แผนรักลวงใจ

ตอนที่ 3 / 36

ตอนที่ 3 — ค่ำคืนแห่งการเปิดตัวกับความลับที่ซ่อนเร้น

แสงไฟสลัวในห้องแต่งตัวส่องให้เห็นใบหน้าของเมลิสาที่กำลังตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด เธอสวมชุดเดรสยาวสีแดงสดที่สะท้อนถึงความหรูหราและสง่างาม เครื่องประดับเพชรเม็ดเล็กๆ ที่ประดับอยู่บนลำคอและใบหูยิ่งเสริมให้เธอดูโดดเด่น ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นอย่างประณีต เผยให้เห็นลำคอระหง การแต่งหน้าบางเบาแต่เน้นดวงตาให้ดูคมกล้า ทำให้เธอดูราวกับนางพญาที่เพิ่งปรากฏกาย “พร้อมแล้วค่ะ” เมลิสาเอ่ย พลางหมุนตัวให้ธนินท์ดู ธนินท์ที่ยืนรอเธออยู่หน้ากระจกบานใหญ่ สวมชุดสูทสีดำที่เข้ารูปอย่างสมบูรณ์แบบ เขาหันมามองเมลิสาด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก “สวยมาก” เขาเอ่ยสั้นๆ แต่แฝงไปด้วยความชื่นชม “ผมมั่นใจว่าคืนนี้ คุณจะทำให้ทุกคนตะลึง” “คุณก็ดูดีมากค่ะ” เมลิสาตอบ พลางมองสำรวจเขา “คุณธนินท์” “เรียกผมว่า ‘ที่รัก’ ก็ได้ครับ” ธนินท์กล่าวด้วยน้ำเสียงยียวนเล็กน้อย “อย่างน้อยก็ต่อหน้าคนอื่น” เมลิสารู้สึกแก้มร้อนผ่าวเล็กน้อย “ค่ะ... ที่รัก” เธอตอบเสียงเบา ทั้งสองก้าวออกจากคฤหาสน์ ธนินท์เปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูให้เมลิสา ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปนั่งที่นั่งคนขับ “คืนนี้ต้องระวังตัวให้ดีนะเมย์” ธนินท์กล่าวขณะขับรถมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงาน “อย่าหลุดบทบาทเด็ดขาด” “ฉันรู้ค่ะ” เมลิสาตอบ “แต่คุณเองก็ต้องระวังด้วยนะคะ” ธนินท์หันมายิ้มให้เธอ “ผมรู้ตัวดี” งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในโรงแรมหรูใจกลางเมือง แขกเหรื่อล้วนแต่เป็นบุคคลสำคัญในแวดวงธุรกิจและสังคม แต่ละคนแต่งกายด้วยชุดราตรีหรูหรา งดงาม ราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น เมื่อธนินท์จูงมือเมลิสาเดินเข้าไปในงาน เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นทันที ทุกสายตาจับจ้องมาที่ทั้งสองราวกับเป็นจุดศูนย์กลางของงาน “นั่นใครน่ะ” “ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย” “สวยมากเลยนะ” “เห็นเขาว่ากันว่ากำลังจะแต่งงาน” ธนินท์เดินนำเมลิสาไปที่โต๊ะกลางงาน ซึ่งเป็นโต๊ะของเจ้าภาพ “เมย์ นี่คือคุณหญิงรัตนา เจ้าของงาน” ธนินท์แนะนำ “ส่วนนี่คือเมลิสา ว่าที่คู่หมั้นของผมครับ” คุณหญิงรัตนา หญิงสูงวัยที่ดูสง่างามและมีรสนิยม หันมามองเมลิสาด้วยรอยยิ้ม “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณเมลิสา หน้าตาดูอ่อนหวานน่ารักเชียว” “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณหญิง” เมลิสาโค้งคำนับอย่างนอบน้อม “ขอบคุณที่เชิญมาในงานนี้ค่ะ” “คุณธนินท์นี่ตาถึงจริงๆ นะ” คุณหญิงรัตนาเอ่ยชม “หาว่าที่คู่หมั้นที่ทั้งสวยทั้งเก่งได้ขนาดนี้” เมลิสารู้สึกโล่งใจที่บทสนทนาเป็นไปอย่างราบรื่น