เสียงล้อรถบดกับพื้นถนนดังเสียดแก้ว ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมไปทั่วทั้งคันรถ ภาคย์จับพวงมาลัยแน่น ใบหน้าของเขาเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบจ้องมองถนนเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา ส่วนอรุณรัศมีนั่งอยู่ข้างๆ สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวภาคย์ "คุณภาคย์คะ" เธอเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา "คุณคิดว่า…คนที่ข่มขู่สมชายคือคุณวิชัยจริงๆ ใช่ไหมคะ?" ภาคย์พยักหน้าช้าๆ "ผมค่อนข้างมั่นใจ" เขาตอบ "เรื่องที่เขาเคยข่มขู่พ่อผม และเรื่องที่เขาต้องการแก้แค้นธุรกิจของเรา มันสอดคล้องกันอย่างมาก" "แล้ว…เขาต้องการอะไรจากการขโมยข้อมูลการลงทุนใหม่ของเราคะ?" อรุณรัศมีถาม "เขาอาจจะต้องการนำข้อมูลนั้นไปใช้ประโยชน์ในการลงทุนของเขาเอง หรือไม่ก็…เพื่อขัดขวางไม่ให้โปรเจกต์ของเราประสบความสำเร็จ" ภาคย์กล่าว "เขาคงไม่ต้องการเห็นเราเติบโตไปมากกว่านี้" "แต่…ทำไมเขาถึงต้องใช้สมชายล่ะคะ? มีคนอื่นที่ง่ายกว่านี้ไหม?" "บางทีสมชายอาจจะเป็นคนที่เข้าถึงข้อมูลบางอย่างได้ง่ายกว่า" ภาคย์สันนิษฐาน "หรือบางที…เขาอาจจะต้องการใช้สมชายเป็นตัวล่อ เป็นแพะรับบาป หากแผนการของเขาล้มเหลว" อรุณรัศมีนึกถึงภาพสมชายที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอรู้สึกสงสารเขาจับใจ "ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะ ว่าทำไมคนเราถึงต้องทำร้ายคนอื่นเพื่อความสำเร็จของตัวเอง" เธอพึมพำ "โลกธุรกิจมันก็เป็นแบบนี้แหละครับอรุณรัศมี" ภาคย์กล่าวเสียงเรียบ "บางคนก็พร้อมจะเหยียบย่ำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือคนอื่น" "แล้ว…เราจะทำยังไงต่อไปคะ?" อรุณรัศมีถาม "เราต้องรีบหาหลักฐานที่จะมัดตัวคุณวิชัยให้ได้" ภาคย์ตอบ "ผมจะให้ทีมงานตรวจสอบความเคลื่อนไหวของเขาอย่างละเอียด และจะพยายามหาช่องทางเข้าถึงข้อมูลที่เขาอาจจะครอบครองอยู่" "แล้ว…เราจะบอกเรื่องนี้กับตำรวจเลยไหมคะ?" "ยังครับ" ภาคย์ส่ายหน้า "เรายังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนพอ ถ้าเราแจ้งตำรวจไปตอนนี้ คุณวิชัยอาจจะไหวตัวทัน และอาจจะทำลายหลักฐานทั้งหมดไปก่อน" "แต่…ถ้าเขาทำอะไรสมชายไปมากกว่านี้ล่ะคะ?" อรุณรัศมีกังวล "ผมได้ส่งคนไปคุ้มครองสมชายแล้ว" ภาคย์กล่าว "เขาจะปลอดภัย" เมื่อกลับมาถึงคอนโดมิเนียม ภาคย์ตรงไปที่ห้องทำงานของเขา เปิดคอมพิวเตอร์ และเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับคุณวิชัยอย่างจริงจัง อรุณรัศมีนั่งอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ "คุณวิชัยเคยเป็นหุ้นส่วนกับพ่อผมเมื่อยี่สิบปีก่อน" ภาคย์อธิบายขณะที่นิ้วเรียวของเขากำลังพิมพ์อย่างรวดเร็ว "ตอนนั้นธุรกิจกำลังไปได้สวย