หลายวันผ่านไป ชีวิตในคฤหาสน์หลังใหญ่ยังคงดำเนินไปอย่างราบรื่น ภายใต้การแสดงละครที่สมบูรณ์แบบของผมกับภาคย์ ทุกคนเชื่อว่าเราคือคู่สามีภรรยาที่รักใคร่กลมเกลียวกันดี ภาคย์ปฏิบัติต่อผมอย่างดี ราวกับผมคือพิมพ์จริงๆ เขาพาผมไปงานสังคม เปิดตัวผมในฐานะภรรยาของเขาต่อหน้าผู้คนมากมาย ทุกครั้งที่ผมต้องสวมบทบาทเป็นพิมพ์ ผมจะรู้สึกประหม่า แต่ภาคย์ก็จะคอยประคอง และให้กำลังใจผมอยู่เสมอ “คุณทำได้ดีมากแพรวา” ภาคย์กระซิบข้างหูผมขณะที่เรากำลังร่วมงานเลี้ยงหรูหรา “ไม่มีใครจับได้เลย” “ขอบคุณค่ะ” ผมตอบเสียงเบา “แต่หนู… รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติเลยค่ะ” “คุณกำลังทำเพื่อพี่สาวของคุณ” เขาปลอบ “คุณทำมันได้” คืนหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังจะเข้านอน ภาคย์ก็เดินเข้ามาในห้องนอนของผม “คืนนี้… ผมจะนอนกับคุณ” เขาบอก ผมสะดุ้งเล็กน้อย “คุณภาคย์… เรา… เราเป็นแค่… ตัวแทน” “ผมรู้” เขาตอบ “แต่เราก็เป็นสามีภรรยากัน… อย่างน้อยก็ในสายตาของคนอื่น” เขาเดินเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น “และผมก็… อยากจะลองดู” ผมตัวแข็งทื่อเมื่อเขาเดินเข้ามาประชิด ผมพยายามรวบรวมสติ “คุณภาคย์คะ… หนู… หนูไม่แน่ใจว่าหนูจะ… ทำได้” “ผมจะช่วยคุณ” เขาพูด พลางเอื้อมมือมาจับมือของผม “คุณไม่ต้องกังวล ผมจะระมัดระวัง” สัมผัสของเขาทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด ผมมองเข้าไปในดวงตาของเขา และเห็นความอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ ผมพยักหน้าเบาๆ คืนนั้น… เป็นคืนที่ยาวนาน ภาคย์ปฏิบัติต่อผมอย่างอ่อนโยน เขาไม่ได้เร่งรีบ แต่ค่อยๆ ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย ผมพบว่าตัวเองเริ่มเปิดใจให้กับเขามากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ใช่ผู้ชายที่เย็นชา หรือเอาแต่ใจอย่างที่ผมเคยคิดไว้เลย เช้าวันต่อมา ผมตื่นขึ้นมาบนเตียงที่นุ่มสบาย แสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ้าม่านเข้ามา ผมมองไปทางข้างๆ และเห็นภาคย์กำลังหลับใหลอยู่ ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ไม่ใช่เพียงเพราะอุณหภูมิของร่างกาย แต่เป็นความรู้สึกที่มาจากข้างใน “ตื่นแล้วเหรอครับ” ภาคย์พูดขึ้น เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าผมตื่นแล้ว ผมยิ้มให้เขา “ค่ะ” “เมื่อคืน… คุณนอนหลับสบายดีไหม” เขาถาม “สบายดีค่ะ” ผมตอบ “ขอบคุณนะคะ” “คุณไม่ต้องขอบคุณผม” เขาบอก “เราเป็นสามีภรรยากัน” คำว่า ‘สามีภรรยา’ ที่หลุดออกมาจากปากเขา ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ผมสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง ผมรู้ว่าผมกำลังเล่นละครอยู่ แต่บางครั้ง… ผมก็รู้สึกเหมือนกับว่ามันกำลังจะกลายเป็นความจริง “คุณภาคย์คะ” ผมเอ่ยขึ้น “หนู… หนูอยากจะถามอะไรบางอย่าง” “ว่ามาสิครับ” “ทำไม… คุณถึงยอมให้หนูเข้ามาในชีวิตคุณ… ทั้งๆ ที่คุณรู้ความจริง” ภาคย์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “เพราะผมอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง” “พิสูจน์อะไรคะ” “พิสูจน์ว่า… ผู้หญิงเรา… ไม่ได้มีดีแค่เปลือกนอก” เขาว่า “ผมเห็นความเข้มแข็ง และความเสียสละในตัวคุณ… ผมอยากจะเห็นว่าคุณจะสามารถผ่านมันไปได้หรือไม่” “แล้ว… ถ้าหนูทำไม่ได้ล่ะคะ” “ผมก็จะช่วยคุณ” เขาตอบ “และถ้าคุณทำได้… ผมก็หวังว่า… คุณจะมองผม… ในฐานะภาคย์… ไม่ใช่แค่ในฐานะสามีของพิมพ์” คำพูดของเขากระแทกใจผมอย่างแรง ผมไม่แน่ใจว่าผมควรจะรู้สึกอย่างไรกับคำพูดนี้ “คุณภาคย์คะ… หนู… หนูไม่รู้ว่าหนูจะตอบคุณอย่างไร” ผมพูดอย่างตรงไปตรงมา “คุณไม่ต้องตอบตอนนี้” เขาว่า “ผมจะรอ” เรามองหน้ากัน ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังเปลี่ยนแปลงไปในความสัมพันธ์ของเรา มันไม่ใช่แค่การแสดงละครอีกต่อไปแล้ว ผมรู้สึกว่าภาคย์กำลังพยายามทำความรู้จักกับตัวตนที่แท้จริงของผม และผมเอง… ก็กำลังเริ่มทำความรู้จักกับตัวตนที่แท้จริงของเขาเช่นกัน หลังจากวันนั้น… ความสัมพันธ์ของเราก็เริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น ภาคย์ยังคงทำหน้าที่สามีที่ดีในสายตาของคนอื่น แต่ในเวลาส่วนตัว… เขาจะแสดงความอ่อนโยน และความใส่ใจต่อผมมากขึ้นเรื่อยๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกหลุมพรางของเขา… ทีละน้อย