วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว นาราทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยส่วนตัวของคุณธามมาได้ระยะหนึ่งแล้ว แม้ว่าในตอนแรกเธอจะรู้สึกท้อแท้กับบุคลิกที่เย็นชาและเอาแต่ใจของคุณธาม แต่เธอก็ไม่เคยคิดที่จะยอมแพ้ เธอพยายามเรียนรู้ ปรับปรุง และทำความเข้าใจในทุกๆ คำสั่งที่ได้รับ เธอพบว่าภายใต้ท่าทีที่เย็นชาของคุณธามนั้น เขากลับเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของการทำงานอย่างไม่น่าเชื่อ เขาจะคอยเตือนเธอเสมอเมื่อเธอทำผิดพลาด หรือมีส่วนใดที่ต้องปรับปรุง เขาไม่เคยตำหนิเธออย่างรุนแรง แต่จะใช้วิธีการชี้แนะที่ตรงไปตรงมา เพื่อให้เธอได้เรียนรู้ "นารา" เสียงของคุณธามดังขึ้นขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาในห้องทำงาน "ผมจะออกไปข้างนอกตอนบ่าย คุณช่วยเตรียมรถให้ผมด้วย" "ค่ะ ท่านประธาน" นาราตอบรับ "จะให้ดิฉันไปด้วยไหมคะ" คุณธามมองนาราด้วยสายตาที่ดูจะประหลาดใจเล็กน้อย "ไม่จำเป็น" เขาตอบ "คุณมีงานที่ต้องทำ" "แต่ถ้าหากท่านประธานต้องการอะไรที่นั่น..." นาราเริ่มพูด "ผมจัดการเองได้" คุณธามพูดขัด "คุณแค่ทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุดก็พอ" นาราพยักหน้าเล็กน้อย เธอรู้สึกว่าคุณธามยังคงเว้นระยะห่างระหว่างเธอและเขาอยู่เสมอ แม้ว่าเธอจะพยายามเข้ามาใกล้ชิดมากขึ้นแล้วก็ตาม "มีอะไรอีกไหม" คุณธามถาม "คือ... วันนี้เป็นวันเกิดของคุณแม่ดิฉันค่ะ" นาราเอ่ยเสียงแผ่ว "ดิฉันเลยอยากจะขออนุญาตกลับบ้านเร็วหน่อยค่ะ" คุณธามเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลข้อมูล "กี่โมง" "ประมาณห้าโมงเย็นค่ะ" นาราตอบอย่างมีความหวัง คุณธามหรี่ตาลงเล็กน้อย "สี่โมงครึ่ง" เขาพูด "ผมต้องการให้คุณส่งเอกสารสำคัญให้ผมก่อนกลับ" นารายิ้มกว้างอย่างดีใจ "ขอบคุณค่ะท่านประธาน! ดิฉันสัญญาว่าจะทำเสร็จทันเวลาค่ะ" คุณธามมองรอยยิ้มของนารา แววตาของเขาดูอ่อนลงเล็กน้อย เขาไม่เคยเห็นใครแสดงความยินดีกับคำอนุญาตง่ายๆ แบบนี้มาก่อน "ไปทำงานของคุณได้แล้ว" นาราโค้งคำนับขอบคุณ แล้วรีบกลับไปที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เธอดีใจที่คุณธามยอมให้เธอได้กลับไปฉลองวันเกิดกับคุณแม่ เธอตั้งใจว่าจะต้องทำงานให้เสร็จก่อนเวลาที่กำหนดให้ได้ เมื่อถึงเวลาสี่โมงครึ่ง นาราก็นำเอกสารที่เธอเตรียมไว้ไปให้คุณธาม "ท่านประธานคะ ดิฉันส่งเอกสารทั้งหมดให้ท่านแล้วค่ะ" คุณธามรับเอกสารมาดูอย่างรวดเร็ว "ดีมาก" เขาพูด "คุณกลับได้แล้ว" "ขอบคุณค่ะ" นารากล่าวคำอำลา แล้วรีบออกจากห้องทำงานไป เธอรู้สึกเบาใจและมีความสุขอย่างยิ่ง หลังจากที่นาราออกไปแล้ว คุณธามก็นั่งลงบนเก้าอี้ เขาหยิบเอกสารที่นาราเพิ่งจะส่งให้เขาขึ้นมาดู แววตาของเขาดูอ่อนลงกว่าปกติ เขารู้ว่านาราตั้งใจทำงานของเธออย่างดีที่สุด และเขาก็ชื่นชมในความพยายามของเธอ ในวันต่อมา นารามาทำงานตามปกติ เธอพบว่าคุณธามกำลังยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ของเมืองหลวง "สวัสดีค่ะ ท่านประธาน" นาราเอ่ยทักทาย คุณธามหันกลับมา "อรุณสวัสดิ์" เขาตอบ "วันนี้ผมจะให้คุณช่วยจัดการเรื่องการเดินทางไปต่างประเทศของผม" "จะให้ดิฉันจัดตารางการเดินทางให้เลยไหมคะ" นาราถาม "ใช่" คุณธามตอบ "ผมจะไปสัปดาห์หน้า" "สัปดาห์หน้าเลยหรือคะ" นาราอุทานด้วยความตกใจ "ดิฉันคิดว่า..." "คุณคิดว่าอะไร" คุณธามถามเสียงเรียบ "ดิฉันคิดว่าท่านประธานน่าจะให้เวลากับการเตรียมตัวมากกว่านี้ค่ะ" นาราตอบอย่างระมัดระวัง "การเดินทางไปต่างประเทศต้องมีการเตรียมเอกสาร การจองตั๋วเครื่องบิน โรงแรม และการนัดหมายต่างๆ อีกมาก" คุณธามถอนหายใจเบาๆ "ผมรู้" เขาพูด "แต่ผมไม่มีเวลามากนัก" "ถ้าอย่างนั้น..." นาราพยายามคิดหาทางออก "ดิฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ" คุณธามมองนาราด้วยสายตาที่ประเมิน "คุณมั่นใจนะ" "ค่ะ" นาราตอบอย่างหนักแน่น "ดิฉันจะทำให้ท่านประธานไม่ผิดหวังค่ะ" คุณธามมองหน้านาราอีกครั้ง แววตาของเขาดูอ่อนลงไปอีก เขารู้สึกได้ว่านาราเป็นคนที่มุ่งมั่นและตั้งใจทำงานจริงๆ เขาเริ่มรู้สึกว่าเธอไม่ใช่แค่ผู้ช่วยส่วนตัว แต่เป็นคนที่สามารถพึ่งพาได้ "ดี" คุณธามกล่าว "ผมฝากคุณด้วย" คำพูดนั้นทำให้นารายิ้มกว้าง เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก นี่เป็นครั้งแรกที่คุณธามแสดงความรู้สึกที่อ่อนโยนออกมาอย่างชัดเจน "ค่ะ ท่านประธาน" นาราตอบรับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยินดี คุณธามมองนาราที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข เขารู้สึกว่าหัวใจที่เคยเย็นชาของเขา กำลังถูกละลายไปทีละน้อย ด้วยรอยยิ้มและความตั้งใจจริงของผู้หญิงคนนี้ เขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าการมีอยู่ของนารา กำลังทำให้โลกที่เคยสีเทาของเขา มีสีสันและชีวิตชีวามากขึ้นกว่าเดิม