หลังจากวันนั้น อรดาได้รับการติดต่อจากคุณหญิงดารินอีกครั้ง คุณหญิงแจ้งข่าวดีว่า เธอได้ประสานงานกับทางสถานสงเคราะห์เด็กเรียบร้อยแล้ว และทางสถานสงเคราะห์ยินดีที่จะให้ครอบครัวของคุณกัลยาและน้องภัทรเข้ามาพักพิงที่ศูนย์ช่วยเหลือครอบครัวที่ทางมูลนิธิของคุณหญิงได้จัดตั้งขึ้น "คุณอรดาคะ ดิฉันดีใจมากค่ะที่ทุกอย่างกำลังจะคลี่คลาย" เสียงของคุณหญิงดารินดังมาตามสาย "คุณเป็นผู้หญิงที่วิเศษมากจริงๆ ค่ะ ที่ช่วยเหลือเด็กคนหนึ่งได้ถึงขนาดนี้" "ดิฉันแค่ทำในสิ่งที่ควรจะทำค่ะ คุณหญิง" อรดาตอบ "ดิฉันขอบคุณคุณหญิงมากจริงๆ ค่ะ ที่ให้โอกาสน้องภัทร" "ไม่ต้องขอบคุณดิฉันหรอกค่ะ" คุณหญิงดารินหัวเราะเบาๆ "เป็นเพราะคุณทำให้ดิฉันได้มีโอกาสช่วยเหลือผู้อื่น" อรดารู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก การได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ กลับคืนมา ทำให้หัวใจของเธอพองโต ในขณะเดียวกัน ที่บริษัท ธันวาคมก็สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวอรดา เธอมีความสดใสและมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม "คุณอรดา" ธันวาคมทักทาย เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาในออฟฟิศ "ดูคุณสดใสขึ้นนะครับ" อรดาหันมายิ้มให้เขา "ค่ะ ท่านประธาน" "มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเหรอครับ" ธันวาคมถาม "ค่ะ" อรดายิ้มกว้าง "ดิฉันได้ข่าวจากคุณหญิงดารินค่ะ เรื่องน้องภัทร" ธันวาคมพยักหน้า "คุณแม่ผมท่านเล่าให้ฟังแล้วครับ ท่านบอกว่าคุณทำทุกอย่างเต็มที่จริงๆ" "ขอบคุณค่ะ" อรดาตอบ "ดิฉันดีใจที่อย่างน้อยก็มีทางออกที่ดีสำหรับน้องภัทร" "คุณเป็นคนที่น่าชื่นชมจริงๆ ครับ คุณอรดา" ธันวาคมกล่าว "ผมไม่เคยคิดเลยว่า... คุณจะเข้มแข็งและเสียสละได้ขนาดนี้" อรดาหน้าแดงเล็กน้อย "ท่านประธานก็... ให้กำลังใจและช่วยเหลือดิฉันเสมอค่ะ" "ผมดีใจที่ผมได้มีส่วนช่วย" ธันวาคมมองลึกเข้าไปในดวงตาของอรดา "ผม... ผมอยากจะขอโทษอีกครั้งนะครับ ที่ทำให้คุณต้องเจอเรื่องวุ่นวาย" "ไม่เป็นไรค่ะ ท่านประธาน" อรดาตอบ "เรื่องราวเหล่านั้น... ทำให้ดิฉันได้รู้จักคุณมากขึ้น" ความสัมพันธ์ระหว่างธันวาคมและอรดาดูเหมือนจะพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น ความเข้าใจผิดและความขัดแย้งในตอนแรก ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมความรู้สึกดีๆ ระหว่างทั้งสองคน "คุณอรดาครับ" ธันวาคมเอ่ยขึ้น "ถ้าคุณไม่รังเกียจ... ผมอยากจะชวนคุณไปทานข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อครับ" อรดาตกใจเล็กน้อย แต่ก็ตอบตกลงด้วยรอยยิ้ม "ค่ะ ท่านประธาน ดิฉันยินดีค่ะ" "ดีครับ" ธันวาคมยิ้มกว้าง "เดี๋ยวผมให้เลขาฯ ติดต่อคุณเรื่องวันและเวลานะครับ" อรดามองตามหลังธันวาคมไป เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นในหัวใจ การเข้ามาในชีวิตของเธอ ทำให้เธอได้พบเจอสิ่งดีๆ มากมาย ทั้งเรื่องของน้องภัทร และเรื่องของหัวใจตัวเอง เธออดคิดไม่ได้ว่า บางที... การเข้ามาเป็น "คู่แข่ง" ในสายตาของใครบางคน อาจจะนำพาเรื่องราวดีๆ ที่คาดไม่ถึงมาให้ก็ได้ วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว อรดาได้พบกับคุณกัลยาและน้องภัทรที่ศูนย์ช่วยเหลือครอบครัว เธอรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้เห็นทั้งสองคนกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง คุณกัลยาซาบซึ้งในบุญคุณของอรดาและคุณหญิงดารินเป็นอย่างมาก "ขอบคุณมากค่ะ คุณอรดา" คุณกัลยาเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ถ้าไม่ได้คุณ... หนูไม่รู้จะเป็นอย่างไร" "ไม่ต้องห่วงนะคะ" อรดาจับมือคุณกัลยาเบาๆ "ตอนนี้ทุกอย่างจะดีขึ้นแล้วค่ะ" น้องภัทรที่ยืนอยู่ข้างๆ คุณกัลยา ยิ้มให้กับอรดาด้วยรอยยิ้มที่สดใส เขาดูมีความสุขและปลอดภัย เมื่อมองดูภาพตรงหน้า อรดาก็รู้สึกเติมเต็ม เธอรู้ว่าการตัดสินใจของเธอถูกต้องแล้ว และเธอดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างรอยยิ้มให้กับครอบครัวนี้ ส่วนเรื่องของธันวาคม ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็พัฒนาไปอย่างช้าๆ แต่แน่นอน พวกเขาเริ่มใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น พูดคุยกันมากขึ้น และเข้าใจกันมากขึ้น ธันวาคมยังคงต้องดูแลแพรวา และบริหารบริษัท แต่เขาก็เริ่มที่จะแบ่งปันความรับผิดชอบและความสุขให้กับอรดา และอรดาเอง... เธอก็เริ่มที่จะเปิดใจให้กับความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นในหัวใจของเธอ บางที... โปรเจกต์รักที่เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่คาดฝันนี้ อาจจะนำพาไปสู่ความสุขที่แท้จริงสำหรับทุกคนก็ได้