เช้าวันถัดมา พัฒน์ตัดสินใจที่จะเข้าไปที่บริษัทของพิมพ์ดาว เพื่อพูดคุยเรื่องธุรกิจกับเธอ เขารู้สึกว่าการได้เจอหน้ากันและพูดคุยกันแบบตรงไปตรงมา จะช่วยคลายความกังวลของเขาได้ เมื่อเขาไปถึง เขาพบว่าพิมพ์ดาวยังคงทำงานอย่างขะมักเขม้น "ไงครับคนเก่ง" พัฒน์เอ่ยทักทายเมื่อเข้าไปใกล้ พิมพ์ดาวหันมายิ้มให้ "มาแล้วเหรอคะ" "แล้ววันนี้…มีนัดสำคัญใช่ไหม" พัฒน์ถาม เขาพยายามทำเสียงให้เป็นปกติที่สุด "ใช่ค่ะ" พิมพ์ดาวตอบ "บ่ายโมงค่ะ" "ผม…อยากจะขอตามไปด้วยได้ไหม" พัฒน์ถามอย่างลังเล "เผื่อมีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้" พิมพ์ดาวยิ้มกว้าง "แน่นอนค่ะ ยินดีเลย" ทั้งสองคนใช้เวลาช่วงเช้าพูดคุยกันเรื่องงาน และพัฒน์ก็ได้เล่าถึงวิกฤตการณ์ที่บริษัทของเขากำลังเผชิญอยู่ พิมพ์ดาวรับฟังด้วยความเห็นอกเห็นใจและให้กำลังใจ "พิมพ์ดาวเชื่อว่าคุณพัฒน์จะผ่านมันไปได้ค่ะ" พิมพ์ดาวกล่าว "คุณเก่งและมีความสามารถมาก" "ขอบคุณนะ" พัฒน์รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาบ้าง เมื่อใกล้ถึงเวลา พิมพ์ดาวก็เตรียมตัวที่จะออกเดินทางไปยังสถานที่นัดหมาย พัฒน์ยืนรออยู่ข้างๆ เขาเห็นความกังวลเล็กน้อยที่ฉายอยู่บนใบหน้าของเธอ "ไม่ต้องห่วงนะ" พัฒน์จับมือพิมพ์ดาวเบาๆ "ผมจะอยู่ข้างๆ คุณเสมอ" พิมพ์ดาวยิ้ม "ขอบคุณค่ะ" ทั้งสองคนเดินทางมาถึงสถานที่นัดหมาย ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานที่ดูหรูหราโอ่อ่า พนักงานต้อนรับเข้ามาทักทายและพาพวกเขาไปยังห้องประชุม เมื่อเข้าไปในห้องประชุม พิมพ์ดาวก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่รออยู่ ไม่ใช่แค่คุณวินัยเพียงคนเดียว แต่ยังมีบุคคลอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างๆ คุณวินัย และเมื่อคนๆ นั้นหันมา พิมพ์ดาวก็แทบจะยืนไม่อยู่ "คุณ…คุณเอกภพ!" พิมพ์ดาวอุทานชื่อนั้นออกมาด้วยความตกตะลึง พัฒน์เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเอกภพ คนที่เคยเป็นคู่แข่งและมีปัญหากับครอบครัวเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ "คุณพิมพ์ดาว…คุณพัฒน์" เอกภพกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่จริงใจ "ยินดีที่ได้พบพวกคุณที่นี่" วินัยหันมามองพิมพ์ดาวด้วยรอยยิ้ม "คุณพิมพ์ดาวครับ ผมขอแนะนำคุณเอกภพ เขาเป็นหุ้นส่วนของผมครับ" พิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น "คุณเอกภพ…คุณมาทำอะไรที่นี่" พิมพ์ดาวถามเสียงสั่น "ผมมาเพื่อ…ช่วยคุณแม่ของคุณไงล่ะ" เอกภพตอบ "และแน่นอน…เพื่อผลประโยชน์ของผมด้วย" "คุณ…คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" พิมพ์ดาวถามด้วยความสับสน "ก็เรื่องการเข้ามาซื้อหุ้นของบริษัทคุณไงล่ะ" เอกภพอธิบาย "ผมได้เจรจากับคุณแม่ของคุณมาสักพักแล้ว และเราก็ตกลงกันได้เรียบร้อย" "แต่…แม่ไม่เคยบอกพิมพ์ดาวเลย" พิมพ์ดาวกล่าว "นั่นเพราะแม่ของคุณ…ไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกหลอก" เอกภพหัวเราะ "ผมใช้โอกาสที่ครอบครัวคุณกำลังมีปัญหาทางการเงิน เพื่อเข้ามาควบคุมธุรกิจของพวกคุณ" พิมพ์ดาวรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น เธอหันไปมองพัฒน์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "แล้ว…คุณวินัยล่ะคะ" พิมพ์ดาวถาม "คุณวินัย…เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งของผมครับ" เอกภพกล่าว "เขาช่วยผมในการเจรจา และหลอกล่อให้คุณเชื่อใจ" "ทั้งหมดนี่…เป็นแผนการของคุณงั้นเหรอ" พัฒน์ถามด้วยความโกรธ "ใช่" เอกภพตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน "ผมต้องการจะแก้แค้นคุณ และครอบครัวของคุณ" "แก้แค้นเรื่องอะไร" พัฒน์ถาม "เรื่องในอดีตไงล่ะ" เอกภพกล่าว "เรื่องที่พ่อของคุณเคยทำกับพ่อของผม" พิมพ์ดาวมองพัฒน์ด้วยความตกใจ เธอไม่เคยรู้เรื่องราวความบาดหมางในอดีตระหว่างครอบครัวของพวกเขาเลย "แล้ว…แล้วคุณรู้ได้อย่างไรว่าพิมพ์ดาวกับคุณพัฒน์…" พิมพ์ดาวถามต่อ "ผมรู้ทุกอย่าง" เอกภพยิ้ม "ผมรู้ว่าคุณกำลังมีความสัมพันธ์กัน และผมก็รู้ว่าการทำลายความสัมพันธ์ของคุณ คือวิธีที่ดีที่สุดในการแก้แค้นคุณ" "คุณมัน…คนเลว!" พัฒน์ตะคอก "ผมกำลังทำในสิ่งที่จำเป็น" เอกภพกล่าว "และผมก็จะได้ในสิ่งที่ผมต้องการ" พิมพ์ดาวมองเอกภพด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง เธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจ แม้ว่าเธอจะไม่เคยไว้ใจเอกภพมาก่อน แต่การที่เขาเข้ามาแทรกแซงความสัมพันธ์ของเธอกับพัฒน์ ก็ทำให้เธอรู้สึกโกรธแค้นอย่างรุนแรง "พิมพ์ดาว…ไม่เชื่อ" พิมพ์ดาวพูดเสียงเบา "ว่าคุณพัฒน์จะทำแบบนั้น" "ตอนนี้คุณอาจจะยังไม่เชื่อ" เอกภพกล่าว "แต่สักวันคุณจะรู้ความจริง" พัฒน์กุมมือพิมพ์ดาวไว้แน่น "ผมขอโทษนะพิมพ์ดาว" เขาพูด "ผมไม่รู้ว่าเขาจะมาที่นี่" "ไม่เป็นไรค่ะ" พิมพ์ดาวตอบ "พิมพ์ดาวเชื่อใจคุณค่ะ" เอกภพหัวเราะ "ความเชื่อใจ…เป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนเสมอ" การเผชิญหน้าครั้งนี้ ทำให้ความจริงอันน่าตกใจปรากฏขึ้น เบื้องหลังแผนการลงทุนที่พิมพ์ดาวคาดหวังว่าจะช่วยครอบครัว กลับกลายเป็นกับดักที่เอกภพวางไว้ เพื่อแก้แค้นทั้งครอบครัวของพิมพ์ดาว และครอบครัวของพัฒน์ ความสัมพันธ์ที่กำลังจะงอกงามของทั้งคู่ กำลังถูกทดสอบด้วยมรสุมครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา