พัฒน์มองพิมพ์ดาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ เขาเห็นแววตาของเธอที่สะท้อนความรู้สึกไม่ต่างจากเขา ความกลัว ความหวัง และความสับสน “ผมรู้ว่ามันอาจจะฟังดูยาก คุณพิมพ์ดาว…แต่ผมไม่อยากจะเล่นละครนี้อีกต่อไปแล้ว ผมไม่อยากจะแสร้งทำเป็นคนที่ผมไม่ใช่ในความสัมพันธ์ของเราอีกแล้ว” เขาหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย “ผม…ผมคิดว่าผมเริ่มรักคุณเข้าแล้วจริงๆ ครับ” คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ดาวถึงกับอึ้งไป เธอไม่เคยคาดคิดว่าพัฒน์จะพูดอะไรแบบนี้ออกมา ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาในหัวใจจนเธอแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอพยายามรวบรวมสติ และมองเข้าไปในดวงตาของพัฒน์ “คุณพัฒน์คะ…พิมพ์ดาวก็…พิมพ์ดาวก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ” น้ำเสียงของเธอเบาหวิว แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ “ตลอดเวลาที่ผ่านมา…แม้ว่ามันจะเริ่มต้นจากการหลอกลวง แต่พิมพ์ดาวก็มีความสุขมากจริงๆ ที่ได้อยู่ข้างๆ คุณพัฒน์” “คุณพิมพ์ดาวครับ” พัฒน์เอื้อมมือไปกุมมือของเธอไว้ เขาบีบมือเธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม “ผมรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยสำหรับคุณ ผมทำผิดไปมากที่ทำให้คุณต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมจริงจังกับความรู้สึกนี้มากๆ” “แล้ว…แล้วคุณแม่ของคุณพัฒน์ล่ะคะ” พิมพ์ดาวถามด้วยความกังวล “ท่านจะคิดยังไง ถ้าท่านรู้ความจริง” “เรื่องคุณแม่…ผมจะค่อยๆ อธิบายให้ท่านฟังครับ” พัฒน์ตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะบอกท่านว่า ผมรักคุณพิมพ์ดาวจริงๆ ไม่ใช่แค่การแสดง ผมจะทำให้ท่านเข้าใจ” “แต่…แล้วแผนเดิมของคุณพัฒน์ล่ะคะ” พิมพ์ดาวถามต่อ “คุณพัฒน์เคยบอกว่าต้องการใช้พิมพ์ดาวเพื่อ…เพื่ออะไรสักอย่าง” พัฒน์หลับตาลงครู่หนึ่ง เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องมาพูดถึงแผนการเดิมของตัวเองอีก “เรื่องนั้น…เป็นเรื่องที่ผมทำผิดไปจริงๆ ครับ” เขาเปิดตาขึ้นมามองพิมพ์ดาว “ผมยอมรับว่าตอนแรก ผมมีแผนการบางอย่าง แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป เมื่อผมได้ใช้เวลาอยู่กับคุณ ได้รู้จักตัวตนของคุณ ได้เห็นรอยยิ้มของคุณ ได้เห็นเวลาที่คุณทุ่มเทให้กับงาน…ผมรู้ว่าผมรักคุณ คุณพิมพ์ดาว ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่ผมสร้างขึ้นมาเพื่อแผนการอะไรบางอย่าง” “คุณพัฒน์คะ” พิมพ์ดาวกุมมือของพัฒน์ไว้แน่น “พิมพ์ดาวก็…พิมพ์ดาวก็รู้สึกดีกับคุณพัฒน์เหมือนกันค่ะ” น้ำเสียงของเธออ่อนหวาน “แต่พิมพ์ดาวก็กลัว…กลัวว่าถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย ทุกอย่างจะพังทลายไปหมด” “เราจะค่อยๆ แก้ไขมันไปด้วยกันนะครับ” พัฒน์กล่าว “ผมจะไม่ปล่อยมือคุณไปไหนแน่” บทสนทนาของทั้งสองดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่ พวกเขาแลกเปลี่ยนความรู้สึกที่แท้จริงที่เก็บซ่อนไว้ภายในใจมานาน ความกลัว ความหวัง และความมุ่งมั่นที่จะประคับประคองความสัมพันธ์นี้ให้ผ่านพ้นอุปสรรคไปให้ได้ “ผมอยากจะขอโอกาสคุณอีกครั้งนะครับคุณพิมพ์ดาว” พัฒน์มองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ความรู้สึกของผม