บรรยากาศภายในรถของมินจุนกลับมาเงียบงันอีกครั้ง หลังจากที่แพรวกับเขาได้เดินทางออกจากห้องเช่าเก่าๆ มาได้สักพัก ทั้งสองกำลังมุ่งหน้ากลับไปยังโกดังที่เกิดเหตุ "เราจะเข้าไปที่นั่นยังไงคะ" แพรวถาม พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ราวกับจะหาเส้นทาง "ผมมีแผน" มินจุนตอบ ดวงตาของเขายังคงจดจ่ออยู่กับการขับรถ "แต่คุณต้องทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง" "หนูจะทำทุกอย่างค่ะ" แพรวตอบเสียงหนักแน่น "หนูอยากรู้ความจริง" "ดี" มินจุนกล่าว "ที่นั่นมีระบบรักษาความปลอดภัยที่ค่อนข้างแน่นหนา" "แล้ว... เราจะผ่านมันไปได้ยังไง" "ผมจะพาคุณเข้าไปทางลับ" มินจุนอธิบาย "ผมเคยมาที่นี่มาก่อน" แพรวหันไปมองเขาด้วยความแปลกใจ "คุณเคยมาที่นี่เหรอคะ" "เคย" มินจุนยอมรับ "เมื่อนานมาแล้ว" รถเลี้ยวเข้าสู่ถนนที่เปลี่ยวมากขึ้นเรื่อยๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้และพงหญ้าหนาทึบ ความมืดเริ่มเข้ามาปกคลุมท้องฟ้า "เราใกล้ถึงแล้ว" มินจุนบอก รถของมินจุนค่อยๆ ชะลอความเร็วลง ก่อนจะจอดสนิทอยู่หลังพุ่มไม้ขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง "นี่คือทางเข้า" มินจุนบอก "มันเป็นทางระบายน้ำเก่า" ทั้งสองก้าวลงจากรถ มินจุนเปิดกระโปรงหลังรถ หยิบกระเป๋าใบเล็กออกมา "นี่คืออุปกรณ์บางส่วน" เขาบอก "เผื่อเราต้องใช้" แพรวพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความหวาดหวั่นปนเปกันไป "คุณจะเข้าไปข้างในก่อนใช่ไหมคะ" แพรวถาม "ใช่" มินจุนตอบ "ผมจะเข้าไปสำรวจก่อน แล้วค่อยให้สัญญาณคุณ" "แล้วถ้ามีใครอยู่ข้างในล่ะคะ" "ผมจะจัดการเอง" มินจุนตอบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ "คุณแค่รออยู่ที่นี่" แพรวลังเล "หนู... หนูไม่อยากให้คุณเข้าไปคนเดียว" มินจุนหันมามองเธอ "ผมบอกแล้วไง แพง ว่าผมจะปกป้องคุณ" "แต่..." "ไม่มีแต่" มินจุนตัดบท "ทำตามที่ผมบอกนะ" แพรวถอนหายใจเบาๆ "ก็ได้ค่ะ" มินจุนยิ้มให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะเดินอ้อมไปทางด้านหลังของพุ่มไม้ เขาหายเข้าไปในความมืด แพรวยืนรออยู่เพียงลำพัง หัวใจของเธอเต้นระรัว เธอพยายามมองลอดผ่านพุ่มไม้ หวังว่าจะเห็นเงาของมินจุน เวลาผ่านไปเนิ่นนาน จนเธอเริ่มรู้สึกกังวล ทันใดนั้น สัญญาณไฟสีแดงก็สว่างวาบขึ้นมาจากด้านใน แพรวสะดุ้ง "เกิดอะไรขึ้น" เธอพยายามมองเข้าไปในความมืด แต่ก็มองเห็นเพียงเงาตะคุ่มๆ แล้วร่างของมินจุนก็ปรากฏขึ้น เขาเดินออกมาจากพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาเคร่งเครียด "เกิดอะไรขึ้นคะ" แพรวถามทันที "มีคนอยู่ข้างใน" มินจุนตอบ "ผมเจอพวกมัน" "พวกมัน... หมายถึงใครคะ" "พวกคนของท่านประธาน" มินจุนอธิบาย "พวกเขาอยู่ที่นี่" "แล้ว... กล่องล่ะคะ" "ผมยังไม่ได้เจอ" มินจุนตอบ "ผมคิดว่าพวกเขาอาจจะย้ายมันไปแล้ว" "เป็นไปได้เหรอคะ" "เป็นไปได้" มินจุนกล่าว "เราต้องรีบเข้าไป" "แต่... ถ้ามีคนอยู่ข้างในเยอะล่ะคะ" แพรวถามด้วยความกังวล "ผมจะหาทาง" มินจุนบอก "คุณแค่ตามผมมาให้ใกล้ที่สุด" เขาเอื้อมมือไปจับมือของแพรว "พร้อมนะ" แพรวพยักหน้า