ร้านอาหารอิตาเลียน "ลา พาโวลา" ตั้งอยู่บนถนนสายหลักย่านทองหล่อ แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟระย้าสีทองส่องลงมาบนโต๊ะอาหารที่จัดวางอย่างสวยงาม เสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและโรแมนติก แต่สำหรับร้อยตำรวจเอกหญิง พัชราภา แล้ว บรรยากาศเหล่านี้กลับไม่สามารถกลบเกลื่อนความรู้สึกไม่สบายใจที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจของเธอได้ เธอสวมชุดเดรสสีดำเรียบง่ายที่ดูทะมัดทะแมง แต่ก็ยังคงความสง่างามเอาไว้ ผมยาวถูกรวบขึ้นอย่างเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เกะกะ เธอนั่งรออยู่เพียงลำพังที่โต๊ะมุมสุดของร้าน อาหารจานหลักถูกเสิร์ฟมาวางตรงหน้า แต่เธอก็ยังไม่ได้แตะต้องมันเลยแม้แต่น้อย ไม่นานนัก ชายวัยกลางคน รูปร่างท้วม ผิวคล้ำ มีแผลเป็นเล็กๆ ที่หางคิ้ว เดินเข้ามาในร้าน เขาสังเกตเห็นพัชราภา ก่อนจะเดินตรงมาที่โต๊ะของเธอ "คุณแพรใช่ไหมครับ" ชายคนนั้นถาม เสียงแหบเล็กน้อย พัชราภามองสำรวจเขาอย่างพิจารณา ก่อนจะพยักหน้า "ใช่ค่ะ คุณคือ...?" "ผมชื่อ วินัย ครับ" ชายคนนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเธอ "ขอบคุณที่ยอมมาพบผม" "คุณบอกว่าจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องใช่ไหมคะ" พัชราภาถามตรงประเด็น วินัยพยักหน้า "ผมได้ยินข่าวมาพอสมควรครับ เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น" "คุณพอจะรู้บ้างไหมว่าใครเป็นคนทำ" วินัยชะงักเล็กน้อย เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ ก่อนจะวางลงอย่างช้าๆ "เรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิดนะครับคุณแพร" "ฉันพร้อมจะรับฟังค่ะ" พัชราภากล่าว "กลุ่มที่ก่อเหตุ...ผมเคยได้ยินชื่อพวกเขา" วินัยลดเสียงลง "พวกเขาเรียกตัวเองว่า 'เงาเลือด' (Ombra di Sangue)" "เงาเลือด?" พัชราภาทวนชื่ออย่างสงสัย "แล้วมันเกี่ยวกับลา โกโมรา หรือเปล่า" "เกี่ยวครับ...แต่ก็ไม่ทั้งหมด" วินัยอธิบาย "เงาเลือดเป็นกลุ่มนักฆ่ารับจ้างที่ถูกส่งมาจากอิตาลี พวกเขาทำงานให้กับหลายแก๊งค์ในอิตาลี รวมถึงลา โกโมรา ด้วย แต่พวกเขามีสังกัดของตัวเอง และมักจะรับงานที่โหดเหี้ยมและซับซ้อนเป็นพิเศษ" "แล้วทำไมต้องฆ่าเหยื่ออย่างทารุณขนาดนั้น" "พวกเขาต้องการส่งสาร...ต้องการข่มขวัญ" วินัยกล่าว "และรอยสักหัวกะโหลกไขว้นั่น...มันเป็นสัญลักษณ์ของพวกเขา เป็นเครื่องหมายยืนยันว่างานสำเร็จลุล่วง" "แล้วทำไมพวกเขาถึงเลือกมาลงมือในกรุงเทพฯ" "ก็เพราะว่า...ตอนนี้ลา โกโมรา กำลังพยายามขยายอิทธิพลเข้ามาในประเทศไทยอย่างเงียบๆ" วินัยกล่าว "พวกเขาต้องการควบคุมธุรกิจผิดกฎหมายบางอย่างในแถบนี้ และเหยื่อทั้งสามราย...