เมษาและธามเดินทางกลับคฤหาสน์ด้วยความเงียบ เมษายังคงครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาล เธอมั่นใจว่าวาริสาโกหกเรื่องที่ถูกทำร้าย แต่ทำไมเธอถึงต้องโกหก และใครคือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมดกันแน่ "เธอคิดว่าวาริสาโกหกใช่ไหม" ธามถามขึ้น ทำลายความเงียบระหว่างทั้งสองคน เมษาหันไปมองเขา "ค่ะ" เธอตอบ "ดิฉันรู้สึกได้ว่าเธอปกปิดบางอย่าง" "ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" ธามถอนหายใจ "เธอเป็นคนฉลาดเกินกว่าจะถูกคนแปลกหน้าทำร้ายได้ง่ายๆ" "แล้ว... ถ้าไม่ใช่คนแปลกหน้า แล้วใครล่ะคะ" เมษาถาม ธามขมวดคิ้ว "ฉันไม่แน่ใจ" เขาตอบ "แต่ฉันจะสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด" เมษากุมมือธามไว้ "ขอบคุณนะคะ" เธอพูด "ดิฉันรู้ว่าคุณธามจะทำได้" เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ เมษาตรงไปที่ห้องทำงานของธาม เธอต้องการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับวาริสาเพิ่มเติม เผื่อว่าจะมีเบาะแสบางอย่างที่เธออาจมองข้ามไป "ฉันขอเข้าไปในห้องทำงานของคุณธามหน่อยนะคะ" เมษาบอกกับธาม "แน่นอน" ธามตอบ "เธออยากจะทำอะไรก็ทำได้เลย" เมษาเดินเข้าไปในห้องทำงานของธาม บรรยากาศภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นมืออาชีพ เธอเดินไปที่ชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเอกสารและแฟ้มต่างๆ สายตาของเธอไล่สำรวจไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปสะดุดเข้ากับแฟ้มสีดำที่ซ่อนตัวอยู่หลังเอกสารอีกชุด เมษาหยิบแฟ้มนั้นออกมา เปิดมันออกดู ด้านในมีรูปถ่ายเก่าๆ และเอกสารบางอย่างที่ดูเหมือนจะเป็นบันทึกส่วนตัวของวาริสา "อะไรกันเนี่ย" เมษาพึมพำกับตัวเอง เธอค่อยๆ หยิบรูปถ่ายขึ้นมาดู รูปนั้นเป็นรูปของวาริสาเมื่อยังสาว เธอยืนอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เมษาไม่รู้จัก แต่ที่ทำให้เธอตกใจคือข้อความที่เขียนไว้ด้านหลังรูปนั้น "ถึงวาริสา ลูกรักของแม่" "ลูกรักของแม่" เมษาอ่านข้อความซ้ำๆ ในใจ นี่หมายความว่ายังไง เธอเปิดเอกสารแผ่นต่อไป เป็นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของวาริสาเอง เนื้อหาในจดหมายกล่าวถึงแผนการบางอย่างที่เธอกำลังจะทำ เพื่อแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอคิดว่าควรจะเป็นของเธอ "ฉันจะทำให้ธามกลับมาหาฉันให้ได้" "ฉันจะทำลายเมษาให้แหลกละเอียด" "ไม่มีใครหน้าไหนจะมาขวางฉันได้" เมษาตัวสั่นด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดว่าวาริสาจะร้ายกาจถึงเพียงนี้ แผนการทั้งหมดที่เกิดขึ้น การพยายามยั่วยุ การใส่ร้ายป้ายสี และแม้กระทั่งการที่เธอถูกทำร้ายในวันนี้ ก็อาจจะเป็นแผนการของวาริสาเอง เพื่อหวังผลบางอย่าง ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก ธามยืนมองเมษาด้วยสีหน้าตกใจ "เมษา เธอเจออะไร" เมษาเงยหน้าขึ้นมองธาม น้ำตาคลอเบ้า "คุณธามคะ... ฉันว่าเราต้องคุยกันเรื่องวาริสาให้ดีกว่านี้" ธามเดินเข้ามาหาเมษาอย่างรวดเร็ว "เกิดอะไรขึ้น" เขาถาม เมษาส่งแฟ้มนั้นให้กับธาม "ดูนี่สิคะ" ธามรับแฟ้มนั้นมา เปิดอ่านอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ เมื่ออ่านเนื้อหาในนั้นจบ "เป็นไปไม่ได้" ธามพูดเสียงแหบพร่า "ฉันไม่คิดว่าเธอจะร้ายกาจขนาดนี้" "ใช่ค่ะ" เมษาตอบ "และที่สำคัญ... ฉันว่าเรื่องที่เธอถูกทำร้ายเมื่อวานนี้... ก็เป็นฝีมือของเธอเอง" ธามเงยหน้าขึ้นมองเมษา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความผิดหวัง "เธอหมายความว่ายังไง" "ฉันคิดว่าเธอจัดฉากทั้งหมดค่ะ" เมษาอธิบาย "เพื่อหวังให้คุณธามมาสงสาร และเพื่อสร้างสถานการณ์ให้เราทะเลาะกัน" ธามหลับตาลงแน่น เขาพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เพิ่งได้รับ "ถ้าเป็นอย่างที่เธอว่าจริง..." เขาพูดเสียงเบา "วาริสา... เธอทำร้ายตัวเองจริงๆ เหรอ" "ดิฉันไม่แน่ใจค่ะ" เมษาตอบ "แต่ถ้าเธอต้องการจะทำลายดิฉัน เธอก็คงไม่ลังเลที่จะทำอะไรก็ได้" ธามลุกขึ้นเดินไปมาในห้องทำงานอย่างกระวนกระวาย "ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง" เขาพูด "ฉันจะปล่อยให้เธอทำลายทุกอย่างที่เราสร้างมาไม่ได้" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" เมษาถาม ธามหยุดชะงัก หันมามองเมษาด้วยแววตาที่แน่วแน่ "เราจะเปิดโปงเธอ" เขาพูด "ฉันจะให้เธอเห็นว่าไม่มีใครหน้าไหนสามารถมาทำลายความรักของเราได้" เมษาพยักหน้า เธอเชื่อมั่นในตัวธาม และเธอเชื่อมั่นในความรักของพวกเขา ทั้งสองคนยืนเคียงข้างกัน พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับแผนร้ายของวาริสา การต่อสู้ครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น