แม้จะยังคงหวาดกลัว แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้า มินจุนดึงแพรวเข้าไปในพุ่มไม้ แล้วพาเดินไปยังทางระบายน้ำเก่า "ระวังหน่อยนะ" มินจุนเตือน "ข้างในอาจจะมีพวกกับดัก" พวกเขาค่อยๆ คลานเข้าไปในทางระบายน้ำที่แคบและมืดมิด กลิ่นอับชื้นและสิ่งปฏิกูลลอยเข้ามาแตะจมูก "คุณเห็นอะไรบ้างคะ" แพรวถามเสียงแผ่ว "เงา" มินจุนตอบ "ผมเห็นเงาเคลื่อนไหว" พวกเขาคลานไปได้สักพัก ก็มาถึงปากทางออกที่ทอดสู่ภายในโกดัง "เราต้องระวังตัว" มินจุนกระซิบ "ผมจะเข้าไปก่อน" เขาค่อยๆ โผล่หน้าออกไปสำรวจ ภาพที่เห็นทำให้เขาต้องถอยกลับมาอย่างรวดเร็ว "เป็นไงบ้างคะ" แพรวถาม "แย่กว่าที่คิด" มินจุนบอก "มีพวกมันอยู่หลายคน" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" "เราต้องหาทางเบี่ยงเบนความสนใจพวกมัน" มินจุนคิด "แล้วค่อยหาจังหวะเข้า" เขาหันไปมองแพรว "คุณพอจะทำอะไรได้บ้างไหม" แพรวคิดอยู่ครู่หนึ่ง "หนู... หนูอาจจะพอทำอะไรได้" "ทำอะไร" "หนูเคยเห็นพวกมันใช้ระบบไฟสำรอง" แพรวอธิบาย "ถ้าหนูสามารถทำให้ระบบไฟขัดข้องได้ พวกมันอาจจะสับสน" มินจุนมองแพรวด้วยความประหลาดใจ "คุณแน่ใจนะว่าคุณทำได้" "หนูจะลองดูค่ะ" แพรวตอบ "แต่หนูต้องเข้าไปใกล้ๆ ก่อน" "งั้นเราจะเข้าไปด้วยกัน" มินจุนตัดสินใจ "คุณบอกทิศทาง แล้วผมจะพาคุณไป" ทั้งสองค่อยๆ คลานออกมาจากทางระบายน้ำ พวกเขาเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบ หลบซ่อนตามกองสินค้าต่างๆ "ตรงนั้น" แพรวชี้ไปยังแผงควบคุมที่อยู่ไม่ไกล "น่าจะเป็นจุดที่จะทำให้ระบบไฟขัดข้องได้" มินจุนพยักหน้า "ผมจะพาคุณไป" พวกเขาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว อาศัยเงาของกองสินค้าบัง "พวกมันกำลังคุยกัน" มินจุนกระซิบ "เรายังมีเวลา" เมื่อถึงที่หมาย แพรวก็เริ่มลงมือทำงานกับแผงควบคุม มินจุนยืนคอยระวังภัยอยู่ด้านหลัง "อีกนิดเดียว" แพรวพึมพำ ทันใดนั้น เสียงดังโครมครามก็ดังขึ้นมาจากอีกฟากหนึ่งของโกดัง "เกิดอะไรขึ้น" มินจุนถาม "ไม่รู้" แพรวตอบ "แต่เป็นโอกาสของเรา" เธอรีบทำงานของเธอให้เสร็จสิ้น ก่อนจะหันมามองมินจุน "เรียบร้อยแล้วค่ะ" ทันทีที่แพรวพูดจบ ไฟในโกดังก็ดับวูบลงไปทั้งหมด ความมืดเข้าปกคลุมไปทั่ว "เยี่ยมมาก!" มินจุนอุทาน "ตอนนี้แหละ!" เขาคว้ามือแพรว แล้วทั้งสองก็วิ่งฝ่าความมืดไปยังทิศทางที่แพรวคาดว่ากล่องจะถูกเก็บไว้ เสียงตะโกนและเสียงฝีเท้าดังมาจากทั่วทุกสารทิศ "ตามหาพวกมันให้เจอ!" "อย่าให้มันหนีไปได้!" "รีบตามหาให้เจอ!" มินจุนพยายามพาแพรวหลบหนีการไล่ล่า เขาอาศัยความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม และความมืดเป็นเกราะกำบัง "เราต้องหาทางออกจากที่นี่" มินจุนบอก "เร็วเข้า!" แพรวพยายามวิ่งตามมินจุนไป แต่ในความมืด เธอก็เริ่มจะหลงทิศ "มินจุน! อยู่ไหนคะ!" เธอตะโกน "ตรงนี้!" เสียงของมินจุนดังขึ้นมา "มาทางนี้!" แพรวรีบวิ่งตามเสียงไป เธอกระโดดข้ามลังสินค้า และหลบหลีกสิ่งกีดขวางต่างๆ "ใกล้ถึงทางออกแล้ว" มินจุนบอก พวกเขาเห็นแสงสว่างรำไรๆ ที่ปลายทาง "รีบเลย!" ทั้งสองวิ่งสุดแรงเกิด มุ่งหน้าไปยังทางออก