หลังจากเผชิญหน้ากับนลิน แพรวาและอนาวินก็กลับมายังคฤหาสน์ของอนาวินด้วยความรู้สึกที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ แม้จะสามารถหยุดยั้งแผนการบางส่วนของนลินไว้ได้ แต่ความรู้สึกไม่ปลอดภัยก็ยังคงเกาะกุมจิตใจของทั้งสองคน นลินเป็นคนที่คาดเดาได้ยาก และการที่เธอถูกเปิดโปงก็อาจจะยิ่งทำให้เธอคลุ้มคลั่งและหาทางแก้แค้นที่คาดไม่ถึง "คุณแน่ใจนะว่าเราจะรับมือกับเธอได้?" แพรวาถามขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งอยู่ริมระเบียง มองออกไปยังสวนสวยยามเย็น แสงสีทองของพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ทาบทอประกายสุดท้ายของวัน อนาวินพยักหน้า "เราจะรับมือกับมัน แพรวา เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" เขาโอบไหล่แพรวาเบาๆ "แต่เราก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น" "ฉันกังวลว่าเธออาจจะเปิดเผยความลับของเรา" แพรวากล่าว "ความลับที่เกี่ยวกับการที่ฉันมาจากโลกอื่น" "ถ้าเธอทำ เราก็ต้องหาทางรับมือ" อนาวินตอบ "แต่ฉันเชื่อว่าเธอเองก็มีเรื่องที่ต้องกังวลมากกว่านั้น" "หมายความว่ายังไงคะ?" "นลินไม่ได้ทำงานคนเดียว" อนาวินอธิบาย "ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าเธอมี 'นาย' อยู่เบื้องหลัง คอยชักใยเธออยู่" แพรวานิ่งอึ้ง "นาย... งั้นก็หมายความว่ายังมีคนอื่นอีก?" "เป็นไปได้สูง" อนาวินกล่าว "คนที่มองเห็นว่าเราสองคนกำลังจะประสบความสำเร็จ และพยายามจะหาทางขัดขวาง" "แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือคนๆ นั้น?" แพรวาถามอย่างกังวล "นั่นคือสิ่งที่เราต้องสืบหา" อนาวินตอบ "แต่ตอนนี้ เราต้องจัดการกับนลินให้เด็ดขาดก่อน" ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนา เสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านหลังก็ทำให้ทั้งคู่หันไปมอง ท่ามกลางแสงสลัวของยามเย็น ร่างของมาลี แม่บ้านคนสนิทของอนาวินก็ปรากฏกายขึ้น เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น สายตาของเธอดูแปลกไปจากปกติ "คุณมาลี มีอะไรหรือเปล่าคะ?" แพรวาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย มาลีค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ "คุณหนูคะ ดิฉันมีเรื่องจะเรียนให้ท่านอนาวินทราบค่ะ" อนาวินขมวดคิ้ว "มีอะไรว่ามาสิมาลี" "เรื่องของคุณนลินค่ะ" มาลีกล่าวเสียงเบา "ดิฉันเห็นคุณนลินแอบพบกับชายคนหนึ่งเมื่อคืนนี้ค่ะ ที่ห้องเก็บของเก่าด้านหลังคฤหาสน์" แพรวาและอนาวินมองหน้ากันอย่างตกใจ "ใคร?" อนาวินถาม "ดิฉันไม่แน่ใจค่ะท่านอนาวิน เขาดูเหมือนคนแปลกหน้า ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน" มาลีตอบ "แต่ที่คุณนลินคุยกับเขา... ฟังดูไม่น่าไว้วางใจเลยค่ะ" "คุยเรื่องอะไร?" แพรวาถามอย่างร้อนรน "เหมือนจะเกี่ยวกับการส่งมอบเอกสารบางอย่างค่ะ" มาลีอธิบาย "และคุณนลินก็พูดถึงเรื่องที่จะต้องจัดการกับคุณแพรวาให้ได้" หัวใจของแพรวาเต้นแรง เธอรู้ทันทีว่านี่คือสิ่งที่เธอและอนาวินกำลังกังวลอยู่ "คุณแน่ใจนะมาลี?" "แน่ใจค่ะคุณแพรวา" มาลีตอบหนักแน่น "ดิฉันแอบฟังอยู่พักหนึ่งเลยค่ะ" "แล้วคุณมาลี..." อนาวินถามอย่างลังเล "คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ได้เข้าใจผิด?" "ไม่เลยค่ะท่านอนาวิน" มาลีตอบ "ดิฉันได้ยินคุณนลินพูดชัดเจนเลยค่ะว่า 'ฉันจะจัดการกับคุณแพรวาให้เรียบร้อย แล้วเราก็จะได้สิ่งที่ต้องการ'" คำพูดของมาลีทำให้ทั้งแพรวาและอนาวินรู้สึกหนาวสะท้าน แม้จะคาดการณ์ไว้แล้วว่านลินจะต้องหาทางแก้แค้น แต่การได้ยินคำพูดเหล่านั้นจากปากมาลี ก็ยิ่งทำให้สถานการณ์ดูเลวร้ายลงไปอีก "ขอบคุณมากนะมาลี" อนาวินกล่าว "คุณทำได้ดีมาก" มาลียิ้มบางๆ "ดิฉันยินดีค่ะท่านอนาวิน ดิฉันอยู่รับใช้ท่านมานาน ดิฉันไม่อยากเห็นใครมาทำร้ายท่านกับคุณแพรวา" หลังจากมาลีจากไป แพรวาก็หันไปมองอนาวินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล "เราต้องทำอะไรสักอย่างนะอนาวิน" "แน่นอน" อนาวินตอบ "แต่ก่อนอื่น เราต้องรู้ว่านลินกำลังจะส่งมอบเอกสารอะไร แล้วใครคือคนที่เธอจะส่งมอบให้" "แล้วเราจะรู้ได้ยังไง?" แพรวาถาม "เราต้องไปที่ห้องเก็บของเก่า" อนาวินกล่าว "เราต้องหาหลักฐาน" ทั้งสองคนเดินเข้าไปยังห้องเก็บของเก่าที่มาลีกล่าวถึง มันเป็นห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่นและของเก่าที่ถูกทิ้งไว้ บรรยากาศภายในห้องดูอึมครึมและน่าขนลุก แพรวาจุดไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือ ส่องไปตามมุมต่างๆ ของห้อง "ดูนี่สิ" อนาวินชี้ไปที่พื้นห้อง เขาเห็นรอยเท้าที่เปื้อนฝุ่น ซึ่งบ่งบอกว่าเพิ่งมีคนเข้ามาในห้องนี้ไม่นาน "เราน่าจะเข้ามาเร็วกว่านี้" แพรวากล่าวอย่างเสียดาย "ไม่เป็นไร" อนาวินตอบ "เรายังมีเวลา" ทั้งสองเริ่มค้นหาหลักฐานอย่างละเอียด พวกเขาตรวจสอบข้าวของต่างๆ ที่วางระเกะระกะอยู่ทั่วห้อง จนกระทั่งอนาวินไปพบกับกล่องไม้เก่าๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้กองผ้าใบ "กล่องนี้ดูน่าสงสัย" อนาวินกล่าว เขาลองเปิดกล่องออก ภายในกล่องนั้น เต็มไปด้วยเอกสารเก่าๆ และรูปถ่ายมากมาย แพรวาหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นรูปของอนาวินในวัยเด็ก กำลังยืนอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่คุ้นหน้า "ใครกัน?" แพรวาถาม อนาวินมองรูปนั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ฉันไม่แน่ใจ... แต่ดูเหมือนจะเป็นแม่ของฉัน" "แม่ของคุณ?" แพรวาอุทาน "แต่คุณบอกว่าแม่ของคุณเสียชีวิตไปตั้งแต่คุณยังเด็ก" "ใช่" อนาวินตอบ "แต่รูปนี้... มันดูเหมือนเขาจะยังอยู่" ขณะที่ทั้งสองกำลังพิจารณารูปถ่ายอยู่นั้น แพรวาก็เหลือบไปเห็นเอกสารแผ่นหนึ่งที่วางอยู่ใต้รูปถ่าย มันเป็นเอกสารสำคัญของบริษัท ที่มีตราประทับของบริษัทคู่แข่ง "นี่ไง!" แพรวาอุทาน "เอกสารที่คุณนลินกำลังจะส่งมอบ!" อนาวินรีบหยิบเอกสารนั้นขึ้นมาดู "ใช่จริงๆ ด้วย" เขากล่าว "แต่ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?" "บางที... นลินอาจจะวางแผนที่จะส่งมอบให้ที่นี่" แพรวาคาดเดา "แต่ก่อนที่เธอจะทำสำเร็จ เราก็เข้ามาเจอเสียก่อน" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมาจากด้านนอกห้องเก็บของเก่า แพรวาและอนาวินหันไปมองด้วยความตกใจ "ใครน่ะ?" อนาวินถามเสียงเข้ม ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงเสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