งานหมั้นของราเชนและพิมพ์ชนกถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราภายในคฤหาสน์วิชญ์ธนดล บรรยากาศเต็มไปด้วยแขกเหรื่อผู้มีเกียรติมากมายที่มาร่วมแสดงความยินดี สวนกุหลาบที่เคยเงียบสงบเมื่อหลายวันก่อน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนา ราเชนในชุดสูทสีเข้มสง่างาม ยืนต้อนรับแขกด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร แต่ในสายตาของเขา กลับไม่มีประกายแห่งความสุขเจือปนอยู่เลย เขากำลังแสดงบทบาทของทายาทตระกูลวิชญ์ธนดลที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ พิมพ์ชนกในชุดเดรสสีขาวสะอาดตา ดูสวยงามราวกับนางฟ้า เธอถูกรายล้อมไปด้วยญาติผู้ใหญ่ของเธอ ซึ่งต่างก็ยิ้มแย้มและชื่นชมในตัวเธอ แต่ภายใต้รอยยิ้มเหล่านั้น พิมพ์ชนกสัมผัสได้ถึงความกังวลที่ยังคงเกาะกุมหัวใจ “ยินดีด้วยนะ ราเชน” เสียงทักทายดังขึ้นจาก “คุณวิสุทธิ์” บิดาของพิมพ์ชนก เขาเดินเข้ามาหาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูอบอุ่น “ฉันดีใจมากที่เห็นแกกับลูกสาวของฉันได้ลงเอยกัน” “ขอบคุณครับคุณวิสุทธิ์” ราเชนตอบรับ เขายิ้มบางๆ ให้กับคุณวิสุทธิ์ “ฉันทราบดีว่าการแต่งงานครั้งนี้มันอาจจะดูเร็วไปหน่อย” คุณวิสุทธิ์กล่าวต่อ “แต่ฉันก็หวังว่าพวกแกทั้งสองคนจะปรับตัวเข้าหากันได้นะ” “ผมจะพยายามครับ” ราเชนตอบ “ดีมาก” คุณวิสุทธิ์พยักหน้า “ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจกัน อย่าลังเลที่จะบอกฉันนะ” ราเชนพยักหน้ารับ เขาสบตากับพิมพ์ชนกที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกลนัก ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันเพียงชั่วครู่ ก่อนที่พิมพ์ชนกจะหันหน้าหนีไป “เห็นไหม ราเชน” คุณวิสุทธิ์หันไปมองพิมพ์ชนก “ลูกสาวฉันน่ารักขนาดไหน” “ครับ” ราเชนตอบรับ เขาหันกลับมามองพิมพ์ชนกอีกครั้ง ร่างบางนั้นกำลังพูดคุยกับ “คุณหญิงสมร” มารดาของเขา “ไม่ต้องกังวลนะจ๊ะ พิมพ์” คุณหญิงสมรกล่าว “ต่อไปนี้เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว” “ค่ะคุณหญิง” พิมพ์ชนกตอบอย่างนอบน้อม “ราเชนเองก็เป็นคนดีนะ ถึงแม้จะดูเย็นชาไปหน่อยก็ตาม” คุณหญิงสมรกล่าว “แต่เชื่อเถอะว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดูแลผู้หญิงของเขาได้ดีที่สุด” พิมพ์ชนกยิ้มบางๆ เธอไม่แน่ใจว่าคำพูดของคุณหญิงสมรนั้นเป็นความจริงหรือไม่ “ขอโทษนะคะคุณหญิง” พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้น “ฉันขอตัวไปคุยกับคุณพ่อสักครู่นะคะ” “ได้จ้ะ” คุณหญิงสมรตอบ พิมพ์ชนกเดินตรงไปยังที่คุณวิสุทธิ์ยืนอยู่ เธอเห็นราเชนกำลังเดินเข้ามาหาเช่นกัน “คุณจะไปไหน” ราเชนถามเมื่อเห็นพิมพ์ชนกเดินออกจากกลุ่ม “ไปคุยกับคุณพ่อค่ะ” พิมพ์ชนกตอบ “เดี๋ยวฉันไปด้วย” ราเชนกล่าว ทั้งสองเดินเข้าไปหาคุณวิสุทธิ์พร้อมกัน “มาแล้วรึ” คุณวิสุทธิ์กล่าว “ฉันกำลังจะบอกข่าวดีกับพวกแกสองคน” “ข่าวดีอะไรคะ” พิมพ์ชนกถาม “หลังจากงานหมั้นนี้เสร็จ พ่อจะยกเลิกหนี้ทั้งหมดให้” คุณวิสุทธิ์กล่าว “เงินทั้งหมดถูกโอนเข้าบัญชีเรียบร้อยแล้ว” พิมพ์ชนกเบิกตากว้าง เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง “จริงหรือคะคุณพ่อ” “จริงสิ” คุณวิสุทธิ์ยิ้ม “ก็เพราะการแต่งงานครั้งนี้ไง” ราเชนยืนมองทั้งสองอย่างเงียบๆ เขาไม่รู้จะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้ “ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” พิมพ์ชนกกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอโผเข้ากอดคุณวิสุทธิ์อย่างดีใจ คุณวิสุทธิ์ลูบหลังลูกสาวเบาๆ “แค่นี้พ่อก็สบายใจแล้ว” หลังจากนั้นไม่นาน การส่งมอบแหวนหมั้นก็เริ่มต้นขึ้น ราเชนยืนข้างพิมพ์ชนก แหวนเพชรเม็ดงามถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของพิมพ์ชนก และแหวนทองคำเรียบง่ายถูกสวมลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของราเชน “ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ” ผู้ดำเนินรายการกล่าว เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วงาน ราเชนหันไปมองพิมพ์ชนก ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความโล่งใจ แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเศร้าเล็กๆ “เราทำตามสัญญาได้แล้วนะ” พิมพ์ชนกกระซิบ “ใช่” ราเชนตอบ “เราทำได้แล้ว” แต่ในขณะเดียวกัน ราเชนก็รู้สึกได้ว่าข้อตกลงที่พวกเขาสร้างขึ้นนั้น อาจจะไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด “คุณพ่อคะ” พิมพ์ชนกเดินไปหาคุณวิสุทธิ์อีกครั้ง “หนี้ทั้งหมด… มันถูกยกเลิกแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ” “แน่นอนสิลูก” คุณวิสุทธิ์ตอบ “พ่อจะโกหกเธอไปทำไม” “แล้ว… แล้วเรื่องที่ตระกูลวิชญ์ธนดลให้การสนับสนุน… มันจะยังคงอยู่ไหมคะ” พิมพ์ชนกถาม “แน่นอนอยู่แล้ว” คุณวิสุทธิ์ยิ้ม “พวกเขาสนับสนุนเราอยู่แล้ว” พิมพ์ชนกมองราเชนที่กำลังยืนอยู่ห่างออกไป เธอไม่แน่ใจว่าเธอควรจะรู้สึกอย่างไร เธอควรจะดีใจที่ปัญหาของครอบครัวคลี่คลายลง หรือควรจะเสียใจกับข้อตกลงที่เธอต้องทำ “คุณราเชนคะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น ราเชนหันไปมอง “คุณเพลิน” หญิงสาวสวยแต่งกายหรูหรา ยืนอยู่ตรงหน้าเขา “ฉันยินดีด้วยนะ” คุณเพลินกล่าว “ฉันไม่คิดว่าเธอจะแต่งงานเร็วจริงๆ” “ขอบคุณครับ” ราเชนตอบ “ฉันได้ยินมาว่า… เธอหมั้นกับคุณพิมพ์ชนก” คุณเพลินกล่าว “เธอเป็นคนน่ารักมากเลยนะ” “ครับ” ราเชนตอบ “แต่ฉันก็เสียดายนะ” คุณเพลินกล่าว “ฉันคิดว่าเธอเหมาะกับฉันมากกว่า” ราเชนเงียบไป เขารู้สึกรำคาญเล็กน้อย “แต่ไม่เป็นไร” คุณเพลินกล่าวต่อ “ฉันจะรอวันแต่งงานของเธอนะ” คุณเพลินยิ้มให้ราเชน ก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้ราเชนยืนนิ่งอยู่กับที่ พิมพ์ชนกเดินเข้ามาหา “มีอะไรหรือเปล่าคะ” “เปล่า” ราเชนตอบ “แค่นั้นแหละ” “ถ้าอย่างนั้น… ฉันขอตัวนะคะ” พิมพ์ชนกกล่าว “เดี๋ยว” ราเชนรั้งเธอไว้ “เรา… เราถ่ายรูปคู่กันสักหน่อยไหม” พิมพ์ชนกมองราเชนด้วยความประหลาดใจ “ถ่ายรูปคู่เหรอคะ” “ใช่” ราเชนตอบ “เราต้องทำทุกอย่างให้เหมือนคู่หมั้นที่สมบูรณ์แบบ” พิมพ์ชนกพยักหน้า “ก็ได้ค่ะ” ทั้งสองยืนหันหน้าเข้าหากัน ราเชนโอบเอวพิมพ์ชนกเบาๆ พิมพ์ชนกวางมือบนไหล่ของราเชน ช่างภาพกดชัตเตอร์รัวๆ ในขณะนั้นเอง พิมพ์ชนกก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากแผงอกของราเชน เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของทั้งคู่สบกัน ราเชนดูเหมือนจะมีความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน “ยิ้มหน่อยสิ” ราเชนกระซิบ พิมพ์ชนกยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม มันเป็นรอยยิ้มที่ดูสดใส แต่ภายในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน งานหมั้นจบลงด้วยดี ทุกคนต่างแสดงความยินดีและชื่นชมในตัวคู่หมั้นใหม่ แต่มีเพียงราเชนและพิมพ์ชนกเท่านั้น ที่รู้ดีว่าเบื้องหลังรอยยิ้มเหล่านั้น มันคือข้อตกลงที่ยิ่งใหญ่ และความรู้สึกที่ยังคงเป็นปริศนา