การพบกันโดยบังเอิญระหว่างอรุณี ทศพล และธีรวัฒน์ สร้างแรงสั่นสะเทือนให้กับบรรยากาศที่โรงพยาบาลอย่างไม่คาดฝัน อรุณีรีบกลับไปยังห้องพักฟื้นของดินทันที เธอพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ปั่นป่วนอยู่ภายใน พลางก้มลงมองลูกชายที่กำลังหลับใหล ใบหน้าของดินที่ดูสงบในยามหลับ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกผิดที่ต้องมาเผชิญกับเรื่องราวในอดีตซ้ำอีกครั้ง "ขอโทษนะลูก" เธอพึมพำเบาๆ ลูบผมของลูกชายอย่างแผ่วเบา "แม่ขอโทษที่ต้องทำให้หนูมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้" ไม่นาน ทศพลก็เดินเข้ามาในห้อง เขามองเห็นความอึดอัดบนใบหน้าของอรุณี จึงเดินเข้าไปหาและวางมือบนไหล่ของเธอเบาๆ "อรุณี…เธอโอเคไหม" เขาถาม น้ำเสียงเจือความห่วงใย อรุณีสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับทศพล "ฉัน…ฉันไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ ทศพล" เธอพูด เสียงสั่นเครือ "การเจอธีรวัฒน์แบบนี้…มันทำให้ทุกอย่างที่พยายามจะลืม กลับมาหมดเลย" "ฉันเข้าใจ" ทศพลตอบ "แต่ตอนนี้เราต้องคิดถึงดินก่อน เรื่องอื่นๆ เราค่อยว่ากันทีหลังนะ" "แต่…ถ้าเขาถามทศพลล่ะ" อรุณีถามอย่างกังวล "เขาจะเข้าใจหรือเปล่าว่าทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่" "ฉันจะอธิบายเอง" ทศพลตอบหนักแน่น "อรุณี เธอไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง" ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ประตูห้องพักฟื้นก็เปิดออก ธีรวัฒน์ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาดูไม่สบายใจนัก "ผม…ผมขอโทษที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต" เขาพูด "ผมแค่อยากจะ…อยากจะถามสารทุกข์สุกดิบของดิน" "ตอนนี้ดินกำลังพักผ่อนค่ะ" อรุณีตอบ เสียงเย็นชา "ถ้าคุณมีเรื่องอยากจะคุยกับทศพล กรุณาคุยกันข้างนอกนะคะ" ธีรวัฒน์มองไปที่ทศพล สองสายตาประสานกัน ทศพลพยักหน้าเบาๆ ให้ธีรวัฒน์ "ไปคุยกันข้างนอกเถอะธีรวัฒน์" ทศพลพูด "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย" ทั้งสองเดินออกจากห้องพักฟื้นไป ทิ้งให้อรุณีนั่งอยู่กับดินตามลำพัง เธอเผลอหลับตาลง นึกย้อนถึงความทรงจำเก่าๆ สมัยที่เธอกับทศพลยังรักกันดี และธีรวัฒน์ก็เป็นเพื่อนสนิทที่คอยช่วยเหลือพวกเขาอยู่เสมอ เมื่อครั้งที่เธอเริ่มคบกับทศพลใหม่ๆ ธีรวัฒน์เป็นคนแรกๆ ที่ทศพลพามาแนะนำให้รู้จัก เขาเป็นคนอัธยาศัยดี มีอารมณ์ขัน ทำให้เธอรู้สึกสนิทสนมกับเขาอย่างรวดเร็ว ในช่วงเวลาที่ทศพลต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ ธีรวัฒน์มักจะเป็นคนที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ คอยรับฟังปัญหา และให้คำปรึกษา "เธอสบายดีนะอรุณี" ธีรวัฒน์เคยถามเธอตอนที่ทศพลไม่อยู่ "ช่วงนี้ดูเงียบๆ ไปนะ" "ก็…ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่คิดถึงทศพลนิดหน่อย" เธอตอบ ยิ้มเจื่อนๆ "เข้าใจเลย" ธีรวัฒน์พูด "แต่ก็อย่าคิดมากนะ ยังไงเขาก็รักเธอจะตายไป" คำพูดนั้นทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างในแววตาของธีรวัฒน์ ที่มากกว่าความเป็นเพื่อน แล้ววันหนึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ของเธอกับทศพลเริ่มมีรอยร้าว เขาเริ่มเย็นชา ห่างเหิน และเมื่อเธอพยายามจะถาม ก็ได้แต่คำตอบที่เลี่ยงเลี่ยง และในที่สุด เธอก็ได้รู้ความจริงบางอย่างที่ทำให้เธอแทบไม่อยากเชื่อ "ทศพล…นี่มันเรื่องอะไรกัน" เธอถามเสียงสั่นเครือ เมื่อเห็นข้อความแชทในโทรศัพท์ของเขา ทศพลมองหน้าเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "อรุณี…ฉันขอโทษ" "ขอโทษเรื่องอะไร! บอกฉันมานะ!" เธอตะคอก "ฉัน…ฉันนอกใจเธอ" ทศพลยอมรับเสียงแผ่ว โลกทั้งใบของอรุณีพังทลายลง เธอไม่เคยคิดว่าทศพลจะทำแบบนี้ได้ โดยเฉพาะกับคนที่เธอไว้ใจอย่างธีรวัฒน์ "คุณ…คุณทำกับฉันได้ยังไง" เธอถามทั้งน้ำตา "แล้วธีรวัฒน์ล่ะ เขารู้เรื่องนี้ไหม" "เขา…เขารู้" ทศพลตอบ "แต่เขาพยายามห้ามฉันแล้วนะอรุณี" คำตอบนั้นยิ่งทำให้เธอเจ็บปวดกว่าเดิม การทรยศหักหลังครั้งนี้ ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เธอจะรับไหว "พอแล้วทศพล" เธอพูดเสียงเด็ดขาด "ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกต่อไป" เธอเดินจากมาอย่างเงียบๆ พยายามเก็บงำความเจ็บปวดไว้ภายใน เธอเลือกที่จะตัดขาดจากทศพล และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็รู้ว่าธีรวัฒน์เองก็มีปัญหาครอบครัวกับภรรยาของเขาเช่นกัน ความทรงจำเหล่านั้น กรีดซ้ำลงบนบาดแผลในใจของอรุณีอีกครั้ง เธอถอนหายใจยาว พยายามสะบัดความคิดเหล่านั้นออกไป และหันกลับมาสนใจดิน ลูกชายที่หลับใหลอยู่ตรงหน้า