เธอยิ้มรับคำชมของคุณหญิงรัตนา ตลอดทั้งคืน เมลิสาต้องสวมบทบาทเป็นว่าที่คู่หมั้นของธนินท์ เธอต้องยิ้ม ต้องพูด ต้องหัวเราะ และต้องแสดงความรักต่อหน้าแขกเหรื่อทุกคน แม้จะรู้สึกประหม่าในตอนแรก แต่เมื่อมีธนินท์คอยอยู่เคียงข้าง เธอก็สามารถทำมันได้ดีกว่าที่คิด แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะและบทสนทนาอันหรูหรา เมลิสาก็สัมผัสได้ถึงสายตาบางคู่ที่มองมาที่เธออย่างมีความหมาย สายตาเหล่านั้นไม่ได้มองด้วยความชื่นชม แต่กลับแฝงไปด้วยความสงสัยและความไม่ไว้วางใจ “คุณเมลิสา” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง “ผมขอคุยด้วยสักครู่ได้ไหมครับ” เมลิสาหันไปมอง พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูคุ้นหน้าคุ้นตา เขามีใบหน้าหล่อเหลา แต่ดวงตาของเขาดูเย็นชา และแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “คุณคือ...” “ผมคือ วิกร ครับ” ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก “เป็นคู่แข่งทางธุรกิจของคุณธนินท์ครับ” เมลิสารู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง “ฉันไม่เคยเจอคุณมาก่อนค่ะ” “แต่ผมรู้จักคุณ” วิกรกล่าว “ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่ว่าที่คู่หมั้นที่แท้จริงของธนินท์” คำพูดนั้นทำให้เมลิสารู้สึกตกใจ เธอพยายามเก็บอาการ “คุณพูดอะไรคะ” “ผมเห็นคุณมาตลอดคืน คุณดูประหม่าเกินไปสำหรับคนที่กำลังจะแต่งงาน” วิกรพูดต่อ “และที่สำคัญ ผมเห็นท่าทีของคุณกับธนินท์ มันดูไม่เป็นธรรมชาติเลย” เมลิสารู้สึกหัวใจเต้นแรง เธอพยายามรวบรวมสติ “ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดค่ะ” “ไม่ต้องปฏิเสธหรอกครับ” วิกรยิ้ม “ผมรู้ว่าคุณกำลังหลอกลวงธนินท์อยู่” “คุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ” เมลิสาพยายามพูดเสียงให้มั่นคง “จริงๆ เหรอ” วิกรหัวเราะ “ถ้าอย่างนั้น ผมจะพิสูจน์ให้เห็น” เขาก้าวเข้าไปใกล้เมลิสา “คุณมาทำอะไรที่นี่จริงๆ กันแน่” ก่อนที่เมลิสาจะทันได้ตอบ ธนินท์ก็เดินเข้ามา “มีอะไรหรือครับ คุณวิกร” น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด “เปล่าครับ” วิกรยิ้ม “แค่ทักทายว่าที่คู่หมั้นของคุณ” ธนินท์มองวิกรด้วยสายตาไม่เป็นมิตร “ผมว่าคุณควรจะไปคุยกับแขกคนอื่นนะครับ” “ผมอยากจะบอกคุณว่า ผมจะเปิดโปงความจริงให้ทุกคนรู้” วิกรกล่าว “ว่าคู่หมั้นของคุณมันไม่ใช่ของจริง” พูดจบ วิกรก็เดินจากไป ทิ้งให้เมลิสารู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว “คุณไม่เป็นไรนะเมย์” ธนินท์ถามด้วยความเป็นห่วง “ฉัน... ฉันไม่เป็นไรค่ะ” เมลิสาพยายามยิ้ม “แค่รู้สึกแปลกๆ” “อย่าไปสนใจเขาเลย” ธนินท์กล่าว “เขาเป็นพวกชอบสร้างปัญหา” แต่ในใจของเมลิสา เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า แผนการลวงใจของเธอ อาจจะกำลังจะถูกเปิดโปง และเกมนี้ อาจจะอันตรายกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก

3,878 ตัวอักษร