หลังจากวันนั้น รินดาใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น เธอพยายามทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น และพยายามรวบรวมสติเพื่อเผชิญหน้ากับอนาคตที่กำลังจะมาถึง ข่าวการตั้งครรภ์ของเธอได้สร้างความปั่นป่วนให้กับครอบครัวอย่างมาก แม้ว่าพ่อของเธอจะพยายามประคับประคองสถานการณ์ แต่ความผิดหวังและความกังวลของแม่ก็ยังคงเป็นสิ่งที่รินดาต้องแบกรับไว้ ในขณะเดียวกัน เธอก็รอคอยคำตอบจากธาม ธามได้ขอเวลาในการคิดทบทวน ซึ่งรินดาเข้าใจดีว่ามันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขาเช่นกัน แต่การรอคอยนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวายไม่น้อย เธอต้องการความชัดเจน เพื่อที่จะวางแผนชีวิตของเธอต่อไป จนกระทั่งวันหนึ่ง ในขณะที่รินดากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุดประจำมหาวิทยาลัย โทรศัพท์ของเธอก็ةดังขึ้น ปลายสายคือธาม “รินดาครับ ผมขอโทษที่ติดต่อกลับช้าไปหน่อย” เสียงของธามฟังดูจริงจังกว่าปกติ “ไม่เป็นไรค่ะ” รินดาตอบรับ พลางสูดหายใจลึก “คุณ... คุณตัดสินใจได้แล้วเหรอคะ” “ครับ ผมได้คิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนแล้ว” ธามกล่าว “รินดา ผม... ผมอยากจะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น” คำพูดของธามทำให้รินดารู้สึกเบาใจขึ้นอย่างมาก เธอรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก “คุณจะ... คุณจะแต่งงานกับหนูเหรอคะ” “ผมอยากจะขอรินดาแต่งงานครับ” ธามตอบอย่างหนักแน่น “ผมรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป และเราทั้งคู่ก็เพิ่งจะรู้จักกัน แต่ผมรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่เราจะทำได้ในสถานการณ์นี้ ผมไม่อยากให้รินดาต้องเผชิญหน้ากับเรื่องนี้เพียงลำพัง” รินดาน้ำตาคลอหน่วย เธอรู้สึกตื้นตันใจจนพูดอะไรไม่ออก “ขอบคุณมากนะคะคุณธาม” “ผมเองก็ขอบคุณรินดาเช่นกัน” ธามกล่าวต่อ “เราควรจะนัดเจอกันเพื่อคุยเรื่องรายละเอียดต่างๆ นะครับ รวมถึงการบอกเรื่องนี้กับครอบครัวของเราทั้งสองฝ่ายด้วย” “ค่ะ” รินดาตอบรับ “แล้ว... คุณธามคะ” “ครับ?” “มีเรื่องหนึ่งที่หนูอยากจะบอกคุณค่ะ” รินดาตัดสินใจเด็ดเดี่ยว “เรื่องนี้มันอาจจะ... อาจจะทำให้คุณประหลาดใจ” “มีอะไรหรือครับ เล่ามาได้เลย” ธามกล่าว “ตอนที่หนูกับคุณ... เอ่อ... ตอนนั้น หนูจำอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะ” รินดาเอ่ยอ้อมแอ้ม “หนูจำได้แค่ใบหน้าของคุณรางๆ แล้วก็... แล้วก็เหมือนมีบางอย่างที่ผิดปกติไป