"เทคโนโลยีของคุณ... คือสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้เราต่อสู้กับองค์กรที่ชั่วร้ายเหล่านี้ได้" อเล็กซ์กล่าว น้ำเสียงจริงจัง ดวงตาของเขาสบประสานกับวีรยาอย่างมั่นคง "ผมไม่ได้มาเพื่อช่วงชิงมันไป แต่มาเพื่อปกป้องมัน และใช้มันให้ถูกทาง" วีรยาพิจารณาใบหน้าของอเล็กซ์ เธอเห็นความจริงใจที่ฉายออกมา แต่ความหวาดระแวงยังคงเกาะกุมจิตใจ "แล้วองค์กรของคุณคืออะไรคะ? ทำไมถึงต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องแบบนี้?" "องค์กรของเราเป็นกลุ่มอิสระ ประกอบด้วยอดีตเจ้าหน้าที่รัฐ นักวิทยาศาสตร์ และผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยจากทั่วโลก" อเล็กซ์อธิบาย "เราทำงานโดยไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาลใดๆ เราเชื่อว่าการค้ายาเสพติดข้ามชาติ และอาชญากรรมที่เกี่ยวข้อง เป็นภัยคุกคามต่อเสถียรภาพของโลก และมันกำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเข้าไปพัวพันกับเทคโนโลยีที่อาจตกไปอยู่ในมือของผู้ก่อการร้าย" สารัชก้าวเข้ามา "แล้วคุณรู้ได้อย่างไรว่าเทคโนโลยีของวีรยามีความสำคัญขนาดนั้น?" "ข้อมูลที่เรามีบ่งชี้ว่า โครงการวิจัยของคุณ ดร.วีรยา มีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงสมดุลอำนาจได้อย่างมหาศาล" อเล็กซ์ตอบ "ทั้งในด้านการสื่อสาร การเฝ้าระวัง และแม้กระทั่งการป้องกันภัยคุกคามทางไซเบอร์ หากตกไปอยู่ในมือของพวกอย่าง บรูโน่ คาร์เตอร์ หรือแก๊งค์มังกรดำ พวกเขาจะสามารถใช้มันเพื่อขยายอิทธิพล สร้างความหวาดกลัว และก่ออาชญากรรมได้ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน" "ฟังดูน่าขนลุก" วีรยาพึมพำ "แต่ถ้าคุณไม่รู้จัก 'ผู้ประสานงาน' แล้วใครคือคนที่ติดต่อสารัช? แล้วเขาต้องการเทคโนโลยีของฉันไปทำไม?" "นั่นเป็นคำถามที่ดี" อเล็กซ์ยอมรับ "และเป็นเรื่องที่เราต้องเร่งหาคำตอบ ผมสงสัยว่า 'ผู้ประสานงาน' คนนั้นอาจจะเป็นบุคคลที่สาม ที่มีความเชื่อมโยงกับองค์กรที่เรากำลังต่อสู้ด้วย หรืออาจจะเป็นคู่แข่งทางการค้าของพวกเขา เขาอาจจะกำลังใช้สถานการณ์นี้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง หรืออาจจะพยายามสร้างความแตกแยกในหมู่เรา" "คุณหมายความว่า เราอาจจะกำลังตกเป็นเครื่องมือของใครบางคนอยู่?" สารัชถาม สีหน้าฉายแววเป็นกังวล "มีความเป็นไปได้" อเล็กซ์ตอบ "แต่สิ่งที่ผมแน่ใจคือ เจตนาของผมคือการปกป้องคุณ และเทคโนโลยีของคุณ การที่ผมมาที่นี่ ไม่ใช่การบังเอิญ แต่เป็นการปฏิบัติหน้าที่" ผู้กองวิชาญที่ยืนฟังอยู่เงียบๆ มาตลอด ก็ตัดสินใจพูดขึ้น "ผมได้ยินที่คุณพูดนะ คุณอเล็กซ์" น้ำเสียงเข้มขึ้น "แต่การที่เราจะเชื่อใจใครสักคน โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยอันตรายเช่นนี้ มันไม่ใช่เรื่องง่าย คุณมีหลักฐานอะไรที่จะยืนยันคำพูดของคุณ หรือความสามารถขององค์กรคุณบ้าง?" อเล็กซ์พยักหน้า "ผมเข้าใจครับ" เขาหยิบอุปกรณ์เล็กๆ ชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า มันเป็นแท็บเล็ตบางเฉียบที่มีหน้าจอเรืองแสงสีฟ้าอ่อน "นี่คือระบบสื่อสารเข้ารหัสขององค์กรเรา หากคุณต้องการ ตรวจสอบประวัติการทำงาน หรือยืนยันตัวตนของผม ผมสามารถให้คุณเข้าถึงฐานข้อมูลของเราได้บางส่วน" เขายื่นแท็บเล็ตให้กับผู้กองวิชาญ "ส่วนเรื่องความสามารถ... ผมสามารถให้คุณเห็นเพียงเล็กน้อย" อเล็กซ์กดปุ่มบนแท็บเล็ต ภาพบนหน้าจอเปลี่ยนไป แสดงให้เห็นแผนผังการเคลื่อนไหวของยานพาหนะจำนวนหนึ่ง กำลังมุ่งหน้ามายังจุดที่พวกเขาอยู่ "นี่คือการเคลื่อนไหวของกองกำลังที่น่าจะเป็นของแก๊งค์มังกรดำ ที่กำลังเข้ามาเสริมกำลังให้บรูโน่" วีรยาเบิกตากว้าง "นี่มัน... รวดเร็วและแม่นยำมาก" "องค์กรของเรามีเครือข่ายข้อมูลที่ครอบคลุมทั่วโลก" อเล็กซ์กล่าว "เราสามารถติดตามการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติได้แทบจะในทันที" "แล้วเราจะเชื่อคุณได้อย่างไรว่าข้อมูลนี้เป็นจริง ไม่ใช่การจัดฉาก?" ผู้กองวิชาญยังคงสงสัย "ผมไม่สามารถบังคับให้คุณเชื่อผมได้" อเล็กซ์ตอบ "แต่ผมขอให้คุณลองพิจารณาข้อเท็จจริง: ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคุณ ผมไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ และผมกำลังให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์แก่คุณ หากผมมีเจตนาร้าย ผมคงไม่แสดงสิ่งเหล่านี้ให้คุณเห็น" สารัชหันไปมองวีรยา "วีรยา... ฉันคิดว่าเราควรจะลองเชื่อใจเขาดู" วีรยาถอนหายใจ "ฉันรู้ สารัช มันอันตราย แต่เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ" เธอหันไปหาอเล็กซ์ "ตกลงค่ะ คุณอเล็กซ์ ฉันจะลองเชื่อใจคุณ แต่คุณต้องให้คำมั่นสัญญาว่าจะปกป้องพวกเราทุกคน และเทคโนโลยีของฉัน" "ผมให้คำมั่น" อเล็กซ์กล่าว "และผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่าเทคโนโลยีของคุณจะปลอดภัย และจะถูกนำไปใช้เพื่อประโยชน์ของมนุษยชาติเท่านั้น" "แล้วคุณจะพาพวกเราไปไหน?" ผู้กองวิชาญถาม "ผมมีที่ปลอดภัยแห่งหนึ่งซ่อนอยู่ไม่ไกลจากที่นี่" อเล็กซ์ตอบ "มันเป็นฐานปฏิบัติการชั่วคราวของเรา เราจะไปที่นั่นเพื่อวางแผนขั้นต่อไป และเพื่อประเมินสถานการณ์ที่แท้จริง" "เราจะไปกันเลยไหม?" สารัชถาม "ครับ" อเล็กซ์พยักหน้า "แต่เราต้องรีบ ก่อนที่พวกนั้นจะรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน"