บทสนทนาระหว่างธนาธร คุณหญิง และลลินดาจบลงด้วยความหนักอึ้งของความจริงที่ถูกเปิดเผย ธนาธรรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหว เขาได้รู้ว่าการต่อสู้กับตระกูลมณีกาญจน์นั้น ไม่ใช่แค่การแย่งชิงธุรกิจ แต่เป็นเรื่องราวที่สลับซับซ้อนกว่านั้นมาก มันเกี่ยวพันกับอดีตที่เจ็บปวด ความแค้นที่ฝังลึก และ "คำสาป" ที่คุณหญิงกล่าวถึง "ผมยังไม่อยากจะเชื่อเลยครับว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้" ธนาธรพูดเสียงแหบพร่า "มันเหมือนกับว่าเรากำลังเล่นอยู่ในเกมของใครบางคน" "ใช่ลูก" คุณหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "และเกมนี้...มันอันตรายกว่าที่ลูกคิด" ลลินดาจับมือธนาธรไว้แน่น "แต่เราจะสู้ค่ะ ธนาธร เราจะหาทางแก้ไขมันไปด้วยกัน" "แก้ไขอย่างไรล่ะลลินดา" ธนาธรถามอย่างสิ้นหวัง "เราจะไปสู้กับคนที่อาจจะอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ได้อย่างไร" "เราจะเริ่มต้นจากตรงนี้" คุณหญิงชี้ไปที่บันทึกของวิชัย "จากหลักฐานชิ้นนี้ เราจะค่อยๆ เปิดโปงความจริงออกมาทีละนิด" "แต่บันทึกนั้นก็มีบางส่วนที่ถูกทำลายไปนะครับ" ธนาธรท้วง "นั่นคือสิ่งที่ท้าทายเรา" คุณหญิงตอบ "มันคือปริศนาที่เราต้องไข" ในขณะเดียวกัน ที่ตึกสูงของตระกูลมณีกาญจน์ ชายหนุ่มประธานก็ได้รับรายงานเกี่ยวกับความคืบหน้าของแผนการ "ท่านประธานครับ แผนการเป็นไปตามที่เราคาดการณ์ไว้ทุกประการครับ ทางฝั่งคุณธนาธรดูเหมือนจะกำลังสับสนกับข้อมูลบางอย่างที่เราปล่อยออกไป" เลขาแจ้ง "ดีมาก" ชายหนุ่มยิ้ม "ตอนนี้คือเวลาที่เราจะเร่งเครื่องขั้นสุดท้าย" "แต่ท่านประธานครับ มีข่าวล่าสุดเกี่ยวกับคุณวิชัยครับ" เลขาหยุดชะงักเล็กน้อย "ดูเหมือนว่าจะมีคนพยายามติดต่อมาเพื่อเสนอขายเอกสารบางส่วนที่เกี่ยวข้องกับคุณวิชัยครับ" "เอกสารอะไร" ชายหนุ่มถามด้วยความสนใจ "ไม่ทราบรายละเอียดครับ แต่คาดว่าน่าจะเป็นเอกสารที่อาจเปิดโปงความลับบางอย่างเกี่ยวกับอดีต" ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "อย่าปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด หาทางได้เอกสารนั้นมาให้ได้ แล้วจัดการคนที่ส่งมาให้เงียบๆ" "ครับท่านประธาน" ธนาธรกลับมาที่ห้องทำงานของเขา เขาหยิบบันทึกของวิชัยขึ้นมาพลิกดูอีกครั้ง พยายามจะหาเบาะแสเพิ่มเติม เขาเหลือบไปเห็นรูปถ่ายเก่าๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ เป็นรูปของบิดาของเขาคู่กับวิชัยในวัยหนุ่ม "พ่อครับ" ธนาธรพึมพำ "ผมจะทำให้ดีที่สุด" เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์หาทนายความ "ผมต้องการให้คุณช่วยสืบประวัติของครอบครัวคุณวิชัยเพิ่มเติม รวมถึงความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลมณีกาญจน์ในอดีตด้วย" "ได้ครับคุณธนาธร" ทนายความตอบรับ "แต่ผมอาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย" "ไม่เป็นไร ผมจะรอ" ไม่นานนัก ลลินดาก็เดินเข้ามาในห้องทำงานของธนาธร เธอถือเอกสารบางอย่างมาด้วย "ธนาธรคะ ฉันไปค้นห้องสมุดเก่าของคุณย่ามา" เธอกล่าว "ฉันเจอสมุดบันทึกของคุณย่าด้วยค่ะ" ธนาธรมองสมุดบันทึกเล่มเล็กในมือของลลินดาด้วยความหวัง "มีอะไรในนั้นบ้าง" "ฉันเพิ่งจะเริ่มอ่านค่ะ แต่ดูเหมือนว่าคุณย่าของคุณจะรู้จักกับคุณวิชัยมาก่อน" ลลินดาพูด พลางเปิดสมุดบันทึก "ในนี้มีพูดถึงเรื่องที่คุณย่าพยายามจะไกล่เกลี่ยความขัดแย้งระหว่างคุณพ่อของคุณกับ...คุณวิชัย" "จริงหรือ" ธนาธรตาลุกวาว "แล้วมีพูดถึงเรื่องที่ตระกูลมณีกาญจน์ด้วยไหม" "มีค่ะ" ลลินดาเลื่อนหน้ากระดาษให้ธนาธรดู "ดูเหมือนว่าคุณย่าจะสงสัยในพฤติกรรมของตระกูลมณีกาญจน์มาตลอด" ธนาธรหยิบสมุดบันทึกมาพลิกดูอย่างรวดเร็ว ข้อความในนั้นบ่งชี้ถึงความพยายามของคุณย่าที่จะสืบหาความจริงเกี่ยวกับปัญหาทางธุรกิจที่เกิดขึ้นในอดีต และความไม่ไว้วางใจที่มีต่อตระกูลมณีกาญจน์ "ผมว่าเรากำลังเข้าใกล้ความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ" ธนาธรพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้ที่เรื่องนี้อาจจะนำพาอันตรายมาสู่เรา" ลลินดากล่าวเตือน "ในสมุดบันทึกของคุณย่า มีพูดถึงเรื่องการข่มขู่บางอย่างด้วย" "ผมรู้" ธนาธรตอบ "แต่เราจะยอมให้มันหยุดเราไม่ได้" เขาหันไปมองลลินดา "ไม่ว่าอันตรายจะมาจากไหน ไม่ว่ามันจะคืออะไร เราจะเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน" ลลินดายิ้มให้เขา "ค่ะ ธนาธร เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ" ธนาธรรู้สึกถึงความเข้มแข็งที่ก่อตัวขึ้นในใจ เขามองไปที่รูปถ่ายของบิดาและวิชัยอีกครั้ง เขาตัดสินใจแล้วว่า เขาจะต้องค้นหาความจริงทั้งหมดให้ได้ ไม่ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม เส้นทางข้างหน้าอาจจะเต็มไปด้วยขวากหนาม และอาจจะนำไปสู่ความเจ็บปวดที่ไม่อาจคาดเดา แต่เขาก็พร้อมที่จะก้าวเดินต่อไป พร้อมกับลลินดา เคียงข้างกันในทุกย่างก้าว เพื่อปลดปล่อยตัวเองและครอบครัวจากเงาแห่งอดีตที่ตามหลอกหลอน