หนูเลยแอบไปตรวจร่างกายมาค่ะ” “ผิดปกติ? หมายความว่ายังไงครับ” ธามถามด้วยความสงสัย “คุณหมอบอกว่า... หนูอาจจะเคยมีปัญหาเรื่องสุขภาพบางอย่างมาก่อนค่ะ” รินดาอธิบาย “แล้วการดื่มแอลกอฮอล์ในคืนนั้น มันไปกระตุ้นให้... เอ่อ... มันไปทำให้มีอาการบางอย่างเกิดขึ้นค่ะ” “อาการอะไรครับ” ธามถามด้วยความเป็นห่วง “คือ... คุณหมออธิบายว่า... เหมือนว่าหนูอาจจะมีภาวะที่ทำให้... เอ่อ... มีโอกาสตั้งครรภ์ได้ยากกว่าคนทั่วไปค่ะ” รินดาพูดตะกุกตะกัก “แต่คืนนั้น... หนู... หนูตั้งครรภ์ค่ะ” ธามเงียบไปครู่หนึ่ง รินดารู้สึกใจหายวาบ เธอไม่รู้ว่าเขาจะคิดอย่างไรกับเรื่องนี้ “รินดา...” ธามเรียกชื่อเธออีกครั้ง เสียงของเขาฟังดูสับสน “คุณแน่ใจนะ” “ค่ะ หนูแน่ใจค่ะ” รินดาตอบเสียงสั่น “หนูไปตรวจกับคุณหมอหลายครั้งแล้วค่ะ คุณหมอยืนยันค่ะ” “ผม... ผมไม่รู้จะพูดอะไรเลย” ธามกล่าว “แต่... ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมก็จะรับผิดชอบเรื่องนี้ครับ” “ขอบคุณนะคะคุณธาม” รินดารู้สึกโล่งใจขึ้นมาอีกครั้ง “แต่หนูกลัวว่า... กลัวว่าถ้าคุณรู้ความจริงทั้งหมด คุณอาจจะเปลี่ยนใจ” “ผมจะไม่เปลี่ยนใจครับ รินดา” ธามยืนยัน “ผมจะเจอกับคุณพรุ่งนี้นะครับ เรามาคุยกันให้เคลียร์” “ค่ะ” รินดาตอบรับ หลังจากวางสายจากธาม รินดาก็รู้สึกเหนื่อยอ่อน เธอไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของธามจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือไม่ แต่เธอก็หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น วันต่อมา รินดาและธามได้นัดเจอกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก็มีความหวังเจือปนอยู่ “ผมได้คุยกับคุณพ่อคุณแม่ของผมแล้วครับ” ธามเริ่มก่อน “ท่านค่อนข้างตกใจ แต่ก็เข้าใจและพร้อมที่จะสนับสนุนการตัดสินใจของเรา” “แล้วครอบครัวของหนูล่ะคะ” รินดาถาม “ผมเองก็พร้อมที่จะไปพูดคุยกับคุณพ่อคุณแม่ของรินดาครับ” ธามตอบ “ผมอยากจะอธิบายทุกอย่างให้ท่านฟัง” “ขอบคุณมากนะคะ” รินดากล่าว “หนู... หนูอยากจะบอกความจริงทั้งหมดให้คุณพ่อคุณแม่ทราบค่ะ” “ผมเข้าใจครับ” ธามพยักหน้า “เรื่องสุขภาพของคุณหมอได้บอกผมแล้ว ผมรู้ว่ามันอาจจะทำให้คุณกังวล แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่า ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ” “ค่ะ” รินดาตอบรับ “คุณธามคะ หนูอยากจะขอโทษคุณอีกครั้งสำหรับความผิดพลาดในคืนนั้น” “ผมเองก็อยากจะขอโทษรินดาเช่นกัน” ธามกล่าว “ผมไม่น่าจะปล่อยให้คุณดื่มหนักขนาดนั้น” “เราไม่ต้องโทษกันแล้วค่ะ” รินดาพูด “เรามาเริ่มต้นกันใหม่ดีกว่า” “ครับ” ธามยิ้มบางๆ “รินดา