ตอนที่ 12 — สัญญาณอันตราย
เช้าวันรุ่งขึ้น อากาศภายในโกดังร้างดูอึมครึมยิ่งกว่าเดิม ความตึงเครียดจากการเจรจากับ 'ผู้ประสานงาน' ยังคงค้างคาอยู่ทุกคนต่างก็มีสีหน้ากังวล แต่ก็มีความหวังเล็กๆ ที่จะได้รับข้อมูลที่จะช่วยให้พวกเขาเดินหน้าต่อไปได้
"อเล็กซ์ ส่งข้อมูลมาแล้ว" สารัชเดินเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ "มันเป็นข้อมูลที่เข้ารหัสไว้ แต่ฉันคิดว่าน่าจะแกะได้"
"เร็วมาก" อเล็กซ์รับแท็บเล็ตมา เขาเริ่มพิมพ์คำสั่งอย่างรวดเร็ว หน้าจอแสดงแถบความคืบหน้าของการถอดรหัส
"หวังว่ามันจะเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์จริงๆ นะ" วีรยากล่าว เสียงยังคงมีความกังวล
"ถ้ามันนำเราไปสู่อันตราย ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเราจะรับมือไหว" ผู้กองวิชาญเสริม
หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็สว่างวาบขึ้น แสดงข้อมูลที่ถอดรหัสสำเร็จ มันเป็นแผนผังเครือข่ายการขนส่งยาเสพติดขนาดใหญ่ ที่มีชื่อของบรูโน่ และแก๊งค์มังกรดำอยู่เป็นแกนกลาง
"นี่มัน... ละเอียดมาก" อเล็กซ์พึมพำ "มันแสดงถึงเส้นทางการขนส่งหลัก และจุดพักสินค้าที่ซ่อนอยู่ทั่วประเทศ"
"แล้ว 'ลูกค้าคนสำคัญ' ที่เราตามหาล่ะ?" สารัชถาม
"นี่ไง" อเล็กซ์ชี้ไปที่จุดหนึ่งบนแผนผัง "ข้อมูลระบุว่า การขนส่งครั้งใหญ่นี้ จะถูกส่งมอบให้กับบุคคลที่เรียกตัวเองว่า 'มังกรขาว' และจะมีการแลกเปลี่ยนสินค้ามูลค่ามหาศาล"
"มังกรขาว?" วีรยาทวนคำ "ชื่อนี้ไม่เคยปรากฏในข้อมูลที่เรามีมาก่อนเลย"
"อาจจะเป็นนามแฝงใหม่" ผู้กองวิชาญคาดเดา "หรืออาจจะเป็นผู้ที่มีอิทธิพลเหนือกว่าบรูโน่ในบางแง่มุม"
"ข้อมูลยังระบุถึงสถานที่ส่งมอบด้วย" อเล็กซ์กล่าวต่อ "มันคือท่าเรือร้างแห่งหนึ่งทางภาคใต้ของประเทศไทย ที่ถูกใช้เป็นฐานลับในการขนถ่ายสินค้าผิดกฎหมายมานาน"
"ท่าเรือร้าง..." ผู้กองวิชาญขมวดคิ้ว "เราต้องรีบแจ้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และเตรียมกำลังไปปิดล้อม"
"เดี๋ยวก่อนครับ" อเล็กซ์หยุดผู้กองวิชาญไว้ "ยังมีข้อมูลอีกส่วนหนึ่งที่ผมคิดว่าสำคัญมาก"
"อะไร?"
"ข้อมูลระบุว่า 'มังกรขาว' ไม่ใช่แค่ลูกค้า แต่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด" อเล็กซ์กล่าว "บรูโน่ และแก๊งค์มังกรดำ เป็นเพียงเครื่องมือในการดำเนินแผนการของเขาเท่านั้น"
"แล้ว 'ผู้ประสานงาน' ล่ะ? เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับ 'มังกรขาว' หรือไม่?" วีรยาถาม
"ข้อมูลไม่ได้ระบุชัดเจน" อเล็กซ์ตอบ "แต่รูปแบบการส่งข้อมูลและการเข้ารหัส ยังคงมีความเชื่อมโยงกับ 'เงาทมิฬ' อยู่"
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของฐานปฏิบัติการดังขึ้นอย่างกะทันหัน
"มีสัญญาณผิดปกติ!" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนหนึ่งตะโกน "มีกลุ่มคนกำลังบุกเข้ามา!"
ทุกคนในห้องหันมองหน้ากันด้วยความตกใจ "เร็วที่สุดแค่ไหน?" อเล็กซ์ถาม
"ประมาณ 5 นาที!"
"พวกนั้นคือใคร?" ผู้กองวิชาญถาม "บรูโน่? หรือแก๊งค์มังกรดำ?"
"ไม่แน่ใจครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "แต่พวกเขามากันเป็นจำนวนมาก และดูเหมือนจะติดอาวุธหนัก"
"เราต้องอพยพ!" อเล็กซ์ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "วีรยา พามวลสารและข้อมูลสำคัญทั้งหมดไปที่จุดนัดพบฉุกเฉิน"
"แล้วคุณล่ะ?" วีรยาถามด้วยความเป็นห่วง
"ผมกับสารัช และผู้กอง จะถ่วงเวลาพวกมันไว้" อเล็กซ์ตอบ "เราต้องให้เวลาคุณและข้อมูลสำคัญหนีไปให้ได้"
"ไม่! ฉันจะไปกับคุณ!" วีรยาประท้วง
"ไม่มีเวลาแล้ว ดร.วีรยา!" อเล็กซ์กล่าวเสียงเข้ม "นี่คือคำสั่ง! คุณต้องรักษาชีวิตและเทคโนโลยีนี้ไว้!"
สารัชคว้าแขนวีรยา "วีรยา... เราต้องไป"
ในขณะเดียวกัน เสียงปืนนัดแรกก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านนอกโกดัง การบุกโจมตีได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว สมรภูมิแห่งการต่อสู้เพื่อหยุดยั้งแผนการร้ายครั้งใหญ่ได้เปิดฉากขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
"จัดการพวกมัน!" ผู้กองวิชาญตะโกนสั่งขณะที่หยิบปืนขึ้นมาเตรียมพร้อม
อเล็กซ์มองไปที่วีรยา "ไปเถอะ! เร็วเข้า!"
วีรยาจำใจต้องยอมรับสถานการณ์ เธอรีบเก็บอุปกรณ์สำคัญที่จำเป็นอย่างรวดเร็ว สารัชประกบหลังเธอไว้ ขณะที่อเล็กซ์และผู้กองวิชาญพร้อมด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เหลือ กำลังตั้งรับการบุกเข้ามาของศัตรูที่ไม่ทราบฝ่ายอย่างเต็มกำลัง เสียงปืน เสียงระเบิด และเสียงตะโกนดังผสมปนเปกันไปทั่วบริเวณ สร้างบรรยากาศแห่งความโกลาหลและความตึงเครียดขั้นสูงสุด การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด และเพื่อปกป้องความจริง กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในสมรภูมิเลือดแห่งแกแล็กซี่นี้
3,359 ตัวอักษร