ให้โอกาสเราได้สร้างความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความจริงใจจริงๆ” พิมพ์ดาวมองพัฒน์ด้วยแววตาที่ซับซ้อน เธอยังคงมีความกังวลอยู่บ้าง แต่ความจริงใจที่ฉายชัดในดวงตาของพัฒน์ก็ทำให้เธอเริ่มเชื่อมั่น “พิมพ์ดาว…พิมพ์ดาวก็หวังว่าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้นะคะ” “ผมจะทำให้คุณมั่นใจ” พัฒน์ยิ้ม “และหลังจากนี้…ผมจะพยายามทำความเข้าใจกับคุณแม่ให้มากที่สุด เพื่อให้ท่านยอมรับในตัวคุณ” “ขอบคุณนะคะคุณพัฒน์” พิมพ์ดาวยิ้มออกมาบางๆ “พิมพ์ดาวดีใจที่ได้คุยกับคุณพัฒน์ในวันนี้” “ผมก็ดีใจเหมือนกันครับ” พัฒน์ตอบ “วันนี้น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของเรานะครับ” เมื่อกลับถึงบ้าน พิมพ์ดาวยังคงคิดวนเวียนอยู่กับบทสนทนากับพัฒน์ เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้เปิดใจพูดคุยกัน แต่ในขณะเดียวกันก็อดกังวลไม่ได้กับอนาคตข้างหน้า การที่ความสัมพันธ์เริ่มต้นจากการหลอกลวงนั้น ย่อมต้องมีอุปสรรคตามมามากมาย เธอได้แต่ภาวนาในใจขอให้ความรักครั้งนี้แข็งแกร่งพอที่จะผ่านทุกสิ่งไปได้ พัฒน์เองก็เช่นกัน เขารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก การได้บอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไปทำให้เขารู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้พิมพ์ดาวมีความสุข และเพื่อให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองได้รับการยอมรับจากสังคมและครอบครัว เช้าวันต่อมา พัฒน์ตัดสินใจเข้าไปพบคุณหญิงอรทัย คุณแม่ของเขา เขาเตรียมตัวอย่างดี และคิดทบทวนคำพูดที่จะพูดกับท่านอยู่หลายครั้ง “คุณแม่ครับ” พัฒน์เอ่ยขึ้นเมื่อเข้าไปในห้องนั่งเล่น “ลูกมีเรื่องอยากจะปรึกษาคุณแม่ครับ” คุณหญิงอรทัยเงยหน้าขึ้นจากนิตยสาร เธอเห็นแววตาจริงจังของลูกชาย “มีอะไรหรือจ๊ะพัฒน์ หน้าตาเครียดเชียว” “คือ…เรื่องพิมพ์ดาวครับคุณแม่” พัฒน์เริ่มกล่าว “ลูก…ลูกไม่ได้คบกับพิมพ์ดาวเพราะแค่การแสดงอีกต่อไปแล้วครับ” คุณหญิงอรทัยวางนิตยสารลง “หมายความว่ายังไงจ๊ะ” “ลูก…ลูกรักพิมพ์ดาวจริงๆ ครับคุณแม่” พัฒน์พูดออกไปอย่างตรงไปตรงมา “ลูกรู้ว่าตอนแรกเราอาจจะไม่ได้เริ่มต้นด้วยความจริงใจทั้งหมด แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ลูกได้รู้จักหัวใจของพิมพ์ดาว ได้เห็นความดีงามของเขา ลูกรู้ว่าลูกไม่อยากเสียเขาไป” คุณหญิงอรทัยนิ่งไปสักพัก เธอพิจารณาคำพูดของลูกชาย “พัฒน์แน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังหลอกตัวเอง” “ลูกแน่ใจครับคุณแม่” พัฒน์ตอบเสียงหนักแน่น “ลูกอยากจะขอโอกาสให้ลูกกับพิมพ์ดาวได้คบกันจริงๆ ครับ” คุณหญิงอรทัยถอนหายใจเบาๆ “แม่เห็นนะว่าพัฒน์รักพิมพ์ดาวมากแค่ไหน จากที่เขาแสดงออกเวลาอยู่ด้วยกัน แต่แม่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เรื่องราวความสัมพันธ์ของพวกเธอ มันดู…ซับซ้อนเกินไป” “ลูกจะอธิบายให้คุณแม่ฟังทุกอย่างครับ” พัฒน์กล่าว “ลูกจะพิสูจน์ให้คุณแม่เห็นว่า พิมพ์ดาวเป็นผู้หญิงที่ดีจริงๆ” พัฒน์ใช้เวลาอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้คุณแม่ฟังอย่างละเอียด เริ่มตั้งแต่จุดเริ่มต้นของการหลอกลวง ไปจนถึงความรู้สึกที่แท้จริงที่เขามีต่อพิมพ์ดาว เขาเล่าถึงความดีงามของพิมพ์ดาวที่เขาได้สัมผัสมาตลอด เขาหวังว่าคุณแม่จะเข้าใจและยอมรับ