ค่ำคืนนั้น พายุฝนยังคงโหมกระหน่ำไม่หยุด ราวกับจะสะท้อนถึงความปั่นป่วนในใจของพรรณราย เธออยู่ในชุดราตรีสีดำสนิท เดินตามรามิลเข้ามาในห้องสวีทสุดหรูที่เขาจองไว้ เสียงดนตรีแจ๊สเบาๆ คลอเคล้าไปกับแสงเทียนสลัว สร้างบรรยากาศที่ทั้งโรแมนติกและน่าอึดอัดในเวลาเดียวกัน “ทำไมคุณถึงพาฉันมาที่นี่คะ” พรรณรายถามเสียงห้วน พยายามรักษาระยะห่างจากเขา “ผมบอกแล้วไงว่าเราต้องฉลอง” รามิลตอบ พลางรินไวน์แดงใส่แก้ว “และเราก็ต้องคุยเรื่องธุรกิจกันให้ชัดเจนด้วย” “ฉันว่าเราคุยกันที่งานก็พอแล้วนะคะ” เธอปฏิเสธ “ไม่หรอก” รามิลยื่นแก้วไวน์ให้เธอ “การคุยเรื่องธุรกิจ โดยเฉพาะเรื่องของเรา มันต้องเป็นส่วนตัวกว่านี้” พรรณรายรับแก้วไวน์มาอย่างจำใจ เธอจิบเล็กน้อย รสชาติไวน์เข้มข้นบาดคอ ทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่าง “คุณรามิลคะ” เธอพยายามเปลี่ยนเรื่อง “ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงยอมรับข้อเสนอของฉัน” รามิลหัวเราะเบาๆ “คุณคิดว่าผมยอมรับเพราะเห็นแก่บริษัทคุณ หรือเพราะคุณสวย” “ฉันไม่รู้” เธอตอบตามตรง “คุณสวย” เขากล่าว “แต่ผมยอมรับข้อเสนอของคุณ เพราะผมเห็นโอกาสบางอย่าง” “โอกาสอะไรคะ” “โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดคุณไง” รามิลเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น “คุณรู้ไหม พรรณราย… ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน ฉันก็รู้สึกสนใจคุณแล้ว” “อย่าพูดอะไรที่น่ารังเกียจค่ะ” เธอผลักเขาออก “คุณมันก็แค่คู่แข่งที่น่ารังเกียจ” “คู่แข่งที่น่ารังเกียจ… ที่กำลังจะเสนอ ‘ข้อตกลง’ บางอย่างให้กับคุณ” รามิลยิ้ม “ข้อตกลงที่จะเปลี่ยน ‘ความแค้น’ ของเราให้กลายเป็น ‘ความรัก’” “คุณพูดเรื่องอะไร” เธอรู้สึกสับสน “ผมจะซื้อที่ดินผืนนั้นด้วยเงินสดจำนวนหนึ่ง” รามิลเริ่มอธิบาย “และส่วนที่เหลือ เราจะใช้สิทธิ์การถือหุ้นในบริษัทของคุณมาแลก” “นั่นคือสิ่งที่เราคุยกันแล้ว” “แต่มันยังมีข้อเสนอพิเศษอีกอย่าง” รามิลจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ผมจะให้คุณเป็นผู้บริหารโครงการพัฒนาที่ดินทั้งหมด แต่… คุณจะต้องมาทำงานที่บริษัทของผม” พรรณรายเบิกตากว้าง “อะไรนะคะ!” “คุณจะได้ควบคุมทุกอย่าง ได้ใช้ความสามารถของคุณอย่างเต็มที่” รามิลกล่าวต่อ “และคุณจะได้ใกล้ชิดผมมากขึ้น” “คุณมันบ้า!” เธอตะคอก “คุณคิดว่าฉันจะยอมไปทำงานกับคนที่ทำให้ครอบครัวฉันลำบากงั้นเหรอ!” “ครอบครัวของคุณกำลังลำบากเพราะคุณไม่ยอมรับความจริง” รามิลพูดเสียงเย็น “ถ้าคุณอยากจะกอบกู้บริษัทจริงๆ คุณต้องยอมรับข้อเสนอนี้” “ฉันจะหาทางเอง!” “คุณจะหาทางไหน” รามิลถาม “เงินทุนของคุณหมดแล้ว และถ้าคุณไม่ยอมรับข้อเสนอของผม ที่ดินผืนนั้นก็จะตกไปอยู่ในมือคู่แข่งคนอื่น ที่อาจจะไม่ได้ใจดีอย่างผม” พรรณรายเงียบไป เธอรู้ว่ารามิลพูดถูก บริษัทของเธออยู่ในภาวะวิกฤตจริงๆ และข้อเสนอของเขา แม้จะน่ารังเกียจ แต่มันก็เป็นทางออกเดียวที่เธอมี “คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่” เธอถามเสียงเครือ “ผมต้องการคุณ” รามิลตอบอย่างตรงไปตรงมา “ผมต้องการให้คุณมาอยู่ข้างๆ ผม” “เป็นไปไม่ได้!” “ทำไมจะเป็นไปไม่ได้” เขายิ้ม “คุณจำวันนั้นได้ไหม วันที่พ่อของคุณล้มละลาย” คำพูดของเขาเหมือนมีดที่กรีดแทงใจ “อย่าพูดถึงเรื่องนั้น!” “ผมจำได้ดี” รามิลกล่าวต่อ “ผมเห็นคุณยืนร้องไห้ อยู่ตรงนั้น… ผมอยากเข้าไปปลอบ แต่ผมทำไม่ได้” “คุณมันเลือดเย็น!” “ผมต้องทำ” รามิลถอนหายใจ “เพราะตอนนั้น… ผมก็แค่เห็นคุณเป็นคู่แข่ง” “แล้วตอนนี้ล่ะคะ” เธอถามอย่างมีความหวัง “ตอนนี้…” รามิลก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออีกครั้ง “ผมเห็นคุณเป็นมากกว่าคู่แข่ง” เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นประคองใบหน้าของเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก “ผม… ผมไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน” รามิลสารภาพ “แต่ผมรู้แค่ว่า… ผมไม่อยากเห็นคุณเสียใจอีกแล้ว” พรรณรายมองเข้าไปในดวงตาของเขา เธอเห็นความจริงใจบางอย่างในแววตานั้น แม้จะยากที่จะเชื่อ “คุณ… คุณกำลังหลอกฉันอยู่หรือเปล่า” เธอถามเสียงสั่น “ถ้าผมหลอกคุณ ผมจะบอกคุณแบบนี้ทำไม” รามิลโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ “ผมอยากให้คุณมาทำงานกับผม มาอยู่ใกล้ๆ ผม… และผมอยากจะทำให้คุณมีความสุข” “แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ” “ถ้าคุณไม่ยอม…” รามิลยิ้ม “ผมก็คงต้องบังคับ” “บังคับยังไง” เธอถามอย่างท้าทาย “ผมจะทำให้คุณตกหลุมรักผม” รามิลกระซิบข้างหูเธอ “แล้วคุณจะยอมมาเอง” ลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกัน พรรณรายรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่มองไม่เห็นระหว่างเธอและเขา สายฝนภายนอกยังคงโปรยปราย แต่ภายในห้องสวีทแห่งนี้ กำลังมีบางสิ่งบางอย่างที่อันตรายกว่าพายุฝน กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ “ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม” พรรณรายเอ่ยเสียงแผ่วเบา “คุณทำได้” รามิลพยุงใบหน้าของเธอขึ้น “และผมจะช่วยคุณ” เขาค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมา จุมพิตลงบนริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา พรรณรายตกใจ แต่ไม่ได้ขัดขืน สัมผัสอันอ่อนโยนนั้นทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจมากกว่าความโกรธ “ตกลงตามนี้นะ” รามิลผละออกเล็กน้อย “พรุ่งนี้คุณมายื่นใบสมัครที่บริษัทของผม” เขาจูบหน้าผากเธอ ก่อนจะปล่อยเธอให้ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางความสับสนและหัวใจที่เต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก รามิล เวนเจอร์ส กำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธออย่างสมบูรณ์แบบ และเธอก็ไม่รู้เลยว่านี่คือจุดเริ่มต้นของความรัก หรือจุดเริ่มต้นของหายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม.