อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณลลิตา” เสียงทักทายอันอ่อนโยนดังขึ้นจากพนักงานสาวคนหนึ่งที่เพิ่งเข้ามาในร้าน “สวนรัก” ดอกไม้นานาพันธุ์ส่งกลิ่นหอมอบอวล บรรยากาศภายในร้านอบอุ่น สบายตา ด้วยโทนสีพาสเทลที่ลลิตาเลือกสรรมาเป็นอย่างดี แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกใส เผยให้เห็นความงดงามของกลีบดอกไม้แต่ละดอกที่จัดวางอย่างประณีต ลลิตายิ้มรับ “อรุณสวัสดิ์จ้ะ วันนี้ร้านของเราดูสดใสเป็นพิเศษเลยนะ” เธอเดินตรวจตราความเรียบร้อยรอบร้าน มือเรียวสวยลูบไล้กลีบกุหลาบสีชมพูอ่อนอย่างทะนุถนอม ภาพของเธอกับร้านดอกไม้แห่งนี้ ช่างเข้ากันราวกับภาพวาดที่ถูกวาดขึ้นอย่างตั้งใจ “ใช่ค่ะคุณลลิตา ลูกค้าหลายคนโทรมาจองคิวตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ บางคนก็อยากจะเข้ามาดูดอกไม้ที่ร้านเป็นพิเศษ” พนักงานสาวกล่าวด้วยความตื่นเต้น “วันนี้วันเปิดร้านอย่างเป็นทางการ คนคงจะเยอะแน่ๆ เลยค่ะ” “ดีเลยจ้ะ ถ้าอย่างนั้นเราก็เตรียมตัวต้อนรับพวกเขาให้ดีที่สุดนะ” ลลิตากล่าว พลางหันไปมองภาพถ่ายครอบครัวที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ เป็นภาพของเธอกับวิรัช และคุณนายอนิสา ใบหน้าของทุกคนเปื้อนยิ้ม ภาพเหล่านั้นทำให้หัวใจของเธออบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด “คุณลลิตาคะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านนอกประตูร้าน ชายหนุ่มร่างสูงสง่าในชุดสูทที่ดูภูมิฐาน ก้าวเข้ามาในร้าน ใบหน้าของเขายิ้มแย้ม ดวงตาที่เคยฉายแววเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ กลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความภาคภูมิใจ “คุณวิรัช!” ลลิตาอุทานด้วยความดีใจ เธอเดินเข้าไปหาราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง “มาเช้าจังเลยค่ะ” “ผมก็อยากจะมาเป็นคนแรกๆ ที่ได้เห็นความฝันของคุณเป็นจริงนะ” วิรัชกล่าว พลางคว้ามือของลลิตามากุมไว้แน่น “ผมภูมิใจในตัวคุณมากเลยนะลลิตา” “ขอบคุณค่ะ” ลลิตากล่าว เสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความซาบซึ้ง “ถ้าไม่มีคุณ… ถ้าไม่มีกำลังใจจากทุกคน… หนูคงไม่มีวันนี้” “คุณไม่ต้องพูดแบบนั้น” วิรัชกระชับมือเธอ “คุณทำได้ด้วยตัวคุณเองทั้งหมด ผมแค่… เป็นกำลังใจให้คนที่ผมรัก” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของลลิตาเต้นแรง เธอเงยหน้ามองวิรัช ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน ราวกับจะสื่อสารความรู้สึกที่ไม่อาจเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ “เมื่อกี้คุณนทีเพิ่งโทรมานะครับ” วิรัชกล่าวต่อ “คุณภาคินถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตแล้วครับ เขาไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้อีก” “ดีจังเลยค่ะ” ลลิตากล่าวด้วยน้ำเสียงโล่งอก “อย่างน้อย… ความยุติธรรมก็ยังมีอยู่จริง” “ใช่ครับ” วิรัชพยักหน้า “และจากนี้ไป… ไม่มีอะไร… ที่จะมาขวางกั้นความสุขของเราได้อีกแล้ว” เขาก้มลงจูบหน้าผากของลลิตาเบาๆ ลลิตาหลับตาพริ้ม รับสัมผัสนั้นไว้ด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น “เอ่อ… คุณลลิตาคะ” พนักงานสาวเดินเข้ามาขัดจังหวะ “มีลูกค้ามาแล้วค่ะ” “อ้อ ได้เลยจ้ะ” ลลิตาผละออกจากวิรัชเล็กน้อย “เดี๋ยวเราไปต้อนรับพวกเขากันนะ” วันเปิดร้านผ่านไปอย่างรวดเร็วด้วยความคึกคัก ลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ทุกคนต่างชื่นชมความสวยงามของร้าน และฝีมือการจัดดอกไม้ของลลิตา เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย และรอยยิ้ม ทำให้ร้าน “สวนรัก” เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุข ช่วงบ่ายแก่ๆ ราเมศก็เดินทางมาที่ร้าน พร้อมกับช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ เขามองร้านดอกไม้แห่งนี้ด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข “ยินดีด้วยนะลลิตา” ราเมศกล่าว พลางยื่นช่อดอกไม้ให้ “สวยงามจริงๆ” “ขอบคุณค่ะคุณราเมศ” ลลิตายิ้มรับ “ยินดีที่คุณมานะคะ” “ผมดีใจที่เห็นคุณมีความสุขนะ” ราเมศกล่าว “ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ มีทั้งเรื่องร้ายๆ แล้วก็เรื่องดีๆ ผ่านเข้ามาเสมอ สิ่งสำคัญคือเราต้องผ่านมันไปให้ได้” “ใช่ค่ะ” ลลิตาเห็นด้วย “และคนรอบข้างก็สำคัญมากเช่นกัน” เธอมองไปยังวิรัชที่ยืนอยู่ข้างๆ ราเมศก็มองตามไปด้วย เขาเห็นแววตาของทั้งคู่ที่สื่อถึงความรักที่มั่นคง “ผม… เข้าใจแล้วล่ะ” ราเมศกล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ “ผมอวยพรให้คุณทั้งสองคนมีความสุขมากๆ นะ” “ขอบคุณค่ะคุณราเมศ” ลลิตากล่าว “ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย… บอกได้เสมอนะ” ราเมศกล่าว “ในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง” “ค่ะ” ลลิตาตอบรับ เมื่อราเมศกลับไป วิรัชก็โอบเอวของลลิตาไว้ “เขาเข้าใจแล้วนะ” “ค่ะ” ลลิตาซบหน้ากับไหล่ของวิรัช “รู้สึกดีจังเลยค่ะ ที่เราผ่านทุกอย่างมาได้” “และจากนี้ไป… เราจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป” วิรัชกล่าว พลางจุมพิตเรือนผมของเธอ คืนนั้น ลลิตาและวิรัชกลับมายังคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยเป็นสถานที่แห่งความเจ็บปวด บัดนี้กลับกลายเป็นสถานที่แห่งความรักที่กำลังจะเบ่งบาน “บ้านหลังนี้… ดูอบอุ่นขึ้นเยอะเลยนะ” ลลิตากล่าว พลางมองไปรอบๆ ห้องรับแขกที่ถูกจัดแต่งใหม่ให้ดูหรูหราแต่ก็ยังคงความอบอุ่น “ใช่สิ” วิรัชกล่าว “เพราะมีเธออยู่ตรงนี้ไง” เขากอดเธอไว้แน่น ลลิตารู้สึกถึงความปลอดภัย ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย “พรุ่งนี้… เราจะไปฮันนีมูนกันที่ทะเลนะคะ” วิรัชกระซิบข้างหูเธอ “จริงเหรอคะ!” ลลิตาหันมามองเขาด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย “หนูตื่นเต้นจังเลยค่ะ” “ผมก็ตื่นเต้นเหมือนกัน” วิรัชตอบ “เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง… โดยไม่มีเรื่องอะไรมารบกวนอีกแล้ว” เขาอุ้มเธอขึ้นและพาไปยังห้องนอนที่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ดอกกุหลาบสีแดงสดถูกจัดวางไว้อย่างงดงาม บรรยากาศโรแมนติกอบอวลไปทั่วห้อง “ผมรักคุณนะลลิตา” วิรัชกล่าว พลางจุมพิตริมฝีปากของเธออย่างอ่อนโยน “หนูก็รักคุณค่ะวิรัช” ลลิตาตอบรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ ค่ำคืนนั้นกลายเป็นค่ำคืนที่สองดวงใจที่เคยผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ มาด้วยกัน ได้หล่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามา