ตอนที่ 14 — รอยร้าวแห่งความไว้วางใจ
หลายสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว สถานการณ์ในโลกใต้ดินของอิตาลีเริ่มสงบลงอย่างเห็นได้ชัด การจับกุมมาริโอและกลุ่มอาชญากรที่เกี่ยวข้องกับการผลิตและจำหน่ายสารพิษ ‘เงาพิษ’ เป็นข่าวใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั่ววงการ แม้ว่าลอเรนโซจะยังคงลอยนวลอยู่ แต่อำนาจของเขาเริ่มสั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ข้อมูลที่พลอยไพลินและมาร์โคได้มานั้นทรงอานุภาพยิ่งกว่าที่คาดคิด มันไม่เพียงแต่เปิดโปงการกระทำผิดของมาริโอ แต่ยังสาวไปถึงเครือข่ายที่ซับซ้อนซึ่งลอเรนโซเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง
มาร์โคและพลอยไพลินกลับมายังกรุงเทพฯ อีกครั้ง พวกเขาตัดสินใจพักผ่อนและวางแผนสำหรับก้าวต่อไป ที่พักแห่งใหม่ของพวกเขาไม่ใช่คฤหาสน์หรูหราอย่างเคย แต่เป็นบ้านพักส่วนตัวริมทะเลสาบที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง
“ฉันไม่เคยคิดเลยว่าทุกอย่างจะจบลงแบบนี้” พลอยไพลินกล่าวขณะนั่งจิบชาสมุนไพรอยู่ริมระเบียงบ้าน เธอมองออกไปยังผืนน้ำสีครามเบื้องหน้า “มันเหมือนฝันไปเลย”
“แต่นี่คือความจริง” มาร์โคตอบ เขาเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ แล้วคว้ามือของเธอมากุมไว้ “เราทำได้สำเร็จแล้ว”
“เราทำได้เพราะเราเชื่อใจกัน” พลอยไพลินพูด ดวงตาของเธอฉายแววซาบซึ้ง “ฉันดีใจมากที่ได้เจอคุณมาร์โค”
“ผมก็ดีใจที่ได้เจอคุณเหมือนกัน พลอยไพลิน” มาร์โคกล่าว “คุณคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่ผมเคยเจอมา”
บทสนทนาของทั้งสองเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความรู้สึกผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างลึกซึ้งตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา การร่วมหัวจมท้ายฝ่าฟันอันตรายมาด้วยกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาไปไกลกว่าแค่พันธมิตรทางธุรกิจ
“แล้วแผนต่อไปของเราล่ะคะ?” พลอยไพลินถาม “เราจะจัดการกับลอเรนโซยังไง?”
“เราต้องให้เวลาตำรวจทำงานของพวกเขา” มาร์โคตอบ “แต่ผมจะไม่ปล่อยให้เขาลอยนวลไปง่ายๆ หรอก”
“ฉันเป็นห่วงคุณ” พลอยไพลินบอก “เขาอันตรายมาก”
“ผมก็เป็นห่วงคุณเหมือนกัน” มาร์โคกระชับมือเธอ “แต่เราจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ”
ในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับความสงบสุขที่เพิ่งได้รับมา โทรศัพท์ของมาร์โคก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดู เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยทำให้เขามีลางสังหรณ์ใจบางอย่าง
“ใครโทรมาเหรอคะ?” พลอยไพลินถาม
“ไม่รู้สิ” มาร์โคตอบ ก่อนจะกดรับสาย “ฮัลโหล”
ปลายสายเป็นเสียงที่มาร์โคคุ้นเคยอย่างดี เสียงของอันโตนิโอ
“มาร์โค! นายอยู่ที่ไหน?” อันโตนิโอถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“อันโตนิโอ! เกิดอะไรขึ้น?” มาร์โคถามกลับด้วยความประหลาดใจ
“พวกเราเกือบเอาชีวิตไม่รอด!” อันโตนิโอเล่า “หลังจากการต่อสู้ที่ท่าเรือ พวกเราถูกตามล่าอย่างหนัก ฉันกับทีมที่เหลือต้องหลบหนีไปซ่อนตัว”
“แล้วพวกนายเจออะไร?” มาร์โคถามอย่างใจเย็น
“มีคนทรยศ!” อันโตนิโอพูดเสียงเครียด “คนที่ช่วยเราหลบหนีออกมา เขาพาเราไปติดกับ! เขาทำงานให้กับลอเรนโซ!”
มาร์โคขมวดคิ้ว “อะไรนะ? เป็นไปไม่ได้!”
“เป็นไปได้สิ! เขาเป็นคนที่เราไว้ใจที่สุด!” อันโตนิโอตะโกน “เขาหลอกเรา! เขาบอกว่าเขาจะช่วยเรา แต่เขากลับพาเราไปหาศัตรู!”
พลอยไพลินได้ยินบทสนทนาของมาร์โค เธอรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง “มีอะไรเหรอคะ?”
“อันโตนิโอว่ามีคนทรยศ” มาร์โคตอบพลอยไพลิน “คนที่ช่วยพวกเขาหลบหนีออกมา”
“หมายความว่าไง?” พลอยไพลินถามด้วยความตกใจ
“ฉันไม่รู้ว่ามันจริงแค่ไหน” มาร์โคกล่าว “แต่ฉันต้องไปตรวจสอบเรื่องนี้”
“คุณจะไปไหน?” พลอยไพลินถามทันที
“ฉันต้องไปหาอันโตนิโอ” มาร์โคกล่าว “ฉันต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“ฉันจะไปด้วย” พลอยไพลินยืนกราน
“ไม่ พลอยไพลิน” มาร์โคปฏิเสธ “ที่นี่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคุณแล้ว”
“แต่คุณอาจจะตกอยู่ในอันตราย” พลอยไพลินกล่าว “ฉันทิ้งคุณไม่ได้”
“ผมจะระวังตัวเอง” มาร์โคพูด “ผมจะติดต่อคุณทันทีที่ผมรู้เรื่อง”
หลังจากผลัดกันเจรจากันอยู่พักหนึ่ง มาร์โคก็ยอมให้พลอยไพลินไปด้วย โดยมีเงื่อนไขว่าเธอต้องทำตามคำสั่งของเขาอย่างเคร่งครัด
“ฉันสัญญา” พลอยไพลินตอบ “ฉันจะระวังตัว”
การเดินทางกลับไปยังจุดที่พวกเขาเคยพบเจอความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ความไว้วางใจที่เคยมีกำลังถูกทดสอบอีกครั้งหนึ่ง
3,196 ตัวอักษร