หลังจากที่ได้ดูไฟล์วิดีโอที่อรอนงค์มอบให้ ท่านนายพลก็อยู่ในความเงียบ เขามองออกไปนอกปราสาทบายน ดวงตาฉายแววครุ่นคิดอย่างหนัก “วิดีโอนี้… มัน… ‘น่ากังวล’… อย่างยิ่ง…” ท่านเอ่ยขึ้นมา เสียงแหบพร่า “ผม… ไม่เคยคิดเลยว่า… จะมี… ‘คน’… ที่กล้า… ‘กระทำ’… เรื่องเหล่านี้… และ… ‘แอบแฝง’… เข้ามา… ใน… ‘ระบบ’… ของเรา…” อรอนงค์ก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย “ท่านครับ… นี่เป็นเพียง… ‘ส่วนหนึ่ง’… ของ… ‘ปัญหา’… ที่เรากำลังเผชิญ… ‘เครือข่าย’… นี้… มีอำนาจ… และ… อิทธิพล… มากกว่าที่ท่าน… คิด… และ… ถ้าเรา… ไม่รีบ… ‘ลงมือ’… ‘ทำลาย’… มัน… ‘ประเทศ’… ของเรา… จะตกอยู่ใน… ‘อันตราย’… อย่างร้ายแรง…” “แล้ว… คุณ… มี… ‘วิธี’… ที่จะ… ‘หยุดยั้ง’… มัน… อย่างไร…” ท่านนายพลถาม เสียงของท่านเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ “ผม… มี… ‘หน้าที่’… ที่ต้อง… ‘รักษา’… ‘ความสงบ’… และ… ‘ความปลอดภัย’… ของ… ‘ประชาชน’… แต่… ผม… ไม่สามารถ… ‘ต่อสู้’… กับ… ‘ศัตรู’… ที่มองไม่เห็น… ได้… เพียงลำพัง…” “เรา… สามารถ… ‘ร่วมมือ’… กันได้ครับ…” อรอนงค์กล่าว “ผม… และ… คุณเมษา… มี… ‘ข้อมูล’… ที่… ‘สำคัญ’… มาก… ที่จะ… ‘เปิดโปง’… ‘ตัวตน’… ที่แท้จริง… ของ… ‘มังกรดำ’… และ… ‘ลูกค้า’… ของพวกเขา… แต่… เราต้องการ… ‘ความช่วยเหลือ’… จากท่าน… ในการ… ‘เข้าถึง’… ‘ข้อมูล’… เหล่านั้น… และ… ‘ปกป้อง’… เรา… จาก… ‘อันตราย’…” ท่านนายพลเงียบไปพักหนึ่ง ท่ามกลางเสียงลมที่พัดโชยผ่านซากปรักหักพังโบราณ “คุณ… พูดถึง… ‘ข้อมูล’… ที่… ‘สำคัญ’… อย่างนั้นหรือ…” ท่านถาม “มันคือ… ‘ข้อมูล’… ประเภทไหน… กัน…” “มันคือ… ‘กุญแจ’… ครับท่าน…” เมษาเอ่ยขึ้นมาเป็นครั้งแรก “มันคือ… ‘กุญแจ’… ที่จะไข… ‘ความลับ’… ทั้งหมด… ของ… ‘เครือข่าย’… นี้…” “กุญแจ…” ท่านนายพลทวนคำ “คุณ… หมายถึง… ‘วัตถุ’… อะไร… อย่างนั้นหรือ…” “มันไม่ใช่… ‘วัตถุ’… ที่จับต้องได้… ครับท่าน…” อรอนงค์อธิบาย “มันคือ… ‘รหัส’… ที่จะ… ‘ปลดล็อก’… ‘ฐานข้อมูล’… ที่เก็บ… ‘รายชื่อ’… ของ… ‘ลูกค้า’… และ… ‘การกระทำ’… ทั้งหมด… ของ… ‘มังกรดำ’… และ… ‘รหัส’… นั้น… อยู่ใน… ‘ความทรงจำ’… ของ… ‘คนที่’… กำลังจะ… ‘ถูกสังหาร’…” “อะไรนะ!” ท่านนายพลอุทานด้วยความตกตะลึง “คนที่… ‘กำลังจะ’… ถูกสังหาร… คุณ… หมายถึง… ‘คน’… ที่… ‘กำลัง’… จะ… ‘ถูก’… ‘ขาย’… อย่างนั้นหรือ…” “ใช่ครับท่าน…” อรอนงค์พยักหน้า “และ… ‘รหัส’… นั้น… ก็คือ… ‘ชื่อ’… ของ… ‘คนที่’… ‘รัก’… ที่… ‘เสียชีวิต’… ไป…” ท่านนายพลจ้องมองไปที่อรอนงค์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “ชื่อ… ของ… ‘คนที่’… ‘รัก’… ที่… ‘เสียชีวิต’… ไป… คุณ… กำลัง… ‘หมายถึง’… ‘ลีลา’… อย่างนั้นหรือ…” อรอนงค์และเมษามองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ ท่านนายพลรู้เรื่องลีลาได้อย่างไร “ท่าน… รู้จัก… ‘ลีลา’… ด้วยหรือครับ…” อรอนงค์ถามด้วยความระแวง “ผม… ได้ยิน… ‘ชื่อ’… นั้น… มาบ้าง…” ท่านนายพลตอบ “จาก… ‘แหล่งข่าว’… ที่… ‘น่าเชื่อถือ’… แต่… ผม… ไม่เคย… ‘ทราบ’… ว่า… ‘เธอ’… เกี่ยวข้องอะไร… กับ… ‘เรื่อง’… นี้…” “ท่านครับ…” อรอนงค์กล่าว “‘ลีลา’… คือ… ‘คนที่’… ‘แดน’… รัก… และ… ‘คนที่’… ‘มังกรดำ’… ได้… ‘สังหาร’… เพื่อ… ‘แก้แค้น’… และ… ‘ปิดปาก’… เธอ… ก่อนที่เธอ… จะ… ‘เปิดเผย’… ‘ความลับ’… ที่อยู่ใน… ‘ความทรงจำ’… ของเธอ… ให้กับ… ‘แดน’…” ท่านนายพลนิ่งไปนานราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล “ดังนั้น… ‘รหัส’… ที่คุณ… กำลัง… ‘ตามหา’… ก็คือ… ‘ชื่อ’… ของ… ‘คนที่’… ‘รัก’… ของ… ‘แดน’… อย่างนั้นหรือ…” “ใช่ครับท่าน…” อรอนงค์ตอบ “และ… ‘รหัส’… นั้น… คือ… ‘กุญแจ’… ที่จะ… ‘ไข’… ‘ความจริง’… ทั้งหมด… ของ… ‘เครือข่าย’… ‘มังกรดำ’…” “ผม… เข้าใจแล้ว…” ท่านนายพลกล่าว “ผม… จะ… ‘ช่วย’… คุณ… ในการ… ‘เปิดโปง’… ‘เรื่องนี้’… แต่… คุณ… ต้อง… ‘ให้คำมั่น’… ว่า… ‘ข้อมูล’… ที่จะ… ‘เปิดเผย’… ออกมา… จะ… ‘ไม่’… ‘กระทบ’… ต่อ… ‘ความมั่นคง’… ของ… ‘ประเทศ’… และ… ‘ชีวิต’… ของ… ‘ผู้บริสุทธิ์’… หลายคน…” “กระผม… ขอ… ‘รับประกัน’… ครับท่าน…” อรอนงค์กล่าว “เป้าหมาย… ของเรา… คือ… ‘มังกรดำ’… และ… ‘ลูกค้า’… ของพวกเขา… เท่านั้น…” ท่ามกลางความเงียบงันของปราสาทบายน แสงอาทิตย์ยามบ่ายที่สาดส่องลงมา ราวกับเป็นพยานให้กับคำมั่นสัญญาที่ถูกกล่าวขึ้น การต่อสู้กับอำนาจมืดครั้งสุดท้าย… กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง.