หลิว ไค ก้าวลงจากเครื่องบินส่วนตัวอย่างสง่างาม ท่ามกลางการต้อนรับอันแน่นหนาของกลุ่มลูกสมุนที่มารอรับอยู่ที่สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ อากาศยามบ่ายของกรุงเทพฯ แผดเผาผิวกาย แต่ใบหน้าคมเข้มของ ‘มังกร’ กลับไม่แสดงอาการใดๆ ดวงตาฉายแววเยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง “ท่านมังกรครับ” ชายรูปร่างกำยำสวมชุดสูทสีดำสนิท หน้าตาขึงขัง ก้มหัวลงด้วยความเคารพ “ยินดีต้อนรับสู่กรุงเทพฯ ครับ” หลิว ไค พยักหน้ารับเพียงแผ่วเบา สายตาเหลือบมองไปรอบๆ สนามบิน ก่อนจะหันกลับมาสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงอำนาจ “จัดการเรื่องสัมภาระให้เรียบร้อย แล้วพาพวกเราไปยังที่พัก” “ขอรับ ท่านมังกร” ชายคนนั้นรีบตอบรับอย่างกระตือรือร้น เขาผายมือเชิญให้หลิว ไค และคณะก้าวขึ้นรถลิมูซีนสีดำขลับคันยาวที่จอดรออยู่แล้ว ภายในรถยนต์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด หลิว ไค นั่งอยู่เบาะหลังสุด ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปตามภาพทิวทัศน์สองข้างทางที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เขามาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียว คือการตามหาความจริงเบื้องหลังการตายของหลี่หมิง ทายาทคนเดียวของตระกูลหลิว บิดาของเขา “ท่านครับ” เสียงของหลี่ เฉิน ดังขึ้น ทำลายความเงียบภายในรถ “ข้อมูลที่เราได้มา ระบุว่าแพรวาเป็นผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับคุณหมิงในช่วงเวลาสุดท้าย” หลิว ไค เหลือบตามองหลี่ เฉิน เล็กน้อย “ผู้หญิงคนนั้น…” น้ำเสียงของเขาเย็นชา “ฉันได้ยินชื่อเธอมาบ้างแล้ว เธอเป็นใครกันแน่” “เท่าที่ตรวจสอบได้ เธอเป็นเพียงหญิงสาวชาวไทยธรรมดาๆ คนหนึ่ง แต่มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล เกี่ยวข้องกับโลกใต้ดินบางส่วนในอดีต แต่ก็เลือนรางมากครับ” หลี่ เฉิน รายงาน “แต่ที่แน่ๆ คือเธออยู่กับคุณหมิงในคืนที่เกิดเหตุ” “อยู่กับคุณหมิง…” หลิว ไค ทวนคำ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น “หมายความว่าเธออาจจะเป็นพยาน หรือ… อาจจะเกี่ยวข้องมากกว่านั้น” “เป็นไปได้ทั้งสองทางครับท่าน” หลี่ เฉิน ตอบ “แต่เรายังไม่มีหลักฐานชัดเจนใดๆ ที่จะเชื่อมโยงเธอเข้ากับการลอบสังหารโดยตรง” “หาข้อมูลเกี่ยวกับเธอให้ละเอียดที่สุด” หลิว ไค สั่ง “ทุกซอกทุกมุม ทุกความเคลื่อนไหว ฉันต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแพรวา” ในขณะเดียวกันที่คฤหาสน์หรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา แพรว กำลังนั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ พลางจิบชาสมุนไพรที่มารดาของเธอชงให้ด้วยมือสั่นๆ “ลูกแน่ใจนะว่าลูกไม่เห็นอะไรผิดปกติเลยในคืนนั้น” คุณนายศิริพร ถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล แพรวพยักหน้าช้าๆ “หนูไม่แน่ใจค่ะแม่ หนูเห็นคุณหมิง… แล้วก็… ก็มีคนอื่นด้วย” เธอพยายามเรียบเรียงคำพูด “แต่หนูเห็นไม่ชัดเจนเลยจริงๆ ค่ะ” “แล้วทำไมถึงไม่แจ้งตำรวจทันทีที่เห็น… สิ่งนั้น” คุณนายศิริพร กอดแขนลูกสาวแน่น “หนู… หนูตกใจมากค่ะแม่ แล้วอีกอย่าง… ผู้ชายคนนั้น… ที่อยู่กับคุณหมิง… เขาดูอันตรายมาก หนูไม่อยากมีปัญหา” แพรวตอบ เสียงของเธอสั่นเครือ “หนูแค่คิดว่า… ถ้าหนูไม่เข้าไปยุ่งก็คงไม่มีอะไร” “แต่ตอนนี้มันมีแล้วนะแพรว” คุณนายศิริพร ถอนหายใจยาว “ข่าวที่ออกมา… พวกเขาบอกว่าคุณหมิงถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม” “หนูรู้ค่ะแม่” แพรวพูดเสียงแผ่ว “หนูรู้สึกผิดมากจริงๆ” “ลูกไม่ผิดหรอก” คุณนายศิริพร ปลอบ “ลูกแค่ทำในสิ่งที่ลูกคิดว่าดีที่สุดในตอนนั้น” แต่ลึกๆ ในใจ แพรวรู้ดีว่าคำพูดของเธออาจไม่ใช่ความจริงทั้งหมด ในคืนนั้น นอกจากหลี่หมิงและชายลึกลับที่เธอเห็นเพียงแวบเดียว ยังมีบางอย่างที่เธอจำได้ลางๆ แต่ไม่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด ความทรงจำที่พร่าเลือนนั้นกำลังคุกคามเธอ ทันใดนั้น เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ทำลายบรรยากาศที่เงียบสงบลง คุณนายศิริพร หันไปมองประตูด้วยความแปลกใจ “ใครมาตอนนี้นะ” แพรวลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู เมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตู เธอก็แทบหยุดหายใจ “คุณ…” แพรวเอ่ยเสียงสั่น ตรงหน้าเธอคือ หลี่ เฉิน ชายหนุ่มท่าทางสง่างามในชุดสูทสีเข้มที่เธอเคยเห็นเพียงครั้งเดียว แต่ใบหน้าที่คมเข้ม ดวงตาที่ฉายแววเย็นชา และท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ ทำให้เธอจำได้ทันที “คุณแพรวา ใช่ไหมครับ” หลี่ เฉิน เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงด้วยความไม่ไว้ใจ “ผมหลี่ เฉิน ครับ มาขอพบเพื่อสอบถามข้อมูลบางอย่าง เกี่ยวกับคุณหลี่หมิง” แพรว กลืนน้ำลายฝืดๆ “คุณ… คุณมาได้ยังไงคะ” “ผมได้รับข้อมูลมาว่าคุณเป็นคนสุดท้ายที่ได้พบกับคุณหมิง” หลี่ เฉิน ตอบ ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของแพรว “ผมอยากจะขอความร่วมมือจากคุณ เพื่อช่วยตามหาความจริงครับ” แพรว รู้สึกเหมือนถูกจับจ้องด้วยสายตาที่ทรงพลัง เธอสัมผัสได้ถึงอันตรายที่แผ่ออกมาจากชายตรงหน้า และยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดที่เธอมีต่อหลี่หมิง “ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าฉันจะช่วยอะไรคุณได้” แพรวพยายามตอบอย่างนุ่มนวล “ฉันเห็นคุณหมิง… แค่แวบเดียวจริงๆ” “แวบเดียว…” หลี่ เฉิน ทวนคำ “แต่คุณก็เห็นเขาในคืนนั้นใช่ไหมครับ” “ค่ะ…” “งั้นขอเชิญคุณเล่าให้ผมฟังได้ไหมครับ ว่าคุณเห็นอะไรบ้าง” หลี่ เฉิน ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านเล็กน้อย ราวกับจะบีบคั้นให้แพรวต้องตอบ “ผมเชื่อว่าคุณคงไม่อยากให้เรื่องของคุณหมิงเงียบหายไปเฉยๆ หรอกใช่ไหมครับ” แพรว มองเข้าไปในดวงตาของหลี่ เฉิน เธอเห็นความมุ่งมั่น และความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีเย็นชา เขาคือใครกันแน่ ทำไมถึงมาตามหาความจริงเรื่องหลี่หมิง? และที่สำคัญ… ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้ อาจจะนำพาเธอไปสู่อันตรายที่ยิ่งกว่าเดิม “ถ้าคุณต้องการรู้ความจริง…” แพรวตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว “ฉันจะบอกทุกอย่างเท่าที่ฉันจำได้”