แพรวาและอนาวินตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับนลินโดยตรง พวกเขารู้ดีว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้อาจจะนำมาซึ่งความขัดแย้งที่รุนแรง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถปล่อยให้เรื่องราวบานปลายไปได้มากกว่านี้ พวกเขาต้องการคำอธิบาย และต้องการหยุดยั้งแผนการของนลิน ทั้งสองนัดพบนลินที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว แพรวาและอนาวินนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ในขณะที่นลินเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ "มีเรื่องอะไรเหรอ?" นลินถามขณะที่เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้าม "ถึงได้นัดฉันออกมาเจอ" "เราอยากคุยกับคุณเรื่องบริษัทของเรา" แพรวาเริ่มพูด น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความจริงจัง นลินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "บริษัทของคุณ? เกี่ยวอะไรกับฉัน?" "คุณก็รู้ดีว่าเกี่ยวกับอะไร" อนาวินพูดแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเย็นชา "คุณกำลังพยายามทำลายบริษัทของแพรวาอยู่ใช่ไหม?" นลินหัวเราะในลำคอ "คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ" "อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเลยนลิน" แพรวาพูดเสียงเข้ม "นลินเห็นคุณส่งเอกสารให้คนแปลกหน้า และก็ได้ยินคุณพูดถึงแผนการบางอย่าง" สีหน้าของนลินเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงรักษาท่าทีเย็นชาไว้ได้ "เป็นไปไม่ได้ คุณคงเข้าใจผิด" "เราได้สืบประวัติของคุณแล้ว" อนาวินกล่าว "เรารู้ว่าครอบครัวของคุณเคยเป็นเจ้าของบริษัทเวียงแก้ว และมันก็ล้มละลายไปเพราะบริษัทของครอบครัวแพรวาในอดีต" เมื่อได้ยินดังนั้น นลินก็เงียบไป สีหน้าของเขากลับกลายเป็นซีดเผือดราวกับถูกตบหน้า ภาพความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมาในหัวของเขา "ครอบครัวของคุณสูญเสียทุกอย่างเพราะความเห็นแก่ตัวของคนบางคน" แพรวาพูดต่อ น้ำเสียงของเธออ่อนลงเล็กน้อย "แต่การที่คุณทำแบบนี้ มันไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะ" "มันไม่ใช่แค่การแก้แค้น" นลินตอบเสียงเบา "มันคือการทวงความยุติธรรมให้กับครอบครัวของฉัน" "ความยุติธรรมเหรอ?" อนาวินสวนกลับ "คุณกำลังทำลายชีวิตคนอื่นเพื่อความยุติธรรมของคุณอย่างนั้นเหรอ?" "พวกเขาสมควรได้รับมัน" นลินพูดเสียงแข็ง "ครอบครัวของฉันต้องทนทุกข์ทรมานมานานหลายปี" "แต่เราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนั้นเลยนะ" แพรวาพยายามอธิบาย "นั่นมันเกิดขึ้นนานมากแล้ว" "แต่คุณก็ยังคงได้รับผลประโยชน์จากมันอยู่ดี" นลินพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขมขื่น "คุณก็ยังคงใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ในขณะที่ครอบครัวของฉันต้องลำบาก" "เราไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน" แพรวาตอบ "ถ้าเรารู้ เราคงจะช่วยคุณแล้ว" "ช่วยฉัน?" นลินหัวเราะเยาะ "คุณจะช่วยฉันได้ยังไง ในเมื่อคุณก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา" "เรากำลังพยายามแก้ไขมันอยู่" อนาวินกล่าว "เราพร้อมที่จะชดใช้ให้กับครอบครัวของคุณ" "ชดใช้เหรอ?" นลินส่ายหน้า "มันสายเกินไปแล้ว" "มันไม่เคยสายเกินไปหรอกนลิน" แพรวาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน "เราสามารถหาทางออกร่วมกันได้" นลินมองแพรวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความเจ็บปวด เขาไม่เคยคิดเลยว่าแพรวาจะมีความเมตตาต่อเขาเช่นนี้ "ฉัน… ฉันไม่รู้จะทำยังไง" นลินพูดเสียงแผ่วเบา "ทุกอย่างมันซับซ้อนเกินไป" "เราจะช่วยคุณ" อนาวินกล่าว "แต่คุณต้องเลิกทำร้ายแพรวาเสียก่อน" นลินเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำลังตัดสินใจ ระหว่างความแค้นในอดีต กับโอกาสในการเริ่มต้นใหม่ "ฉัน… ฉันต้องการเวลา" นลินกล่าวในที่สุด "ฉันต้องการเวลาที่จะคิด" "เราจะให้เวลาคุณ" แพรวาตอบ "แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรที่จะทำร้ายเราอีก" นลินพยักหน้าช้าๆ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน "ฉันขอตัวก่อน" เมื่อนลินเดินออกไป แพรวากับอนาวินก็มองหน้ากันด้วยความโล่งใจ แต่พวกเขาก็ยังคงกังวลว่านลินจะตัดสินใจอย่างไรต่อไป "เขาจะยอมรับข้อเสนอของเราไหม?" แพรวาถาม "ฉันก็ไม่แน่ใจ" อนาวินตอบ "แต่เราก็ได้เปิดโอกาสให้เขาแล้ว" ทั้งสองรู้ดีว่านี่อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม ความลับในอดีตของนลินอาจจะนำมาซึ่งบทสรุปที่คาดไม่ถึง