อรอนงค์และเมษานั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของอพาร์ตเมนต์ที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบง่าย แต่ก็ดูปลอดภัย พวกเขากำลังใช้คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเพื่อค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตึกสำนักงานใหญ่ของ ‘เงา’ ซึ่งเป็นอาคารสูงระฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองหลวง “ข้อมูลที่ได้มามีจำกัดมาก” อรอนงค์กล่าวขณะที่เขากำลังไล่สายตาอ่านรายงาน “การรักษาความปลอดภัยที่นั่นแน่นหนาอย่างไม่น่าเชื่อ” “แน่นอนค่ะ” เมษาตอบ “ที่นั่นคือศูนย์กลางอำนาจของ ‘เงา’ พวกเขาคงไม่ปล่อยให้ใครเข้าไปได้ง่ายๆ” “แล้วลลิตาเป็นอย่างไรบ้าง?” อรอนงค์ถาม “คุณติดต่อเธอได้หรือยัง?” “ยังค่ะ” เมษาตอบด้วยสีหน้ากังวล “สัญญาณโทรศัพท์ยังถูกรบกวนอยู่ แต่ฉันคิดว่าเธอคงจะปลอดภัยดีที่นั่น” “ฉันหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น” อรอนงค์ถอนหายใจ “เราต้องหาทางช่วยเธอออกมาให้ได้” ทันใดนั้น อุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็กที่แนบติดใบหูของอรอนงค์ก็มีเสียงดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู หน้าจอแสดงว่าเป็นสายที่ไม่คุ้นเคย “ใครโทรมา?” เมษาถาม “ไม่รู้” อรอนงค์ตอบ “เป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก” เขาตัดสินใจรับสาย “สวัสดีครับ” “คุณอรอนงค์สินะ” เสียงทุ้มลึกที่แฝงด้วยความเยือกเย็นดังขึ้นจากปลายสาย “ผมรู้ว่าคุณกำลังตามหาอะไรบางอย่าง” อรอนงค์นิ่งไป เขาคาดไม่ถึงว่าจะมีใครโทรมาหาเขาในเวลานี้ “คุณเป็นใคร?” “ผมคืออดีตหุ้นส่วนของ ‘เงา’” ชายคนนั้นตอบ “ผมมีข้อมูลที่คุณต้องการ และผมก็ต้องการความช่วยเหลือจากคุณเช่นกัน” “ข้อเสนออะไร?” อรอนงค์ถามอย่างระแวง “ผมรู้ว่าสมุดบัญชีอยู่ที่ไหน” ชายคนนั้นกล่าว “มันไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ และก็ไม่ได้อยู่ที่ตึกสำนักงานใหญ่” อรอนงค์ขมวดคิ้ว “แล้วมันอยู่ที่ไหน?” “มันอยู่ที่ที่ปลอดภัยที่สุดของ ‘เงา’ ” ชายคนนั้นตอบ “และผมคือคนเดียวที่จะพาคุณไปถึงที่นั่นได้” “ทำไมคุณถึงอยากช่วยเรา?” อรอนงค์ถาม “คุณได้อะไรจากเรื่องนี้?” “ผมต้องการล้างแค้น” ชายคนนั้นตอบเสียงเครียด “‘เงา’ หักหลังผม และพรากทุกอย่างไปจากผม ผมต้องการทำลายเขา” “คุณมีแผนอะไร?” อรอนงค์ถาม “คุณจะพาเราไปที่ไหน?” “ผมมีแผนที่จะเข้าไปในที่เก็บสมุดบัญชี” ชายคนนั้นอธิบาย “แต่ผมต้องการคนที่มีความสามารถในการบุกทะลวงระบบรักษาความปลอดภัย และคุณอรอนงค์ คือคนที่ผมต้องการ” “แล้วลลิตา?” อรอนงค์ถาม “คุณช่วยเธอได้ไหม?” “ผมสามารถช่วยเธอได้” ชายคนนั้นยืนยัน “ถ้าคุณตกลงร่วมมือกับผม” เมษามองไปที่อรอนงค์ สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความไม่แน่ใจ “คุณแน่ใจนะว่าไว้ใจเขาได้?” เมษาถามอรอนงค์เบาๆ “ผมไม่แน่ใจ” อรอนงค์ตอบ “แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว” เขากลับมาคุยกับชายที่โทรมา “ผมตกลง” “ดีมาก” ชายคนนั้นกล่าว “ผมจะส่งที่อยู่ให้คุณ เดี๋ยวนี้ รอผมอยู่ที่นั่นในอีกสองชั่วโมง” สัญญาณโทรศัพท์ถูกตัดไป อรอนงค์หันไปมองเมษา “เราต้องไป” “คุณแน่ใจเหรอคะ?” เมษาถามอีกครั้ง “เราไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร และเขาจะพาเราไปที่ไหน” “เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เมษา” อรอนงค์กล่าว “สมุดบัญชีคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่สุด และถ้าชายคนนั้นสามารถพาเราไปถึงที่นั่นได้ เราก็ต้องเสี่ยง” “แล้วลลิตา?” เมษาถาม “เราจะหาทางช่วยเธอหลังจากที่เราได้สมุดบัญชีมาแล้ว” อรอนงค์ตอบ “ตอนนี้ เราต้องทำภารกิจให้สำเร็จก่อน” เมษาพยักหน้าอย่างช้าๆ เธอเข้าใจดีว่าสถานการณ์บีบคั้นเพียงใด “ก็ได้ค่ะ ฉันจะไปกับคุณ” ทั้งสองรีบเตรียมตัว พวกเขาหยิบอุปกรณ์ที่จำเป็น และตรวจสอบความพร้อมของยานพาหนะ อรอนงค์รู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้มีความเสี่ยงสูง แต่เขาก็เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง และความมุ่งมั่นที่จะเปิดโปงความจริงให้ได้