสงสีแดงจากปานมังกรของเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มันเริ่มแผ่ขยายออกไป ส่องสว่างไปทั่วแท่นหิน และลวดลายที่สลักเสลาไว้บนนั้นก็เริ่มเปล่งแสงตามไปด้วย ทันใดนั้นเอง เอริครู้สึกได้ถึงพลังงานอันมหาศาลที่พวยพุ่งออกมาจากแท่นหิน พลังงานนั้นไม่ใช่พลังแห่งสายน้ำ แต่เป็นพลังแห่งเพลิง! “นี่มัน… เป็นไปได้อย่างไร…?” เอริคสับสน เขาจำได้ว่าวิญญาณแห่งป่าเคยบอกว่า “ความกลัวของเจ้าต่อมังกร… ต่อเพลิง… คือสิ่งที่ปิดกั้นหนทางของเจ้า…” และลูเซียก็บอกว่า “เจ้าต้องก้าวผ่าน ‘บททดสอบแห่งสายน้ำ’ เสียก่อน…” เขาดำดิ่งลงมาในห้วงน้ำลึก หวังว่าจะได้พบกับผลึกแห่งความบริสุทธิ์ เพื่อนำไปสู่การควบคุมพลังแห่งมังกร แต่กลับกลายเป็นว่า ที่นี่คือสถานที่ที่เชื่อมโยงกับพลังแห่งเพลิงอย่างลึกซึ้ง ขณะที่เอริคกำลังตะลึงงันกับสิ่งที่เกิดขึ้น จู่ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงคลื่นความร้อนที่แผ่ซ่านขึ้นมาจากเบื้องล่างของแท่นหิน ความร้อนนั้นรุนแรงจนแม้แต่ภายใต้น้ำ ก็ยังสามารถสัมผัสได้ “ไม่นะ…” เอริคอุทาน เปลวเพลิงสีแดงฉานเริ่มปะทุขึ้นมาจากรอยแยกของแท่นหิน มันไม่ใช่เปลวเพลิงธรรมดา แต่เป็นเปลวเพลิงที่มีชีวิต ราวกับมันกำลังถูกปลดปล่อยออกมาจากกรงขัง “นี่คือ… ของขวัญของอิ๊กนิส…?” เอริคคิด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมมังกรตนนั้นถึงทิ้งสิ่งนี้ไว้ที่นี่ เปลวเพลิงเริ่มลุกโชนสูงขึ้นเรื่อยๆ มันกำลังจะปะทุขึ้นมาเหนือน้ำ “ข้าต้องเอาผลึกนั่นไป!” เอริคตัดสินใจ เขาพุ่งตัวเข้าไปหาผลึกแห่งความบริสุทธิ์ แม้ว่าเปลวเพลิงจะเริ่มล้อมรอบมันแล้วก็ตาม เขารวบรวมกำลังทั้งหมดที่มี พุ่งมือออกไปจับต้องผลึกเย็นเฉียบนั้น ทันทีที่นิ้วของเขาสัมผัสกับผลึก ร่างกายของเขาก็ถูกกระชากอย่างรุนแรง แสงสีแดงจากปานมังกรบนแขนของเขาสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง และผลึกในมือของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มราวกับเลือด “อ๊าก!” เอริคร้องออกมา เขาไม่เคยรู้สึกถึงพลังงานที่รุนแรงขนาดนี้มาก่อน มันไม่ใช่แค่ความร้อน แต่เป็นความรู้สึกของพลังอันบ้าคลั่งที่พยายามจะครอบงำเขา เปลวเพลิงที่ปะทุขึ้นมาจากแท่นหินเริ่มขยายวงกว้างขึ้น มันเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างบางอย่าง… รูปร่างของมังกร! “มันคือ… การแสดงตนของอิ๊กนิส!” เอริครู้สึกได้ถึงเจตนาอันบ้าคลั่งของมังกรตนนั้น เปลวเพลิงรูปมังกรนั้นคำรามกึกก้องใต้น้ำ มันกำลังพุ่งตรงเข้ามาหาเอริค เอริครู้สึกถึงความสิ้นหวัง แต่แล้ว เขาก็นึกถึงคำพูดของหญิงชราและลูเซีย “พลังที่แท้จริง… อยู่ในตัวเจ้าเอง…” เขาหลับตาลง และมองเข้าไปในใจของตนเอง เขาปล่อยวางความกลัวที่มีต่ออิ๊กนิส เขาพยายามที่จะทำความเข้าใจพลังที่อยู่ภายในตัวเขา เขาสูดลมหายใจลึก และตั้งสมาธิไปที่ปานมังกรบนแขนขวา เขาไม่ได้พยายามจะผลักไสพลังนั้นออกไป แต่กลับโอบรับมันไว้ “ข้าคือส่วนหนึ่งของเจ้า… และเจ้าก็คือส่วนหนึ่งของข้า…” เอริคกล่าวในใจ ทันใดนั้นเอง ร่างกายของเอริคก็สว่างวาบขึ้นมาด้วยแสงสีแดงเพลิงที่เจิดจ้ากว่าเดิม แสงนั้นไม่ได้ทำร้ายเขา แต่กลับหล่อเลี้ยงเขา ทำให้เขารู้สึกแข็งแกร่งขึ้นกว่าที่เคย เปลวเพลิงรูปมังกรที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาพลันหยุดชะงัก มันมองมาที่เอริคด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เอริคลืมตาขึ้น เขาไม่ได้ถือผลึกแห่งความบริสุทธิ์อีกต่อไป แต่มันได้หลอมรวมเข้ากับมือของเขาไปแล้ว เขาเงยหน้ามองเปลวเพลิงรูปมังกร และยิ้มออกมา “เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรข้าได้งั้นรึ?” เอริคถามด้วยเสียงที่ดุดัน “ข้าคือขุนพลเพลิงพิรุณ! และเจ้า… คือสิ่งที่ข้าจะควบคุม!” เอริครวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ปานมังกรบนแขนของเขาส่องแสงเจิดจ้า และเปลวเพลิงสีแดงฉานก็ปะทุขึ้นรอบตัวเขา มันไม่ได้ทำร้ายเขา แต่กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขา เปลวเพลิงรูปมังกรที่อยู่ตรงหน้าพลันสั่นสะท้าน แล้วค่อยๆ สลายไป กลายเป็นเพียงละอองเพลิงสีแดงที่ลอยละล่องอยู่ใต้น้ำ เอริครู้สึกถึงความเหนื่อยล้า แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่กำลังไหลเวียนอยู่ภายใน เขาได้ผ่านบททดสอบแห่งสายน้ำแล้ว และได้ค้นพบ “ผลึกแห่งความบริสุทธิ์” ที่แท้จริง… มันไม่ได้อยู่ที่แท่นหิน… แต่อยู่ในตัวเขาเอง… คือการยอมรับและควบคุมพลังแห่งมังกร!