ผมอยากจะถามอะไรบางอย่าง” “คะ” “ทำไมคุณถึงจำผมไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่เรา... เอ่อ... ใช้เวลาด้วยกัน” รินดากลืนน้ำลาย “หนู... หนูจำได้แค่ใบหน้าของคุณรางๆ ค่ะ แล้วเหมือนมีอะไรบางอย่าง... บางอย่างที่มันไม่สมบูรณ์” เธออธิบาย “หนูไปปรึกษาคุณหมอ แล้วคุณหมอบอกว่า... เหมือนว่าในคืนนั้นอาจจะมีปัจจัยบางอย่างที่ทำให้หนู... เอ่อ... มีปัญหาเรื่องความทรงจำบางส่วนค่ะ” “ปัจจัยอะไรครับ” ธามถาม “คุณหมอสันนิษฐานว่า... อาจจะเป็นเรื่องของแอลกอฮอล์ที่หนูดื่มไปค่ะ” รินดาตอบ “แล้วก็... อาจจะมีเรื่องของ... เอ่อ... สารบางอย่างในร่างกายที่มันไปกระตุ้นอาการบางอย่างค่ะ” “สารบางอย่าง?” ธามถามอย่างสงสัย “ค่ะ” รินดาพยักหน้า “เหมือนว่า... หนูอาจจะมีภาวะที่ทำให้... เอ่อ... ร่างกายของหนูตอบสนองต่อสารบางอย่างได้แตกต่างจากคนทั่วไปค่ะ” ธามมองหน้ารินดาอย่างพิจารณา “คุณหมอได้ให้คำอธิบายที่ชัดเจนกว่านี้ไหมครับ” “คุณหมอไม่ได้ลงรายละเอียดมากค่ะ” รินดาตอบ “คุณหมอบอกแค่ว่า... เหมือนว่าภาวะนี้ทำให้หนูมีโอกาสตั้งครรภ์ได้ยากกว่าคนทั่วไปค่ะ” “ยากกว่าคนทั่วไป?” ธามทวนคำ “แล้ว... แล้วทำไมคืนนั้นคุณถึงตั้งครรภ์ได้ล่ะครับ” “หนูก็ไม่เข้าใจเหมือนกันค่ะ” รินดาถอนหายใจ “เหมือนว่า... เอ่อ... ภาวะนี้อาจจะทำให้การตั้งครรภ์มันเกิดขึ้นได้ยากกว่าปกติ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยค่ะ” ธามพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ผมเข้าใจแล้ว” “คุณธามคะ” รินดาเอ่ย “หนูกลัวว่า... กลัวว่าคุณจะคิดว่าหนู... หนูหลอกลวงคุณ” “ไม่ครับ รินดา” ธามส่ายหน้า “ผมเชื่อใจคุณ ผมเชื่อว่าคุณกำลังบอกความจริงกับผม” “ขอบคุณค่ะ” รินดารู้สึกอบอุ่นหัวใจ “หนู... หนูแค่อยากให้คุณรู้ความจริงทั้งหมด” “ผมรู้ครับ” ธามยิ้ม “แล้วเราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ” “ค่ะ” รินดาตอบรับ หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ได้พูดคุยกันถึงแผนการต่างๆ ที่จะดำเนินการต่อไป ทั้งเรื่องการแจ้งข่าวกับครอบครัว เรื่องการเตรียมงานแต่งงาน และเรื่องการดูแลสุขภาพของรินดาและทารกในครรภ์ ในขณะที่รินดากำลังจะลุกขึ้นเพื่อกลับบ้าน ธามก็เอื้อมมือมาจับมือเธอไว้ “รินดา” ธามเรียก “ผม... ผมรักคุณนะครับ” คำพูดนั้นทำให้รินดาประหลาดใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก “หนูก็รักคุณค่ะคุณธาม” ทั้งสองมองตากันอย่างลึกซึ้ง ความสัมพันธ์ของพวกเขาอาจจะเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่ปกติ แต่ดูเหมือนว่าหัวใจของทั้งสองจะเชื่อมโยงกันแล้วจริงๆ