"ดีครับ" ธันวาคมยิ้มกว้าง "เดี๋ยวผมจะให้เลขาฯ ติดต่อเรื่องวันและเวลาอีกทีนะครับ" "ค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบ รับคำอย่างนอบน้อม แม้ในใจจะเต้นระรัวไปด้วยความตื่นเต้น ไม่บ่อยนักที่เธอจะได้รับคำชวนออกเดทจากเจ้านาย ยิ่งเป็นธันวาคม ชายหนุ่มที่เธอเคยคิดว่าเป็นคู่แข่ง แต่บัดนี้กลับมองเห็นเขาในอีกมุมหนึ่ง ผู้ชายที่ทั้งเก่ง ฉลาด และมีความอ่อนโยนซ่อนอยู่ภายใต้มาดขรึม หลังจากนั้น บรรยากาศในที่ทำงานก็ดูผ่อนคลายลงไปมาก อรดาทำงานของเธออย่างมีความสุข เธอรู้สึกว่าภาระหนักอึ้งในใจได้ถูกปลดเปลื้องออกไปแล้ว หลังจากเรื่องราวของน้องภัทรได้รับการแก้ไขอย่างลงตัว เธอก็รู้สึกว่าชีวิตกำลังจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ช่วงบ่าย มหาพร เลขาสาวคนสนิทของธันวาคม เดินเข้ามาหาอรดาที่โต๊ะทำงาน เธอส่งยิ้มบางๆ พร้อมกับเอกสารที่อยู่ในมือ "คุณอรดาคะ" มหาพรเริ่ม "คุณท่านฝากเรื่องตารางงานของคุณมาให้ค่ะ ท่านอยากจะขอเลื่อนนัดทานข้าวเย็นของเราไปเป็นวันพรุ่งนี้แทน เนื่องจากวันนี้มีประชุมด่วนกับนักลงทุนต่างชาติเข้ามาค่ะ" อรดาพยักหน้าเข้าใจ "ได้ค่ะ คุณมหาพร แจ้งท่านประธานไปได้เลยค่ะ" "ค่ะ" มหาพรตอบ "แล้วก็... มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบเพิ่มเติมค่ะ คุณท่านได้เตรียมห้องทำงานใหม่ไว้ให้คุณอรดาแล้วค่ะ อยู่ติดกับห้องทำงานของท่านเลยค่ะ เพื่อความสะดวกในการประสานงาน" อรดาเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "จริงเหรอคะ" "ค่ะ" มหาพรพยิ้ม "ท่านบอกว่า อยากให้คุณอรดามีพื้นที่ทำงานที่สะดวกสบายมากขึ้น และอยู่ใกล้ๆ จะได้เรียกใช้ได้ทันที" "ขอบคุณค่ะคุณมหาพร" อรดาตอบอย่างยินดี "รบกวนคุณช่วยแจ้งท่านประธานด้วยนะคะว่า ดิฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ห้องใหม่พรุ่งนี้เช้าค่ะ" "ได้ค่ะ" มหาพรรับคำ ก่อนจะเดินจากไป อรดาถอนหายใจเบาๆ เธอรู้สึกดีใจที่ได้เห็นธันวาคมเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น เขากลายเป็นคนที่เปิดใจรับฟัง และให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของเธอมากขึ้น การที่เขาเตรียมห้องทำงานใหม่ให้ ก็แสดงให้เห็นว่าเขาเห็นคุณค่าและให้ความไว้วางใจในตัวเธอ เมื่อเลิกงาน อรดาก็ตรงกลับบ้าน เธอรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่ก็เป็นความเหนื่อยล้าที่มีความสุข เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองสบายๆ ก่อนจะลงไปทำอาหารเย็น ขณะที่เธอกำลังตั้งใจทำอาหารอยู่ในครัว เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย "สวัสดีค่ะ" อรดาเอ่ยรับสาย "สวัสดีครับ คุณอรดา" เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยขึ้น "ผมธันวาคมนะครับ" "อ๋อ ท่านประธานคะ" อรดาตอบ รู้สึกใจเต้นอีกครั้ง "มีอะไรหรือเปล่าคะ" "ผมโทรมาเพื่อยืนยันเรื่องนัดทานข้าวเย็นของเรานะครับ พรุ่งนี้เจอกันที่ร้านอาหาร 'เลอ โบนาปาต์' ตอนหนึ่งทุ่มนะครับ ผมจะส่งแผนที่ไปให้ทางอีเมลนะครับ" ธันวาคมบอก "ค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบ "ดิฉันจะไปค่ะ" "ดีครับ" ธันวาคมพูดต่อ "ผม... ผมอยากจะขอโทษอีกครั้งนะครับ ที่ต้องเลื่อนนัด" "ไม่เป็นไรค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบ "ดิฉันเข้าใจค่ะ" "คุณอรดาครับ" ธันวาคมเว้นจังหวะเล็กน้อย "ผม... ผมอยากจะบอกว่า ผมรู้สึกดีใจที่เราได้มีโอกาสทำความรู้จักกันมากขึ้น" อรดาหน้าแดงเล็กน้อย "ค่ะ ท่านประธาน ดิฉันก็รู้สึกเช่นกันค่ะ" "แล้ว... แล้วคุณอรดาครับ" ธันวาคมถามต่อ "คุณ... คุณคิดว่าเรา... เราจะลองพัฒนาความสัมพันธ์ของเราไปมากกว่านี้ได้ไหมครับ" คำถามของธันวาคมทำให้อรดาชะงักไป เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะกล้าถามตรงๆ แบบนี้ "ดิฉัน... ดิฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบอย่างอ้ำอึ้ง "มัน... มันเร็วไปหรือเปล่าคะ" "ผมเข้าใจครับ" ธันวาคมตอบ น้ำเสียงดูผิดหวังเล็กน้อย "ผมไม่ได้เร่งรัดคุณนะครับ แค่อยากจะถามความรู้สึกของคุณ ผม... ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า ผมรู้สึกดีกับคุณมากจริงๆ" อรดารู้สึกขอบคุณในความอ่อนโยนของธันวาคม เขาไม่ได้กดดันเธอ แต่กลับแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมา "ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบ "ดิฉัน... ดิฉันจะลองพิจารณาดูนะคะ" "ขอบคุณครับ" ธันวาคมกล่าว "ผมจะรอคำตอบของคุณนะครับ" บทสนทนาจบลงด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย อรดารู้สึกประหม่ากับคำถามของธันวาคม แต่ก็รู้สึกดีใจที่เขาจริงใจกับเธอ เธอรู้ดีว่า ธันวาคมเป็นผู้ชายที่น่าสนใจ และเธอเองก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้เขาเช่นกัน คืนนั้น อรดาแทบจะนอนไม่หลับ เธอคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นตั้งแต่แรกพบกับธันวาคม จากความขัดแย้งในตอนแรก มาถึงจุดที่เขากำลังขอความสัมพันธ์ที่จริงจัง เธอเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเขา จาก CEO ที่เย็นชาและเอาแต่งาน มาเป็นผู้ชายที่อบอุ่น อ่อนโยน และใส่ใจ เธอเห็นความพยายามของเขาในการทำความเข้าใจเธอ และเห็นความห่วงใยที่เขามีให้น้องภัทร อรดาหลับตาลง นึกถึงรอยยิ้มของธันวาคม รอยยิ้มที่เธอไม่เคยคิดว่าจะมีวันได้เห็น รอยยิ้มนั้นทำให้หัวใจของเธออบอุ่น "ฉันควรจะให้โอกาสตัวเอง... และให้โอกาสเขา" อรดาพึมพำกับตัวเอง เช้าวันรุ่งขึ้น อรดารู้สึกสดใสและมีความมั่นใจมากขึ้น เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอพร้อมที่จะลองเปิดใจให้กับความสัมพันธ์ครั้งใหม่