แต่เขาก็เริ่มมีพฤติกรรมที่น่าสงสัย มีการยักยอกเงิน และพยายามจะฮุบกิจการ" "แล้วพ่อคุณ…?" "พ่อผมจับได้ก่อน และบีบให้เขาออกจากบริษัทไป" ภาคย์ตอบ "เขาโกรธมาก และเคยพูดข่มขู่ไว้ว่าจะกลับมาแก้แค้น" "แต่…คุณวิชัยไปทำอะไรผิดกฎหมายเมื่อหลายปีก่อน กับแก๊งค์ที่สมชายเคยพูดถึงล่ะคะ?" อรุณรัศมีถาม "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังพยายามหาคำตอบอยู่" ภาคย์กล่าว "บางที…เขาอาจจะเคยทำผิดกฎหมายมาก่อน และสมชายก็เป็นหนึ่งในคนที่เขารู้จักในตอนนั้น" หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง ภาคย์ก็พบข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจ "เจอแล้ว!" เขาอุทานอย่างดีใจ "คุณวิชัยเคยมีคดีที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้าผิดกฎหมายเมื่อประมาณสิบกว่าปีก่อน แต่สุดท้ายเขาก็รอดไปได้เพราะหลักฐานไม่เพียงพอ" "แล้ว…สมชายไปพัวพันกับเรื่องนั้นได้ยังไงคะ?" "ผมคิดว่า…สมชายอาจจะเป็นคนในที่คอยให้ข้อมูล หรือช่วยอำนวยความสะดวกให้คุณวิชัยในตอนนั้น" ภาคย์สันนิษฐาน "และตอนนี้…คุณวิชัยกำลังใช้เรื่องนั้นมาข่มขู่สมชาย เพื่อให้สมชายมาทำงานสกปรกให้เขา" "น่ากลัวจริงๆ ค่ะ" อรุณรัศมีพึมพำ "ใช่" ภาคย์กล่าว "แต่ตอนนี้เรามีเบาะแสที่ชัดเจนแล้ว" เขาหันไปมองอรุณรัศมี "คืนนี้ ผมจะให้ทีมงานไปเจาะระบบคอมพิวเตอร์ของบริษัทคุณวิชัย เพื่อหาหลักฐานเพิ่มเติม" "แล้ว…ถ้าเจอหลักฐานแล้ว เราจะทำยังไงต่อคะ?" "เราจะนำหลักฐานทั้งหมดไปมอบให้กับตำรวจ และให้พวกเขาดำเนินการจับกุมคุณวิชัย" ภาคย์ตอบ "ผมจะไม่ยอมให้เขาทำลายชีวิตใครได้อีก" อรุณรัศมีมองภาคย์ด้วยความชื่นชม เธอเห็นถึงความมุ่งมั่นและความยุติธรรมในตัวเขา "ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณค่ะ" เธอให้คำมั่น ภาคย์หันมายิ้มให้เธอ "ขอบคุณครับอรุณรัศมี" ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์หรูหราแห่งหนึ่ง คุณวิชัยกำลังนั่งจิบไวน์แดงอย่างสบายอารมณ์ บนโต๊ะทำงานของเขา มีเอกสารจำนวนมากวางอยู่ และในบรรดาเอกสารเหล่านั้น มีภาพถ่ายของอรุณรัศมีและภาคย์ที่กำลังพูดคุยกันในที่ต่างๆ "พวกแกทำอะไรอยู่!" เขาตะคอกใส่โทรศัพท์ที่แนบหู "ทำไมถึงปล่อยให้ไอ้ภาคย์มันรู้เรื่องของเรา! ข้อมูลที่ฉันต้องการ…ฉันต้องการมันเดี๋ยวนี้!" เสียงโต้ตอบที่ปลายสายดังลอดออกมาเป็นภาษาจีนที่เขาฟังไม่เข้าใจ "ถ้าพวกแกทำไม่ได้…เตรียมตัวตายได้เลย!" เขาตัดสายทิ้งอย่างหงุดหงิด เขาหยิบรูปถ่ายของภาคย์ขึ้นมามองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น "แกจะไม่มีวันได้โปรเจกต์นั้นไปหรอก ภาคย์…แกจะไม่มีวันได้สิ่งที่แกฝันถึง!" การต่อสู้เพื่อความจริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันอาจจะอันตรายกว่าที่ทุกคนคาดคิดไว้