การต่อสู้ในสุสานเป็นไปอย่างดุเดือด รินดาใช้ทุกทักษะที่เธอมีเพื่อเอาตัวรอด เธอเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับเงา หลบหลีกการโจมตีของกลุ่มคนร้ายได้อย่างฉิวเฉียด พร้อมๆ กับใช้อาวุธคู่กายจัดการกับศัตรูทีละคน "แกหนีฉันไม่พ้นหรอก!" เสียงของหัวหน้ากลุ่มคนร้ายดังขึ้น เขาเป็นชายร่างใหญ่ หน้าตาโหดเหี้ยม และมีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้า "ฉันไม่เคยคิดจะหนี" รินดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ฉันแค่กำลังจะกำจัดพวกแกให้หมดไป" เธอสังเกตเห็นว่ากลุ่มคนร้ายนั้นมีจำนวนมาก และดูเหมือนจะมีอาวุธที่ทันสมัยกว่าที่เธอคาดไว้ "แกมันก็แค่ผู้หญิงกระจอกๆ" หัวหน้ากลุ่มคนร้ายหัวเราะเยาะ "คิดจะสู้กับองค์กรของเราอย่างนั้นเหรอ" "องค์กรของแกน่ะ มันกำลังจะสูญสิ้น" รินดาพูดพลางยิงปืนใส่เขาอย่างแม่นยำ หัวหน้ากลุ่มคนร้ายหลบกระสุนได้อย่างหวุดหวิด เขาสั่งลูกน้องให้ล้อมรินดาไว้ "อย่าให้มันหนีไปได้!" รินดาตกอยู่ในวงล้อมของศัตรู แต่เธอยังคงมีสติและไม่แสดงอาการตื่นตระหนก "พวกแกกำลังทำผิดครั้งใหญ่" รินดาพูด "การเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องของดิมิทรี เปโตรฟ และบริษัทของเรา มันจะนำมาซึ่งหายนะ" "หุบปาก!" หัวหน้ากลุ่มคนร้ายตะคอก "แกไม่รู้เรื่องอะไรเลย" "ฉันรู้ดีกว่าที่แกคิด" รินดาตอบ "ฉันรู้ว่าแกกำลังพยายามจะยึดอำนาจในองค์กรของแก และดิมิทรี เปโตรฟ คือกุญแจสำคัญ" คำพูดของรินดาทำให้หัวหน้ากลุ่มคนร้ายชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเขาฉายแววประหลาดใจ "แก... รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?" "ฉันมีวิธีของฉัน" รินดาตอบ "และตอนนี้ หน้าที่ของฉันคือปกป้องอเล็กเซย์ให้พาหลักฐานออกไปจากที่นี่" เธอใช้จังหวะที่หัวหน้ากลุ่มคนร้ายกำลังประหลาดใจ ยิงปืนใส่มือของเขา ทำให้เขาปล่อยอาวุธลง "อ๊าก!" ชายคนนั้นร้องด้วยความเจ็บปวด รินดารีบใช้โอกาสนี้พุ่งเข้าโจมตีเขาอย่างรวดเร็ว เธอใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดที่ฝึกฝนมาอย่างดี จัดการกับหัวหน้ากลุ่มคนร้ายได้อย่างเด็ดขาด เมื่อหัวหน้ากลุ่มคนร้ายล้มลง ลูกน้องที่เหลือก็เริ่มสับสนและหวาดกลัว รินดาไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป เธอใช้ความได้เปรียบนี้จัดการกับคนร้ายที่เหลืออย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก เสียงปืนก็เงียบลง เหลือเพียงรินดาที่ยืนหอบหายใจอยู่กลางสุสานที่เต็มไปด้วยศพ เธอเดินไปหยิบกล่องไม้ที่อเล็กเซย์ทำตกไว้ แล้วตรวจสอบดูว่าเอกสารข้างในยังอยู่ครบถ้วนดี "อเล็กเซย์..." รินดาพึมพำ "หวังว่านายจะปลอดภัยนะ" เธอรีบออกจากสุสาน แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบที่ได้ตกลงกับอเล็กเซย์ไว้ เมื่อมาถึงสถานที่นัดพบ รินดาก็เห็นอเล็กเซย์ยืนรอเธออยู่ เขามีสีหน้าโล่งใจเมื่อเห็นเธอ "คุณมาแล้ว!" อเล็กเซย์รีบวิ่งเข้ามาหา "ผมคิดว่า..." "ฉันสบายดี" รินดาขัดขึ้น "แล้วคุณล่ะ ปลอดภัยใช่ไหม?" "ครับ" อเล็กเซย์พยักหน้า "ผมออกมาได้ก่อนที่คุณจะเผชิญหน้ากับพวกมัน" "ดีมาก" รินดาบอก "เราต้องรีบไปจากที่นี่" เธอหยิบกล่องไม้ขึ้นมา "เรามีหลักฐานสำคัญ" "คุณหมายถึงเรื่องของท่านประธานกับดิมิทรี เปโตรฟ?" อเล็กเซย์ถาม "ใช่" รินดาพยักหน้า "และเรื่องแผนการของกลุ่มคนร้ายที่จะยึดอำนาจ" "แล้วเราจะเอายังไงต่อ" "ฉันจะติดต่อ 'อีวาน'" รินดาบอก "เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกอาวุโสขององค์กรที่เราทำงานด้วย เขาจะช่วยเราได้" รินดาใช้โทรศัพท์ที่เข้ารหัสของเธอโทรหาอีวาน "อีวาน สวัสดี" รินดาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่แสดงความเหนื่อยล้า "ฉันมีเรื่องสำคัญต้องคุยด้วย" หลังจากอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้อีวานฟัง อีวานก็รับปากว่าจะให้ความช่วยเหลือ "ไม่ต้องห่วง" อีวานบอก "ฉันจะจัดการเรื่องการเดินทางของพวกเธอให้ ปลอดภัยที่สุด" รินดาและอเล็กเซย์รู้สึกโล่งใจขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาได้หลุดพ้นจากอันตรายในปรากแล้ว แต่สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า ยังคงเป็นปริศนาที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่าเดิม "เราต้องเปิดโปงเรื่องทั้งหมด" อเล็กเซย์กล่าวด้วยความมุ่งมั่น "ใช่" รินดาเห็นด้วย "เราต้องทำให้ความจริงปรากฏ" ทั้งสองมองหน้ากัน ด้วยความเข้าใจและความเชื่อมั่นที่มีให้กัน รัศมีของความเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งได้ก่อตัวขึ้นท่ามกลางพายุแห่งอันตราย