“คุณเอกภพ คุณกำลังจะทำอะไร!” พัฒน์ตะโกนถาม เขาพุ่งเข้าไปจะคว้าแขนเอกภพ แต่คุณวินัยเข้ามาขวางไว้เสียก่อน “คุณปล่อยผมนะคุณวินัย!” “ใจเย็นๆ ก่อนครับคุณพัฒน์” วินัยกล่าว “เราต้องตั้งสติ” พิมพ์ดาวยืนตัวสั่น เธอไม่เข้าใจว่าเอกภพจะเปิดเผยความลับอะไรเกี่ยวกับตัวเธอ “คุณเอกภพ คุณหมายถึงความลับอะไร” เธอถามเสียงสั่น เอกภพหันมายิ้มให้เธอ “ความลับเกี่ยวกับ…ที่มาของเงินทุนในการก่อตั้งบริษัทของคุณไงล่ะ พิมพ์ดาว” คำพูดนั้นทำเอาพิมพ์ดาวยิ่งตกใจ “เงินทุน…” เธอพึมพำ “ใช่” เอกภพกล่าว “เงินทุนที่คุณได้รับมาอย่างไม่ถูกต้อง” “ไม่ถูกต้อง!” พิมพ์ดาวอุทาน “คุณพูดเรื่องอะไร! พ่อของฉันเป็นคนหาเงินทุนนั้นมาให้!” “พ่อของคุณ” เอกภพหัวเราะ “ใช่ พ่อของคุณ…แต่เงินนั้นมาจากไหน” เขาหันไปมองพัฒน์ “คุณพัฒน์ คุณรู้เรื่องนี้ดีใช่ไหม” พัฒน์นิ่งเงียบ เขาจำได้ว่าเคยมีคนพยายามจะปล่อยข่าวเรื่องที่มาของเงินทุนในการก่อตั้งบริษัทของพิมพ์ดาวมาก่อน แต่ข่าวก็เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่เคยคิดว่าเอกภพจะรู้เรื่องนี้ “ผม…ผมไม่ทราบว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร” เขาตอบอย่างอ้อมแอ้ม “อย่ามาโกหกผมเลยคุณพัฒน์” เอกภพกล่าว “ผมรู้ดีว่าเงินทุนเหล่านั้นมาจากแหล่งที่…ไม่น่าไว้วางใจ” “แหล่งไหน!” พิมพ์ดาวถาม “บอกมาสิ!” “มันมาจาก…พ่อเลี้ยงของคุณไงล่ะ” เอกภพกล่าว “พ่อเลี้ยงของคุณที่เคยมีประวัติค้ายาเสพติด” คำพูดนั้นทำเอาพิมพ์ดาวแทบทรุดลงกับพื้น “ไม่จริง!” เธอร้องเสียงหลง “พ่อเลี้ยงของฉัน…ท่านเสียชีวิตไปแล้ว! แล้วท่านก็ไม่ใช่คนแบบนั้น!” “จริงหรือครับ” เอกภพเลิกคิ้ว “ผมมีหลักฐานนะ พิมพ์ดาว” เขากล่าวพลางหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋า “เอกสารเหล่านี้ยืนยันว่าเงินทุนส่วนใหญ่ที่ใช้ในการก่อตั้งบริษัทของคุณ มาจากบัญชีของพ่อเลี้ยงของคุณ ซึ่งเป็นที่รู้กันว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจผิดกฎหมาย” พิมพ์ดาวมองซองเอกสารนั้นด้วยความหวาดหวั่น เธอจำได้ว่าพ่อเลี้ยงของเธอเคยมีประวัติที่ไม่ดีมาก่อน แต่หลังจากนั้นเขาก็พยายามจะกลับตัวกลับใจ และตอนที่ท่านเสียชีวิตไป เธอก็ยังคงยึดมั่นในความดีที่ท่านเคยทำ “คุณ…คุณใส่ร้ายท่าน!” เธอตะโกน “ผมไม่ได้ใส่ร้าย” เอกภพตอบ “ผมมีพยาน มีเอกสารครบถ้วน” พัฒน์มองพิมพ์ดาวด้วยความเป็นห่วง เขารู้ดีว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่อเธอมากเพียงใด “คุณเอกภพ คุณกำลังจะทำลายชีวิตคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง” เขาพูด “ผมแค่กำลังเปิดเผยความจริง” เอกภพกล่าว “และแน่นอนว่าการเปิดเผยความจริงนี้จะทำให้บริษัทของคุณ พิมพ์ดาว ต้องสั่นคลอนอย่างแน่นอน” “คุณมันเลวร้ายที่สุด!” พิมพ์ดาวกรีดร้อง “ผมแค่เล่นเกมตามกติกา” เอกภพกล่าว “ตอนนี้คุณก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริง” “คุณวินัยครับ” พัฒน์หันไปหาคุณวินัย “คุณรู้เรื่องนี้มาตลอดเลยใช่ไหมครับ” วินัยถอนหายใจ “ผมทราบเพียงบางส่วนครับคุณพัฒน์” เขาตอบ “ผมทราบว่ามีปัญหาเกี่ยวกับแหล่งที่มาของเงินทุนในการก่อตั้งบริษัทของคุณพิมพ์ดาว แต่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะรุนแรงถึงขนาดนี้” “แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกผม!” พัฒน์ถาม “ผมไม่แน่ใจในข้อมูลครับ” วินัยกล่าว “และผมก็ไม่อยากจะสร้างความเข้าใจผิด” “แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ความเข้าใจผิดแล้ว!” พัฒน์ชี้ไปที่เอกภพ “คุณเอกภพกำลังจะใช้เรื่องนี้ทำลายบริษัทของผม และบริษัทของพิมพ์ดาว!” “ผมกำลังจะทำให้มันโปร่งใสต่างหาก” เอกภพกล่าว “และความโปร่งใสนั้น จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่” พิมพ์ดาวทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เธอรู้สึกอ่อนแรงไปทั้งตัว น้ำตาไหลอาบแก้ม “ทำไม…ทำไมเรื่องมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้” “พิมพ์ดาว…” พัฒน์เดินเข้าไปหาเธอ “ผมจะอยู่ตรงนี้กับคุณ” “คุณพัฒน์…” พิมพ์ดาวมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ฉัน…ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว” “เราจะผ่านมันไปด้วยกัน” พัฒน์ปลอบประโลม “ผมจะไม่ยอมให้คุณเอกภพทำร้ายคุณได้” เอกภพหัวเราะ “คุณแน่ใจหรือครับคุณพัฒน์” เขาถาม “คุณเองก็กำลังจะถูกผมเข้าซื้อกิจการเช่นกัน” “ผมจะสู้จนถึงที่สุด” พัฒน์กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “ดี” เอกภพยิ้ม “ผมชอบความท้าทาย” เขากล่าว “แต่ก่อนอื่น ผมขอเตือนคุณ พิมพ์ดาว” เขาก้มลงมองเธอ “ถ้าคุณไม่ยอมรับข้อเสนอของผม การเปิดเผยความจริงทั้งหมดนี้…จะเกิดขึ้นภายใน 24 ชั่วโมง” พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความหวาดกลัว “คุณ…คุณจะทำจริงๆ เหรอ” “ผมทำแน่” เอกภพตอบ “เว้นแต่…คุณจะยอมทำตามที่ผมต้องการ” “ฉันไม่มีวันยอม!” พิมพ์ดาวตะโกน “งั้นก็เตรียมตัวรับผลที่จะตามมาได้เลย” เอกภพกล่าวพลางหันไปหาคุณวินัย “คุณวินัย ผมขอตัวก่อนนะครับ” เขากล่าว “ผมหวังว่าเราจะได้คุยกันเรื่องข้อตกลงอีกครั้งในเร็วๆ นี้” เมื่อเอกภพเดินจากไป ความเงียบก็เข้าปกคลุมห้องประชุม พิมพ์ดาวนั่งนิ่ง น้ำตายังคงไหลไม่หยุด พัฒน์นั่งลงข้างๆ เธอ กุมมือเธอไว้แน่น “พิมพ์ดาว…” พัฒน์เรียกชื่อเธอ “ฉัน…ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีคุณพัฒน์” พิมพ์ดาวพูดเสียงแผ่วเบา “ฉันกลัว” “ไม่ต้องกลัวนะ” พัฒน์บอก “ผมจะอยู่ข้างคุณเสมอ” คุณวินัยถอนหายใจ “คุณพิมพ์ดาว คุณต้องตัดสินใจให้ดี” เขากล่าว “การยอมรับข้อเสนอของคุณเอกภพ อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดในสถานการณ์นี้” “ทางออกที่ดีที่สุด!” พิมพ์ดาวหันไปมองคุณวินัยด้วยความไม่เชื่อ “ที่คุณจะให้ฉันยอมเสียศักดิ์ศรี ยอมให้คนเลวอย่างคุณเอกภพมาทำลายทุกอย่างที่เราสร้างมาอย่างนั้นเหรอคะ!” “มันไม่ใช่แค่เรื่องศักดิ์ศรีนะคุณพิมพ์ดาว” วินัยอธิบาย “มันคืออนาคตของธุรกิจ และอาจจะรวมถึงอนาคตของบริษัทคุณพัฒน์ด้วย” พิมพ์ดาวยิ่งรู้สึกสิ้นหวัง เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี ควรจะทำอย่างไรดี