แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนหรู ปลุกมาร์โคให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล เขาขยับตัวเล็กน้อย รู้สึกถึงอาการปวดเมื่อยตามร่างกาย แต่ก็ดีขึ้นกว่าเมื่อวานมาก เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานครที่กำลังคึกคักไปด้วยผู้คน เมื่อลงมายังห้องนั่งเล่น พลอยไพลินกำลังยืนรอเขาอยู่ เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อนที่ดูเรียบหรู แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสง่างาม “อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณมาร์โค” พลอยไพลินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “เมื่อคืนหลับสบายดีไหมคะ?” “สบายดีครับ ขอบคุณมาก” มาร์โคตอบ “แล้วแผนของเราล่ะครับ?” “ดิฉันได้คุยกับทีมงานแล้ว” พลอยไพลินกล่าว “เราจะเริ่มดำเนินการในทันที” เธอเดินไปหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา “ตามข้อมูลเบื้องต้น แหล่งวัตถุดิบที่คุณกล่าวถึง น่าจะอยู่ในเขตป่าที่ค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง อาจจะต้องใช้เวลาเดินทางพอสมควร” “ผมพร้อมที่จะเดินทาง” มาร์โคกล่าวอย่างหนักแน่น “ผมต้องรีบไปให้ถึงก่อนที่มาริโอจะรู้ตัว” “แต่การเดินทางไปตอนนี้อาจจะเสี่ยงเกินไป” พลอยไพลินกล่าว “มาริโออาจจะรู้ว่าคุณรอดชีวิตแล้ว และอาจจะมีการตั้งกำลังสกัดกั้นคุณอยู่” “แล้วเราจะทำอย่างไร?” มาร์โคถาม “เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการของมาริโอก่อน” พลอยไพลินกล่าว “ดิฉันมีช่องทางที่จะเข้าถึงข้อมูลบางอย่างของเขาได้ แต่ต้องใช้เวลา” “คุณหมายถึง… การแทรกซึมเข้าไปในองค์กรของเขา?” มาร์โคเลิกคิ้ว “ประมาณนั้นค่ะ” พลอยไพลินพยักหน้า “ดิฉันมีคนรู้จักที่ทำงานอยู่ในแวดวงธุรกิจที่ใกล้ชิดกับตระกูลวิตาลี เขาอาจจะพอให้ข้อมูลบางอย่างแก่เราได้” “ใครคือคนนั้น?” มาร์โคถามด้วยความสงสัย “เขาเป็นคนที่มีความสามารถ และภักดีต่อดิฉัน” พลอยไพลินตอบ “แต่เขาก็มีความเสี่ยงที่จะถูกเปิดโปงเช่นกัน” “ผมพร้อมที่จะรับความเสี่ยง” มาร์โคกล่าว “ผมต้องการรู้ว่ามาริโอมีแผนอะไร เขาจะส่งคนไปที่แหล่งวัตถุดิบนั้นเมื่อไหร่ และมีใครบ้างที่เขาไว้ใจ” “ดีค่ะ” พลอยไพลินกล่าว “ดิฉันจะให้เขาเริ่มดำเนินการทันที แต่คุณต้องรออยู่ที่นี่ก่อน เพื่อความปลอดภัย” “ผมจะรอ” มาร์โคตอบ “แต่ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ โปรดบอกผม” “แน่นอนค่ะ” พลอยไพลินยิ้ม “ตอนนี้ สิ่งที่คุณต้องทำคือพักผ่อน และเตรียมร่างกายให้พร้อม” พลอยไพลินใช้เวลาตลอดทั้งวันในการติดต่อสื่อสารกับคนของเธอ เธอส่งข้อความลับผ่านช่องทางที่ปลอดภัย และนัดหมายเพื่อพบปะกับสายลับของเธอในช่วงเย็น ขณะเดียวกัน มาร์โคก็ใช้เวลาในการฝึกฝนร่างกายเบื้องต้น เขาไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอลงได้ เขาต้องพร้อมเสมอสำหรับทุกสถานการณ์ ช่วงบ่ายแก่ๆ พลอยไพลินกลับมาพร้อมกับข่าวสารที่น่าสนใจ “ดิฉันได้ข้อมูลมาแล้วค่ะ” เธอเริ่ม “มาริโอได้ส่งคนกลุ่มหนึ่งเดินทางไปยังภาคเหนือเมื่อสองวันก่อน พวกเขากำลังจะไปสำรวจพื้นที่ และคาดว่าน่าจะถึงแหล่งวัตถุดิบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า” “เร็วขนาดนั้นเลยหรือ!” มาร์โคอุทาน เขารู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา “ใช่ค่ะ” พลอยไพลินกล่าว “เราต้องรีบแล้ว” “แล้วพวกเขามีใครบ้าง?” มาร์โคถาม “หัวหน้าทีมคือ ‘ลอเรนโซ’ เป็นมือขวาที่มาริโอไว้ใจที่สุด” พลอยไพลินตอบ “และมีลูกน้องฝีมือดีอีกประมาณห้าคน” “ลอเรนโซ…” มาร์โคทวนชื่อนั้น เขาเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน ลอเรนโซเป็นคนที่โหดเหี้ยมและเด็ดขาด เป็นนักฆ่าที่มาริโอใช้จัดการกับศัตรูมาหลายครั้ง “เราจะทำอย่างไรดีคะ?” พลอยไพลินถาม “เราต้องตามไปที่นั่น” มาร์โคตัดสินใจ “เราต้องไปถึงก่อนที่พวกเขาจะพบแหล่งวัตถุดิบ” “แต่เราจะเดินทางไปได้อย่างไร?” พลอยไพลินถาม “ถ้าเรารีบเดินทางไปตอนนี้ เกรงว่ามาริโอจะรู้ตัว” “เราต้องเดินทางอย่างเงียบๆ” มาร์โคกล่าว “ผมพอจะมีวิธี” “วิธีไหนคะ?” “ผมรู้จักคนในวงการขนส่ง” มาร์โคอธิบาย “ผมจะติดต่อไปขอความช่วยเหลือจากเขา เราสามารถเดินทางโดยเรือ หรือเครื่องบินส่วนตัวก็ได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับตามอง” “ดีค่ะ” พลอยไพลินเห็นด้วย “ดิฉันจะเตรียมทรัพยากรที่จำเป็นให้คุณทั้งหมด” “แล้วคุณจะไปด้วยไหม?” มาร์โคถาม พลอยไพลินลังเลเล็กน้อย “ดิฉันอยากจะไปด้วย แต่… ดิฉันต้องคอยติดตามสถานการณ์ที่นี่ด้วย” “ผมเข้าใจ” มาร์โคตอบ “คุณคอยให้การสนับสนุนจากที่นี่ก็พอแล้ว” “ตกลงค่ะ” พลอยไพลินยิ้ม “ขอให้คุณโชคดี” “ผมจะทำให้ดีที่สุด” มาร์โคกล่าว ทั้งสองคนใช้เวลาอีกสักครู่ในการวางแผนขั้นสุดท้าย มาร์โคจะเดินทางไปยังภาคเหนือในคืนนั้น โดยใช้เส้นทางที่ไม่เป็นที่สังเกต พลอยไพลินจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อม รวมถึงทีมงานสำรองที่จะคอยช่วยเหลือเขาเมื่อไปถึง เมื่อมาร์โคเดินทางออกจากตึกของพลอยไพลิน เขาแอบมองย้อนกลับไป เขาไม่แน่ใจว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะถูกต้องหรือไม่ แต่เขารู้เพียงสิ่งเดียวคือ เขาต้องทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด และเพื่อทวงคืนอำนาจที่เขาเสียไป ระหว่างทาง มาร์โคคิดถึงใบหน้าของพลอยไพลิน เขาไม่แน่ใจว่าเธอมีเจตนาอะไรกันแน่ แต่ในตอนนี้ เธอคือพันธมิตรเพียงคนเดียวที่เขาไว้ใจได้ เขาต้องเชื่อใจเธอ และหวังว่าเธอจะพาเขาไปสู่ชัยชนะ