น่าจะเป็นอุปสรรคที่ขวางทางพวกเขา" "คุณพอจะรู้ไหมว่าเป้าหมายต่อไปของพวกเขาคือใคร" พัชราภาถามอย่างคาดหวัง วินัยส่ายหน้า "เรื่องนั้นผมไม่ทราบจริงๆ ครับ พวกเขาทำงานกันเป็นความลับมาก" "แล้วคุณพอจะรู้แหล่งข่าว หรือสถานที่ที่พวกเขาอาจจะใช้ในการติดต่อสื่อสารบ้างไหม" "มีครับ...แต่คุณต้องระวังให้มาก" วินัยถอนหายใจ "มีผับแห่งหนึ่งชื่อ 'ลา คาสตา' (La Casta) ย่านรัชดา...ผับแห่งนี้เป็นที่ที่พวกชาวอิตาเลียนชอบมาสังสรรค์กัน และบางครั้ง...ก็ใช้เป็นที่นัดหมายในการตกลงธุรกิจ" "ลา คาสตา...รัชดา" พัชราภาพึมพำ เธอจดชื่อนั้นไว้ในสมุดบันทึกเล่มเล็ก "คุณแน่ใจนะว่าที่นั่นคือแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้" พัชราภาถาม "ผมเคยเห็นคนพวกนั้นที่นั่นครับ" วินัยยืนยัน "แต่ผมบอกไม่ได้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่นั่นเมื่อไหร่" "ขอบคุณมาก คุณวินัย" พัชราภากล่าว "ข้อมูลของคุณมีค่ามาก" "ผมหวังว่ามันจะช่วยคุณได้นะครับ" วินัยกล่าว "แต่คุณต้องระวังตัวให้มาก ผมรู้สึกว่าพวกเงาเลือด...อันตรายกว่าที่คุณคิด" พัชราภากล่าวลาวินัย และเดินออกจากร้านอาหาร เธอรู้สึกถึงน้ำหนักของข้อมูลที่ได้รับมา ความเชื่อมโยงระหว่างคดีฆาตกรรมกับกลุ่มมาเฟียต่างชาติเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เธอกำลังจะขึ้นรถ จู่ๆ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของเธอก็สั่นขึ้นมา เธอหยิบมันขึ้นมาดู เป็นข้อความจากสายที่ไม่ระบุชื่อ "ระวังตัว...ผับลา คาสตา...ไม่ใช่แค่ที่นัดหมาย...แต่เป็นกับดัก..." พัชราภาขมวดคิ้ว ข้อความนี้หมายความว่าอย่างไร? ความรู้สึกไม่สบายใจกลับเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ "หมวดแพรคะ" เสียงหมวดหน่อยดังมาจากวิทยุสื่อสาร "เราเจอเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับผู้เสียชีวิตรายที่สามค่ะ...นายกฤติน นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์...เขาเพิ่งจะมีการซื้อขายที่ดินผืนใหญ่กับบริษัทนอกกฎหมายที่ทราบกันว่ามีความเชื่อมโยงกับกลุ่มมาเฟียอิตาลีค่ะ" "อะไรนะ!" พัชราภาอุทาน "ที่ไหน" "เป็นที่ดินในโครงการอสังหาริมทรัพย์ย่านชานเมืองค่ะหมวด" "ฉันจะรีบไปดู" พัชราภากล่าวตัดสายทันที เธอรีบสตาร์ทรถ มุ่งหน้าไปยังที่อยู่ของบริษัทนอกกฎหมายแห่งนั้น ความรู้สึกว่าเรื่องราวทั้งหมดกำลังจะบานปลายใหญ่โตเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ เงาเลือด...ลา โกโมรา...และกับดักที่รอคอยอยู่...สงครามใต้ดินครั้งใหญ่กำลังจะอุบัติขึ้นกลางมหานครแห่งนี้ และเธอ...ร้อยตำรวจเอกหญิง พัชราภา มณีรัตน์ อาจจะต้องตกเป็นเป้าหมายสำคัญของมัน.