อรุณีเดินกลับเข้าไปในห้องพักฟื้นของดิน เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียง มองดูใบหน้าของลูกชายที่กำลังหลับใหลอย่างสงบ ห้วงเวลาที่ผ่านมามันหนักหนาเหลือเกินสำหรับเธอ เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ แต่เมื่อมองเห็นใบหน้าของดิน เธอก็มีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป “ลูกแม่” เธอพึมพำ “แม่จะสู้เพื่อหนูนะ” ทันใดนั้น ประตูห้องพักฟื้นก็เปิดออก ทศพลเดินเข้ามา เขามองอรุณีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย “เป็นยังไงบ้าง” เขาถาม อรุณีเงยหน้าขึ้นมองเขา “ก็… ดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ” เธอตอบเสียงอ่อนแรง ทศพลเดินเข้ามาใกล้ ยื่นมือมาลูบแขนของเธอเบาๆ “ฉันรู้ว่ามันยากนะอรุณี แต่เธอก็ทำได้ดีที่สุดแล้ว” “ฉัน… ฉันเจอเขามาค่ะ” อรุณีบอก “ธีรวัฒน์” ทศพลพยักหน้า “ฉันรู้ ฉันเห็นเขา” “เขาอยากจะขอโทษ… แล้วก็อยากจะคุยกับฉัน” อรุณีเล่า “แต่ฉัน… ฉันบอกเขาว่ายังไม่พร้อม” “เธอตัดสินใจถูกต้องแล้ว” ทศพลกล่าว “ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการดูแลดิน” อรุณีพยักหน้า เธอหลับตาลงอีกครั้ง ภาพของธีรวัฒน์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเมื่อครู่นี้ ยังคงติดตาเธออยู่ “ทศพลคะ” เธอเอ่ยขึ้นมา “มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะบอกคุณ” ทศพลชะงักเล็กน้อย “เรื่องอะไรเหรออรุณี” อรุณีสูดหายใจลึกๆ “คุณจำได้ไหม… วันที่เราแยกทางกัน… ฉันเคยบอกคุณว่าฉันท้อง… แล้วคุณก็… คุณก็ให้เงินฉันมาจำนวนหนึ่ง” ทศพลพยักหน้า “จำได้สิ” “ฉัน… ฉันไม่ได้ใช้เงินทั้งหมดนั้น” อรุณีกล่าว “ฉันเก็บมันไว้… แล้วก็… ฉันเอาไปลงทุนบางอย่าง” ทศพลมองเธออย่างสงสัย “ลงทุนอะไรเหรออรุณี” “ตอนนั้น… ฉันไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ” อรุณีอธิบาย “ฉันอยากจะมีอะไรเป็นของตัวเอง… อยากจะมีหลักประกันให้กับตัวเองและลูก… ก็เลย… ก็เลยเอาเงินบางส่วนไปซื้อที่ดินแปลงหนึ่งไว้” “ที่ดินอย่างนั้นเหรอ” ทศพลถาม “แล้วตอนนี้… ที่ดินแปลงนั้นเป็นยังไงบ้าง” อรุณีเงยหน้าขึ้นมองทศพล น้ำตาเริ่มคลอหน่วยตาอีกครั้ง “ตอนนี้… ที่ดินแปลงนั้น… กลายเป็นบริษัทที่ใหญ่มากแล้วค่ะ” ทศพลเบิกตากว้าง เขาอึ้งไปทันที เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย “หมายความว่ายังไงอรุณี” เขาถามเสียงสั่น “ฉัน… ฉันก่อตั้งบริษัทขึ้นมาค่ะ” อรุณีกล่าว “ตอนแรกก็มีแค่เล็กๆ น้อยๆ… แต่พอเวลาผ่านไป… มันก็เติบโตขึ้นมาเรื่อยๆ… จนกลายเป็น… อย่างที่เห็นในปัจจุบัน” ทศพลมองหน้าอรุณีอย่างไม่เชื่อสายตา เขาไม่เคยรู้เลยว่าอรุณีมีความสามารถมากขนาดนี้ เธอไม่ได้เป็นแค่อดีตภรรยาที่เขาเคยทิ้งไป แต่เธอคือผู้หญิงที่แข็งแกร่งและมีความสามารถในการสร้างเนื้อสร้างตัวได้ด้วยตัวเอง “แล้ว… แล้วทำไมเธอไม่เคยบอกฉันเลย” ทศพลถาม “ตอนนั้น… ฉันอยากจะพิสูจน์ตัวเองค่ะ” อรุณีตอบ “ฉันอยากจะให้คุณเห็นว่า… ฉันก็สามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง… โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร” “แล้ว… แล้วทำไมเธอไม่บอกฉันว่าเธอท้อง… ในตอนนั้น” ทศพลถามต่อ อรุณีหลับตาลงแน่น “ตอนนั้น… ฉันกลัวค่ะ… กลัวว่าคุณจะไม่ยอมรับ… กลัวว่าคุณจะบังคับให้ฉัน… เอาเด็กออก” คำพูดของอรุณีทำให้ทศพลเจ็บแปลบ เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลยจริงๆ เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนใจร้าย แต่เขาก็ไม่เคยคิดว่าจะโหดร้ายได้ถึงขนาดนั้น “อรุณี… ฉันขอโทษนะ” ทศพลกล่าว “ฉัน… ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอต้องเจออะไรมาบ้าง” อรุณีส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ… ในเมื่อตอนนี้… ทุกอย่างมันก็ผ่านไปแล้ว” “แล้ว… บริษัทนั่น… มันเป็นชื่อของใคร” ทศพลถาม “ชื่อของฉันค่ะ… ฉันเป็นเจ้าของทั้งหมด” อรุณีตอบ ทศพลมองอรุณีด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยเห็นเธอในมุมนี้มาก่อนเลย ผู้หญิงที่เขาเคยทิ้งไป กลับกลายเป็นนักธุรกิจหญิงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง “อรุณี… เธอนี่มัน… เหลือเชื่อจริงๆ” ทศพลกล่าว “ฉันก็แค่… พยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ… เพื่อลูก” อรุณีตอบ ทศพลมองไปที่ดินที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียง เขารู้สึกผิดขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก เขาไม่เคยรู้เลยว่าลูกชายของเขามีแม่ที่เข้มแข็งและมีความสามารถขนาดนี้ “แล้ว… ธีรวัฒน์… เขารู้เรื่องนี้ไหม” ทศพลถาม อรุณีส่ายหน้า “ไม่ค่ะ… ฉันไม่เคยบอกเขาเลย” ทศพลพยักหน้า เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมอรุณีถึงเลือกที่จะไม่เผชิญหน้ากับธีรวัฒน์ในตอนนี้ เธอมีทุกอย่างแล้ว เธอไม่ต้องพึ่งพาอะไรจากเขาอีกต่อไป “อรุณี… ฉัน… ฉันดีใจด้วยนะ” ทศพลกล่าว “เธอเก่งมากจริงๆ” อรุณียิ้มบางๆ “ขอบคุณค่ะทศพล” ทั้งสองคนเงียบไปครู่หนึ่ง บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน อรุณีได้เปิดเผยความลับที่เก็บงำมานาน ทศพลได้เข้าใจอีกมุมหนึ่งของอรุณีที่เขาไม่เคยรับรู้มาก่อน “แล้ว… เรื่องของดิน…” ทศพลเอ่ยขึ้นมาเบาๆ “เราจะทำยังไงกันต่อไป” อรุณีมองไปที่ลูกชายของเธอ “เราจะสู้ไปด้วยกันค่ะ” เธอตอบอย่างหนักแน่น “เราจะทำให้ดินหายดี… แล้วก็… เราจะผ่านทุกอย่างไปให้ได้” ทศพลมองอรุณีด้วยความชื่นชม เขาเห็นถึงความเข้มแข็งและความมุ่งมั่นในตัวเธอ เขาเชื่อว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเขาจะผ่านมันไปได้ด้วยกันอย่างแน่นอน